سی شب؛ سی آموزه توحیدی

شب بیست و نهم/ رفتارهای توحیدی؛ 5. آرامش روانی و رفتاری

  • کد خبر : 721862
  • منبع : اختصاصی ابنا
برای یک موحّد، عقیده و عبادتش فرصتی است که او را از سستی و حقارت دور می کند و به دورغ و نفاق و خیانت و فساد آلوده نمی‌سازد. در نتیجه از اعتماد به نفس، آرامش خاطر و ثبات و وحدت شخصیت بیشتری برخوردار می‌گردد.

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

ماه مبارک رمضان از راه رسید و دوباره این توفیق به ما داده شد که این روزها و شب های الهی را درک کنیم؛ باشد که آن را قدر بدانیم و در قیام و صیام آن بکوشیم.

به مناسبت این لیالی خوب و خاطره انگیز، هر شب آموزه ای از ارزشهای دینی و اسلامی را به مدد قرآن و سنت، یادآوری و به خوانندگان خبرگزاری ابنا تقدیم می کنیم.

   

                                                                                                     

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب بیست و نهم /  
رفتارهای توحیدی؛ 5. آرامش روانی و رفتاری
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در شب های گذشته نوشتیم که "دوری از تملق و چاپلوسی"، "اجتناب از تکبر و خودپرستی"، "آلوده نشدن به حرام از ترس معیشت" و "لذت از عبادت" از جمله میوه‌های "عقیده توحید" هستند.

امشب به خصیصه دیگری می پردازیم که گمشده انسان مدرن محسوب می شود: آرامش روانی و رفتاری.

* آرامش؛ نتیجه عملی توحید

در جهان امروز، اضطراب و استرس به جزئی جدایی ناپذیر زندگی تبدیل شده است. عجیب اینکه این اضطراب ــ بر خلاف بسیاری از آسیب های اجتماعی دیگر ــ رابطه معناداری با "فقر و محرومیت" نیز ندارد؛ بلکه در بین ثروتمندان، افراد قدرتمند، جوامع مرفه و کشورهای توسعه یافته نیز در مقیاس بالایی دیده می شود.

یکی از نتایج عملی توحید واقعی، آرامش انسان و رهایی از این استرس هاست. اگر ارزش‌ها و اعتقادات توحیدی، درونی و نهادینه شود و همان‌گونه که غذا جذب ارگانهای بدن می‌شود، عقیده توحید نیز جزء خُلُق و شخصیت‌ انسان گردد، او هیچ دلیلی برای اضطراب نخواهد داشت؛ همانگونه که پیامبر(ص) و اهل بیت او "نفس مطمئنه" بودند و سخت ترین مشکلات و مهیب ترین مصیبت ها، در روح و روان آنان خللی ایجاد نمی کرد.

* راههای توحیدی برای مقابله با استرس

1. ايمان؛ آرامش در قلب

باور و تصديق قلبی به خداوند، باعث می شود که انسان دچار لرزش و پريشاني نشود و خيالات ووسوسه ها در او تأثير نگذارد. قرآن کریم مژده می دهد: "هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِين ــ اوست آن كس كه در دلهاى مؤمنان آرامش را فرو فرستاد". (سوره فتح، 4)

2. زندگی برای خدا

انسان موحد، به موجب "توحید عبادی"، هر چه انجام می دهد برای خداست. حتی خوردن و خوایبدن و تفریح او نیز با این هدف است که نیرو بگیرد تا برای رضایت خداوند مجاهدت کند؛ "والَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهدِيَنَّهُم سُبُلَنَا ــ و آنها كه در راه ما جهاد كنند قطعاً هدايتشان خواهيم كرد". (سوره عنکبوت، ۶۹) و انسان هدایت یافته، آرام و بی اضطراب است.

4. ناامید نشدن از شکست های ظاهری

یکی از عوامل اضطراب و ناراحتی، ناکامی و شکست در کار و زندگی است. اما برای انسانی که "توحید در اطاعت" را رعایت کند و همه کار او برای خداوند باشد، شکست معنا ندارد، ؛ "قُل هَل تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الحُسنَيَين ــ بگو آيا براى ما جز يكى از اين دو نيكى را انتظار مى ‏بريد". (سوره توبه، ۵۲) پس نه تنها به ثواب می رسد، بلکه از شکست‌ها درس می‌گیرد و آن‌ها را برای خود به پیروزی تبدیل می‌کند. 

5. قناعت و دوری از زیاده خواهی

بدون شک زیاده خواهی افراد مهم ترین عامل در بروز استرس است. در برابر زیاده خواهی، "قناعت" قرار دارد که از سجایای اخلاقی و آرام کننده انسان محسوب می شود. قناعت ‏به معنای بسنده کردن به مقدار کم از کالای مورد نیاز و راضی بودن به چیزی است که نصیب شخص می ‏شود. در علم اخلاق قناعت در مقابل حرص است و موجب آسایش و استفاده بهینه از امکانات زندگی و اجتناب از زیاده روی در هزینه ها و مصارف می گردد. از اینروست که امیر حکماء علی(ع) فرمود: "القناعة مالٌ لا ينفد ــ قناعت ثروتی است پایان ناپذیر".

6. گذشت و فداکاری

بخشیدن دیگران، راه آرامش و کاهش تنش و اضطراب است. انسانی که خود را از خشم و کینه رها می کند، قبل از آنکه به نفع آنان کاری کرده باشد به نفع روح و جسم خود عمل کرده است. شاید به همین دلیل است که نقل کرده اند رسول اکرم(ص) فرمود: "هر کس پُر گذشت باشد، عمرش طولانی شود". (اعلام الدین، ص 315)

علاوه بر این، انسان با گذشت، زیاده بر راحتی نفسانی، انرژی خود را به جای پرداختن به کینه‌توزی نسبت به دیگران، صرف فعالیت‌های تازه و پیشرفت‌های بیشتر خود در زندگی می کند.

7. ذکر و یاد خداوند

يادآوری خداوند و مشیت توحیدی او به قلب وزبان، در برابر غفلت و نسيان قرار دارد. قرآن کریم این یادآوری را يكي از عوامل آرامش معرفي كرده و فرموده است: "الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلُوب ــ همان كسانى كه ايمان آورده‏ اند و دلهايشان به ياد خدا آرام مى‏ گيرد آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش مى‏ يابد". (سوره رعد، ۲۸)

در تزاحم زندگي و انبوهي كارها و تنگناهها و اضطراباتی كه روح و رفتار بسياری از مردم را تخریب مي كند دل ها، با ياد خدا آرامش مي گيرد؛ خدایی که می دانیم "تمام قدرت ها از آنِ اوست" و هیچکس و هیچ چیز خارج از مشیت او کاری نمی تواند انجام دهد. 

8. رضایت به قضای الهی

و بالاخره، آخرين درجه يقين توحیدی "رضايت" است. هر انسان، نيازمند همدم و همنشینی است که در همه مراحل و حوادث زندگی ــ در فقر و ثروت و شكست و پيروزی ــ همراه او باشد. امیرمؤمنان علی(ع) بهترین همدم انسان را رضایتمندی می داند: "نِعمَ القرينُ الرضا". (نهج البلاغه، حكمت 4)

اگر ایمان به "توحید افعالی" داشته باشیم و بدانیم تنها "الله" است که به ما هستی بخشيده، از خودمان نسبت به ما مهربانتر است، قضای او در همه کائنات جاری است، و همه در حوزه حكومت او هستند؛ آنگاه رضايت به مقدّرات او بهترين همنشين ما خواهد بود و حتی بدترین ناملايمات، موجب اضطراب ما نخواهد شد.

این، همان كلام آخر حسين بن علی عليهما السلام در "مذبح" است که : إلهِى رِضًى بِقَضائک، تَسلِیمًا لأمرِک، لا مَعبودَ سِواک... و خداوند به او پاسخ می دهد: "يا أَیَّتُها النَّفسُ المُطمَئِنَّة ارجعي إلي ربكِ راضیةً مَرضیةً فَادخلی فی عِبادی وَادخلی جَنََّتی"... 

#توحید
#رمضان
#سی_شب_سی_آموزه

...........................
پایان پیام/101

یادداشت های معنوی رمضان:
ــ یادداشت اول/ ماه مبارک رمضان و "یاد والدین از دست رفته"
ــ یادداشت دوم/ ماه مبارک رمضان و "بازگشت به قرآن کریم"
ــ یادداشت سوم/ "آشتی کنان و آشتی دادن" ؛ برتر از نماز و روزه مستحبی

سی شب ؛ سی آموزه (به مناسبت ماه مبارک رمضان):
ــ شب اول/ توحید؛ آزاد شدن انسان
ــ شب دوم/ توحید ذاتی؛ یکی بود «یکی» نبود
ــ شب سوم/ توحید صفاتی؛ ذات و صفت از هم جدا نیستند
ــ شب چهارم/ توحید افعالی؛ هشدار شرک پنهان
ــ شب پنجم/ توحید عبادی؛ مرز باریک عبادت و زیارت
ــ شب ششم/ جلوه های توحید در دعای افتتاح
ــ شب هفتم/ جلوه های توحید در دعای سحر
ــ شب هشتم/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 1
ــ شب نهم/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 2
ــ شب دهم/ جلوه های توحید در دعای دیگر سحر ماه مبارک رمضان
ــ شب یازدهم/ ثواب اهل توحید در کلام معصومان(ع)
ــ شب دوازدهم/ هفت معنای توحیدی "الله اکبر" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ شب سیزدهم/ معنای "اشهد أن لا اله الا الله" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ شب چهاردهم/ خداوند و داشتن فرزند!
ــ شب پانزدهم/ جلوه های توحید در سیره امام حسن مجتبی(ع)
ــ شب شانزدهم/ توحید و شرک در "اطاعت"
ــ شب هفدهم/ ریاکاری؛ شرک اصغر
ــ شب هجدهم/ رابطه "توحید" و "امام"
ــ شب نوزدهم/ توحید در بیان امیر بیان ــ 1
ــ شب بیستم/ توحید در بیان امیر بیان ــ 2
ــ شب بیست و یکم/ توحید در بیان امیر بیان ــ 3 ؛ دلایل توحید
ــ شب بیست و دوم/ "حق خدا" در رساله حقوق امام سجاد(ع)
ــ شب بیست و سوم/ اقسام توحید در "دعای جوشن کبیر"
ــ شب یست و چهارم/ توحید و "مردم سالاری دینی"
ــ شب بیست و پنجم/ رفتارهای توحیدی؛ 1. دوری از تملق و چاپلوسی
ــ شب بیست و ششم/ رفتارهای توحیدی؛ 2. دوری از تکبر و خودپرستی
ــ شب بیست و هفتم/ رفتارهای توحیدی؛ 3. اجتناب از "افتادن به حرام از ترس معیشت"
ــ شب بیست و هشتم/ رفتارهای توحیدی؛ 4. لذت از عبادت
ــ شب بیست و نهم/ رفتارهای توحیدی؛ 5. آرامش روانی و رفتاری
ــ شب سی ام (آخرین شب)/ جمع بندی مطالب یک ماهه


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

چهلمین سال انقلاب اسلامی
ویدئو مستند
پادکست
پیام رهبر برای حج 1349
نامه دوم
نام رهبر به جوانان غربی
کشتار شیعیان نیجریه