سی شب؛ سی آموزه توحیدی

شب بیست و هفتم/ رفتارهای توحیدی؛ 3. اجتناب از "افتادن به حرام از ترس معیشت"

  • کد خبر : 721769
  • منبع : اختصاصی ابنا
خداوند ترس از معیشت را برای ما ناپسند می‌ شمارد زیرا خود، رزق آینده ما را تضمین کرده ‌است. به جای فقر، از مغفرت و فضل خود با ما سخن می ‌گوید؛ آنچه از ما می ‌خواهد توجه به آن است که خودمان را در فرصت دنیا چگونه برای آینده آخرت آماده می ‌کنیم؛ آینده‌ای که به خلاف دنیا ابدی است و هرگز به انتها نمی ‌رسد. "شیطان، شما را از فقر می ‌ترساند، و شما را به کار زشت امر می‌ کند، و خدا شما را از سوی خود وعده آمرزش و فزونی رزق می‌ دهد و خدا بسیار عطا کننده و داناست."(268 بقره)

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

ماه مبارک رمضان از راه رسید و دوباره این توفیق به ما داده شد که این روزها و شب های الهی را درک کنیم؛ باشد که آن را قدر بدانیم و در قیام و صیام آن بکوشیم.

به مناسبت این لیالی خوب و خاطره انگیز، هر شب آموزه ای از ارزشهای دینی و اسلامی را به مدد قرآن و سنت، یادآوری و به خوانندگان خبرگزاری ابنا تقدیم می کنیم.

   

                                                                     

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب بیست و هفتم /  
رفتارهای توحیدی؛ 3. اجتناب از "افتادن به حرام از ترس معیشت"
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در دو شب گذشته نوشتیم که دین سه بخش دارد: 

ــ "عقاید" که همچون ریشه و تنه دین است؛
ــ "احکام" که شاخ و برگ آن است؛ 
و
ــ "اخلاق" که میوه آن درخت، در دیندار واقعی است.

سپس دوری از "تملق و چاپلوسی" و "تکبر و خودپرستی" را به عنوان میوه‌های "عقیده توحید" توضیح دادیم.

امشب به خصیصه دیگری می پردازیم که یک انسان مؤمن و موحّد، باید از آن پرهیز کند.

افتادن به حرام از ترس معیشت

"ترس از تنگی معیشت" یکی از نگرانی های دائمی ماست. اینکه: وضع زندگی ما چه خواهد شد؟ فردای فرزندانمان چه می شود؟ جهیزیه دختر و خانه پسر ما را چه کسی تأمین می کند؟ و اگر به فکر روز مبادا نباشیم، "بدبخت" خواهیم بود!

این ترس و نگرانی از بدبختی است که ما را به چاره‌اندیشی می اندازد، و همین جاست که اگر "موحّد" نباشیم، چاه برایمان راه خواهد شد.

رسول خدا(ص) در سفر حجة الوداع به مسلمانان فرمود: "بدانید که جبرئیل به من الهام کرد هیچ کس نمی میرد، مگر وقتی که تمام روزی مقدّرش به او رسیده باشد. پس، از خدا بترسید و در طلب روزی حریص نباشید و دیر رسیدن رزق حلالتان، شما را وادار نکند که عجله کنید و رزق خود را از راه حرام بخواهید. خداوند رزق حلال را بین مخلوقاتش تقسیم کرده و روزی حرام را قسمت نکرده ... کسی که پرده عفّت خود را بدرد و شتاب کند و آن را از طریق حرام کسب کند، از رزق حلال و مقدّرش محروم می شود و به آنچه کسب کرده، در قیامت مؤاخذه خواهد شد؛ چنان که خداوند در قرآن مجید از کسب حرام نهی فرمود: «... وَلاَ تَتَبَدَّلُواْ الْخَبِیثَ بِالطَّیِّب ــمال پاکیزه را به خبیث تبدیل نکنید» (سوره نساء، 2)".

امیرالمؤمنین علی(ع) روزی نزدیک در مسجد از استر پیاده شد و آن را به شخصی سپرد و وارد مسجد شد. آن شخص لجام استر را بیرون آورد و فرار کرد. امیرالمؤمنین(ع) در حالی که دو درهم را در دست داشت تا مزد آن مرد را بدهد، از مسجد خارج شد. دید مرکب بدون لجام است. حضرت بر استر سوار شد و دو درهم را به غلامش داد تا برای آن مرکب لجامی بخرد. غلام به بازار آمد و همان لجام را در دست یک نفر دید. معلوم شد که دزد، آن را به دو درهم به آن شخص فروخته و رفته است. غلام این مطلب را به آن حضرت گزارش داد. امیرالمؤمنین(ع) فرمود: "إنّ العَبدَ لِیُحرِمُ نَفسَهَ الرّزقَ الحَلالَ بِتَرکِ الصَّبرِ وَ لاِیَزدادُ عَلی ما قُدِّرَ لَه ــ جز این نیست که بنده، به سبب صبر نکردن، رزق حلال را بر خود حرام می کند؛ در حالی که بیش از آنچه مقدّرش بوده، به دست نمی آورد".

* چرا این ترس، ضد توحید است؟

در بیست و شش شب گذشته مکرراً گفتیم که "همه نیروها و تأثیرات در دنیا از خداوند است". مسأله رزق و معیشت نیز از این قاعده خارج نیست و خداوند متعال به پیامبر خود فرموده که به مردم بگوید: "قُل إِنَّ رَبّی یَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن یَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَیَقدِرُ لَه... ــ بگو: پروردگارم روزی را برای هر کس بخواهد وسعت می‌بخشد، و برای هر کس بخواهد تنگ می‌سازد...". (سوره سبأ، 39)

پس ابر و باد و مه و خورشید و فلک، همه، وسایل خداوند هستند تا ما نانی به کف آریم؛ پس شایسته نیست که از صاحب اثر "غفلت" کنیم و به دنبال راههایی خلاف دستورات او برای پیدا کردن آن نان باشیم.

به بیان علمی، ترس ما از معیشت، اگر به جای تلاش در راههای مشروع، ما را به سوی حرام سوق دهد، هم "توحید اَفعالی" را نادیده گرفته ایم، و هم از "توحید در اطاعت" خارج شده ایم.

* ترس از معیشت؛ دام ابلیس

ترس از تنگی معیشتی که انسان را به مسیر حرام بکشاند، یکی از دامهای مهم «ابلیس» ــ این دشمن دیرینه ما ــ محسوب می شود که با القاء این واهمه، بشر را از طاعت خداوند خارج نموده و به اطاعت خود وادارد.

خداوند می فرماید: "الشَّیْطَانُ یَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُكُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ یَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیم ــ شیطان به شما وعده فقر و تهیدستی می‌دهد؛ و به کارهای زشت امر می‌کند؛ ولی خداوند وعده «آمرزش» و «فزونی» به شما می‌دهد؛ و خداوند، قدرتش وسیع، و به هر چیز داناست. (سوره بقره، 268)

پس خداوندی که همه اختیارات جهان را در دست دارد، هراس افکنی شیطان را برای ما ناپسند می‌ شمارد؛ زیرا خود رزق ما را تضمین کرده ‌است. او به جای فقر، از مغفرت و فضل خود با ما سخن می ‌گوید.

* ترس واقعی از چه باید باشد؟

آنچه خداوند از ما می ‌خواهد این است که خودمان را در این فرصت دنیا، برای زندگی جاویدانی آماده کنیم که بر خلاف دنیا ابدی است و هرگز به انتها نمی ‌رسد.

خداوند متعال می فرماید: "وَلْتَنظُرْ نَفسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ؛ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُون ــ  هر کس باید بنگرد تا برای فردایش چه چیز از پیش فرستاده؛ و از خدا بپرهیزید که خداوند از آنچه انجام می‌دهید آگاه است". (سوره حشر، 18)

از این روست که باید بیش از اینکه نگران کم یا زیاد بودن رزق و روزی خود باشیم، نسبت به حلال بودن آن حساسیت داشته باشیم و نیز درباره نحوه درست خرج کردن آن هراسان گردیم.

#توحید
#رمضان
#سی_شب_سی_آموزه

...........................
پایان پیام/101

یادداشت های معنوی رمضان:
ــ یادداشت اول/ ماه مبارک رمضان و "یاد والدین از دست رفته"
ــ یادداشت دوم/ ماه مبارک رمضان و "بازگشت به قرآن کریم"
ــ یادداشت سوم/ "آشتی کنان و آشتی دادن" ؛ برتر از نماز و روزه مستحبی

سی شب ؛ سی آموزه (به مناسبت ماه مبارک رمضان):
ــ شب اول/ توحید؛ آزاد شدن انسان
ــ شب دوم/ توحید ذاتی؛ یکی بود «یکی» نبود
ــ شب سوم/ توحید صفاتی؛ ذات و صفت از هم جدا نیستند
ــ شب چهارم/ توحید افعالی؛ هشدار شرک پنهان
ــ شب پنجم/ توحید عبادی؛ مرز باریک عبادت و زیارت
ــ شب ششم/ جلوه های توحید در دعای افتتاح
ــ شب هفتم/ جلوه های توحید در دعای سحر
ــ شب هشتم/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 1
ــ شب نهم/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 2
ــ شب دهم/ جلوه های توحید در دعای دیگر سحر ماه مبارک رمضان
ــ شب یازدهم/ ثواب اهل توحید در کلام معصومان(ع)
ــ شب دوازدهم/ هفت معنای توحیدی "الله اکبر" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ شب سیزدهم/ معنای "اشهد أن لا اله الا الله" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ شب چهاردهم/ خداوند و داشتن فرزند!
ــ شب پانزدهم/ جلوه های توحید در سیره امام حسن مجتبی(ع)
ــ شب شانزدهم/ توحید و شرک در "اطاعت"
ــ شب هفدهم/ ریاکاری؛ شرک اصغر
ــ شب هجدهم/ رابطه "توحید" و "امام"
ــ شب نوزدهم/ توحید در بیان امیر بیان ــ 1
ــ شب بیستم/ توحید در بیان امیر بیان ــ 2
ــ شب بیست و یکم/ توحید در بیان امیر بیان ــ 3 ؛ دلایل توحید
ــ شب بیست و دوم/ "حق خدا" در رساله حقوق امام سجاد(ع)
ــ شب بیست و سوم/ اقسام توحید در "دعای جوشن کبیر"
ــ شب یست و چهارم/ توحید و "مردم سالاری دینی"
ــ شب بیست و پنجم/ رفتارهای توحیدی؛ 1. دوری از تملق و چاپلوسی
ــ شب بیست و ششم/ رفتارهای توحیدی؛ 2. دوری از تکبر و خودپرستی
ــ شب بیست و هفتم/ رفتارهای توحیدی؛ 3. اجتناب از "افتادن به حرام از ترس معیشت"
ــ شب بیست و هشتم/ رفتارهای توحیدی؛ 4. لذت از عبادت
ــ شب بیست و نهم/ رفتارهای توحیدی؛ 5. آرامش روانی و رفتاری


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

کاریکاتور روز قدس
پادکست
پیام رهبر برای حج 1438
نامه دوم
نام رهبر به جوانان غربی
کشتار شیعیان نیجریه