سی شب؛ سی آموزه توحیدی

شب چهاردهم/ خداوند و داشتن فرزند!

  • کد خبر : 721133
  • منبع : اختصاصی ابنا
نسبت فرزندگزينی به خداوند، سخن شايع بين عموم دوگانه‌پرست‌هاست که برخی، فرشتگان را دختران خدا می پنداشتند و برخي همچون يهود و مسیحیت، افرادی را فرزند خدا می دانستند. اسلام با قاطعیت این موارد را رد می کند.

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

ماه مبارک رمضان از راه رسید و دوباره این توفیق به ما داده شد که این روزها و شب های الهی را درک کنیم؛ باشد که آن را قدر بدانیم و در قیام و صیام آن بکوشیم.

به مناسبت این لیالی خوب و خاطره انگیز، هر شب آموزه ای از ارزشهای دینی و اسلامی را به مدد قرآن و سنت، یادآوری و به خوانندگان خبرگزاری ابنا تقدیم می کنیم.

   

          

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب چهارهم /
خداوند و داشتن فرزند!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نسبت "فرزند داشتن" به خداوند سبحان، سخنی شايع بين مشرکان، دوگانه‌پرستان است که مثلاً فرشتگان را دختران خدا مي پنداشتند. حتی پیروان دو دین بزرگ الهیِ یهودیت و مسیحیت که از مسیر خود منحرف شده اند نیز گرفتار این شرک شدند و برخی يهودیان «عُزير» و بسیاری از مسیحیان «عيسی مسیح» را پسر خدا می دانستند و می دانند.

اسلام، اين مسئله را با قاطعیت رد می کند و خداوند را از داشتن همسر و فرزند بری می داند: "أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْکِهِمْ لَيَقُولُونَ * وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَکَاذِبُون ــ آگاه باشيد که آنان قطعاً بر اثر دروغ بزرگشان مي گويند: «خداوند فرزند آورده» در حالي که آنان مسلماً دروغ‌گو هستند".

همچنین ما هر روز در نمازهایمان سوره "توحید" را می خوانیم و اقرار می کنیم: "لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَد ــ نه زاييده و نه زاده شده است و هيچ کس براي او همتا نبوده است".

* عدم امکان "فرزند حقیقی" برای خداوند

لازمه فرزند داشتن این است که خداوند "جسم" باشد؛ "تجزيه پذير" باشد و "شبيه و نظير" داشته باشد. همه اين موارد نشانه نيازمندی است و در شب های گذشته گفتیم که خداوند "قادر مطلق" است و نیازی ندارد.

خداوندي که واجب الوجود است، بايد خود منشأ و تکيه‌گاه همه موجودات باشد و اقتضای این، منزه بودن از هر نقص و نیازی است.

از سوی دیگر، هدف از فرزند داشتن، بقای نوع و نسل است؛ در حالي که در خداوند موت و فنا تصور نمي شود؛ پس نیازی به توالد و فرزندآوری ندارد.

* عدم امکان "فرزند تشریفاتی" برای خداوند

ممکن است برخی از مشرکان بگویند: "می دانیم که فرزند داشتن خداوند محال است؛ اما این که او به خاطر تکریم یک شخص با برای کمک گرفتن يا انس داشتن، شخصی را فرزند خود قرار دهد وجود دارد!" ؛ چنانکه اغلب نسبت‌ها و تصورات در مورد فرزند داشتن خداوند (از جمله درباره جناب عُزیر و حضرت عیسی) به اين نوع برمی گردد.

اين فرض نیز به مسأله قبل و نيازمندی مادی و معنوی بر می گردد. خداوند نیاز به "کمک" ندارد و هر چه بخواهد با قدرت لایزال خود انجام می دهد. همچنین نقص معنوی نیز ندارد تا بخواهد با گرفتن انیس و مونس، آن را برطرف سازد.

از جهت دیگر، بين خداوند و دیگر موجودات، هیچ شباهتی نيست تا "فرزندخوانده او" شوند؛ چون او "مالک حقيقی" و بقيه "عبد محض‌" هستند و بندگی و فرزندی با هم، سازگار نیست؛ چون فرزند با پدرش باید در شؤون خاص او شريک باشد، مثلاً اگر او در اجتماع سيادت دارد و يا ملک و املاک و حيثيت و آبرو و يا تقدم و وراثت و پاره‌اي احکام نسب را دارد، فرزند هم بايد داشته باشد.

* منزه بودن خداوند از هر نیاز

اين گونه سخنان ناورا و افسانه‌سرايي بر اساس آن است که به ساحت قدس او نسبت بشريت، ترکيب، عجز، حاجت، نقص و امکان داده شده و ساحت او منزه از نقص و امکان است. 

بنابراین در قرآن کریم هر جا که سخن از فرزند داشتن خداوند به ميان آمده لفظ "سبحانه" به کار برده شدهاست؛ ‌و "سبحان" يعني منزه از نقص و عيب: "وقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ کُلٌّ لَهُ قَانِتُون ــ و گفتند: «خدا فرزندي [براي خود] گزيده است.» او منزه است؛ بلکه آنچه در آسمان ها و زمين است، فقط از آنِ اوست؛ [و] همه براي او [فروتن و] فرمان پذيرند".

پس خداوند نمی تواند فرزند برگزيند، زيرا وحدت پروردگار وحدت حقيقی است و وحدت عددی و محدوديّت نيست تا بتوان براي ساحت پروردگار مثل و يا فرزند و يا همسر تصور کرد.

برای مطالعه بیشتر از لینک پایین استفاده کنید:

http://abp-miftah.com/fa/ShowQuestion.aspx?QuestionID=30924

...........................
پایان پیام/101

یادداشت های معنوی رمضان:
ــ یادداشت اول/ ماه مبارک رمضان و "یاد والدین از دست رفته"
ــ یادداشت دوم/ ماه مبارک رمضان و "بازگشت به قرآن کریم"
ــ یادداشت سوم/ "آشتی کنان و آشتی دادن" ؛ برتر از نماز و روزه مستحبی

سی شب ؛ سی آموزه (به مناسبت ماه مبارک رمضان):
ــ اولین شب/ توحید؛ آزاد شدن انسان
ــ دومین شب/ توحید ذاتی؛ یکی بود «یکی» نبود
ــ سومین شب/ توحید صفاتی؛ ذات و صفت از هم جدا نیستند
ــ چهارمین شب/ توحید افعالی؛ هشدار شرک پنهان
ــ پنجمین شب/ توحید عبادی؛ مرز باریک عبادت و زیارت
ــ ششمین شب/ جلوه های توحید در دعای افتتاح
ــ هفتمین شب/ جلوه های توحید در دعای سحر
ــ هشتمین شب/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 1
ــ نهمین شب/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 2
ــ دهمین شب/ جلوه های توحید در دعای دیگر سحر ماه مبارک رمضان
ــ یازدهمین شب/ ثواب اهل توحید در کلام معصومان(ع)
ــ دوازدهمین شب/ هفت معنای توحیدی "الله اکبر" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ سیزدهمین شب/ معنای "اشهد أن لا اله الا الله" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ شب چهاردهم/ خداوند و داشتن فرزند!
ــ شب پانزدهم/ جلوه های توحید در سیره امام حسن مجتبی(ع)


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

اخبار عزای حسینی در جهان
ویدئو مستند
پادکست
پیام رهبر برای حج 1349
نامه دوم
نام رهبر به جوانان غربی
کشتار شیعیان نیجریه