بیستم دی، سالروز شهادت امیركبیر؛

امیری که قلبش برای بیداری و پیشرفت مردم می‌تپید/ امیرکبیر فردی متدین و معتقد بود و با "فتنه باب" و خرافات مبارزه کرد

  • کد خبر : 746180
  • منبع : اختصاصی ابنا
میرزا تقی خان امیرکبیر در ظرف چند سال کوتاه، کار چندین قرن را انجام داد و با نیروی نبوغ خود دوران تازه‌ای در تاریخ کشور، پیش آورد.

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

بیستم دی ماه 1397 مصادف است با صدو شصت و هفتمین سالگرد شهادت «میرزا تقی خان امیركبیر» ستاره بی نظیر تاریخ ایران زمین كه صد و پنجاه و اندی سال پیش به عنوان صدر اعظم ایران درخشید و در كمتر از سه سال و سه ماه بعد از شروع صدارتش، با ظلم نظام شاهنشاهی خاموش شد.

برای آشنایی بیشتر خوانندگان ابنا با این خادم واقعی دین و ملّت با حجت‌الاسلام والمسلمین «مرتضی اسماعیل‌پور»، استاد حوزه علمیه نبی‌اکرم(ص) تهران به گفتگو نشستیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به کوشش: علیرضا برومند
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حجت‌الاسلام والمسلمین مرتضی اسماعیل‌پور، سخن خود را با قرائت این حدیث از پیامبر اکرم(ص) آغاز کرد که "من ورخ مؤمناً فكأنّما أحیاهُ ؛هر کس تاریخ زندگی انسان با ایمانی را بیان کند او را زنده ساخته است". (مستدرک سفینة البحار، ج۱۰، ص۲۷۹" و افزود: سخن از میرزا تقی خان امیرکبیر، سخن از شخصیتی کم نظیر در تاریخ ایران است؛ وزیر بالیاقت ایران در عصر ناصرالدین شاه قاجار و تأثیرگذارترین شخص در دوران خود.

این استاد حوزوی ادامه داد: امیرکبیر انسان دردمندی بود که قلبش برای پیشرفت و موفقیت آن و بیداری مردم می‌تپید و بقول «ناظم‌الاسلام کرمانی» در کتاب "تاریخ بیداری ایرانیان": بسیاری از امور و وقایعی که بر بیداری ایرانیان و قدم گذاردن آنها به راه تمدن دلالت دارد، مسبب آن کسی نیست مگر مرحوم میرزا تقی خان امیر نظام.

امام جماعت مسجد حضرت ابوالفضل(ع) ستارخان تأکید کرد: امیرکبیر تنها ۳۹ ماه صدرات کرد؛ اما برای آگاه شدن مردم، "دارالفنون" را تأسیس کرد و روزنامه "وقایع اتفاقیه" را منتشر ساخت.

این مفسر و پژوهشگر قرآنی ادامه داد: مرحوم آیت‌الله «هاشمی رفسنجانی» در کتاب "امیرکبیر یا قهرمان مبارزه با استعمار" از قول «گرنت واتسن» منشی سفارت انگلیس در تهران نوشته است: امیرکبیر در ظرف چند سال کوتاه، کار چندین قرن را انجام داد و با نیروی نبوغ خود دوران تازه‌ای در تاریخ ایران را آغاز کرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین اسماعیل‌پور به ابعاد شیعی آن شخصیت برجسته هم اشاره کرد و گفت: امیرکبیر به لحاظ مذهبی هم فردی مقید و معتقد بود. او به شعائر مذهب تشیع حرمت می‌نهاد و احترام علمای دین را نیز محفوظ می‌داشت.

این خطیب اصفهانی درباره اقدامات دینی میرزا تقی خان ادامه داد: امیرکبیر شرابخواری و میگساری را ممنوع کرد؛ چندین مسجد و مدرسه و بقعه متبرکه ــ از جمله مدرسه شیخ عبدالحسین بازار و ساختمان امامزاده زید(ع) ــ بنا کرد؛ و چاپ قرآن را بر کاغذهای نامرغوب منع نمود.

استاد اسماعیل‌پور به مبارزه امیرکبیر با فرقه های انحرافی و خرافی هم اشاره کرد و گفت: «علیمحمد باب» که فتنه بابی گری را آغاز کرد و در سال۱۲۶۰ قمری ادعای مهدویت کرد و سرانجام دینی جدید ابداع نمود، به دستور امیرکبیر اعدام شد. 

وی ادامه داد: امیرکبیر در مسیر پیشرفت ایران اسلامی، با برخی از رفتارهای خرافی ایرانیان که به نام دین انجام می شد موافق نبود. یکی از این کارها پدیده "بست نشینی" بود که عناصر شرور و آشوب طلب برای فرار از مجازات به حرم امامزادگان و منازل مجتهدین پناهنده می‌شدند و کسی به آنها کاری نداشت. امیر این اقدام را ممنوع کرد.

این کارشناس دینی افزود: اینکه در برخی منابع آمده است که امیرکبیر با برخی از علماء مخالفت داشت، منظور مقابله ایشان با گرایش به خرافه و جهل بود. او می خواست سطح دانش و آگاهی مردم در عین دینداری بالا برود. علت مخالفت امام جمعه تهران با امیر هم مربوط  به همین اصلاحات بود.

استاد حوزه علمیه نبی‌اکرم(ص) ادامه داد: امیر نسبت به علمای مذهبی، احترام خاصی داشت. یکی از روحانیون مورد اعتماد ایشان مرحوم شیخ «ابوالقاسم تهرانی» بود که منصب قضاوت را در پایتخت به ایشان سپرده بود. 

اسماعیل‌پور درباره سرانجام او نز گفت: در ۲۰ آبان ۱۲۳۰ش. دو ماه قبل از قتل، «ناصرالدین شاه قاجار» ــ که خودش لقب امیرکبیر ایران را به میرزا تقی خان داده بود ــ او را عزل کرد. سپس دستور قتل او را داد و در ۲۰ دی ۱۲۳۰ش. در حمام فین کاشان رگ حیاتی او را قطع کردند و به زندگی سراسر افتخار او پایان دادند.

این کارشناس دینی ادامه داد: سال رحلت او به تقویم قمری، ۱۲۶۸ ق. بود که آن را به حروف ابجد در یک گفتگو اینگونه آورده‌اند: "اولی می پرسد: کو امیر نظام؟/ دومی می گوید: مردی بزرگ تمام شد".

حجت‌الاسلام والمسلمین اسماعیل‌پور در پایان، آن شهید را در یک جمله اینگونه معرفی کرد: امیرکبیر بزرگمردی بود که اگر به او فرصت می‌دادند، ایران را پایگاه بزرگترین تمدن بشری می‌ساخت و با اصلاحات بنیادین خود فقر و جهل و بی دینی را می‌زدود و آرمانشهری که فرزانگان بزرگ تاریخ در آرزوی او بودند عینیت می‌بخشید.

وی دعا کرد: روان پاک امیر بزرگ ایران زمین در جهان برین، قرین و همنشین پاک‌ترین و ناب‌ترین فرزندان آدم(ع) ــ پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت(ع) ــ باد؛ آمین یا رب العالمین.

..............................
پایان پیام/ 101


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

چهلمین سال انقلاب اسلامی
جشنواره فیلم فجر
کنگره شعر ابوطالب
پیام رهبر برای حج 1349
نامه دوم
نام رهبر به جوانان غربی
کشتار شیعیان نیجریه