سی شب؛ سی آموزه توحیدی

شب اول/ توحید؛ آزاد شدن انسان

  • کد خبر : 720411
  • منبع : اختصاصی ابنا
توحید، به معنای یگانه دانستن خداوند و پایه‌ای‌ترین اصل اعتقادی در ادیان الهی و مهم‌ترین آموزه همه پیامبران آسمانی و اوصیاء آنها بوده است.

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

ماه مبارک رمضان از راه رسید و دوباره این توفیق به ما داده شد که این روزها و شب های الهی را درک کنیم؛ باشد که آن را قدر بدانیم و در قیام و صیام آن بکوشیم.

به مناسبت این لیالی خوب و خاطره انگیز، هر شب آموزه ای از ارزشهای دینی و اسلامی را به مدد قرآن و سنت، یادآوری و به خوانندگان خبرگزاری ابنا تقدیم می کنیم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب اول /
توحید؛ آزاد شدن انسان

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

توحید، به معنای "یگانه دانستن خداوند" است. یعنی: الله، تنها خداوند در هستی است؛ او كمال مطلق است؛ همه چیز را او به وجود آورده؛ و هیچ همتا و شریکی ندارد.

پایه‌ای‌ترین اصل اعتقادی در ادیان الهی و مهم‌ترین آموزه همه انبیاء و اوصیاء توحید بوده و هست. آنها با ابلاغ توحید، به دنبال "آزادی انسان" از بندها و رهانیدن بشر از شرک و بت‌پرستی بودند؛ نه فقط بت های سنگی و چوبی، بلکه بت های انس و جن، و نیز بت های نفس و ثروت و همسر و فرزند و لذایذ دنیوی، که انسان را به پرستیدن خود فرا می خواندند و فرا می خوانند.

حدود یک سوم آیات قرآن کریم در ارتباط با توحید است و به تصریح این کتاب آسمانی، پیام تمامی پیامبران عقیده به توحید بوده است: "وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُون؛ و پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم مگر اينكه به او وحى كرديم كه: خدايى جز من نيست، پس مرا بپرستيد". ﴿سوره انبیاء، آیه 25﴾

حضرت ابراهیم(ع) برای ابلاغ توحید بود که بت ها را شکست و آتش را به جان خرید.

حضرت موسی بن عمران(ع) با پیام توحید، مردم را از پرستش فرعون آزاد کرد. وی در مناظره ای که با طاغوت عصر خود داشت در پاسخ سؤالش که خدای شما کیست؟ گفت: "رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَىٰ كُلَّ شَيْءٍ خَلقَهُ ثُمَّ هَدَىٰ؛ پروردگار ما آن کسی است که به هر موجودی آن آفرینشی که شایسته او بود عطا کرد و سپس او را در راه مخصوص خودش هدایت فرمود» (سوره طه، آیه 50). یعنی همه چیز در این جهان را خداوند آفریده است.

از اولین کلماتی که حضرت عیسی بن مریم(ع) پس از تولدش، معجزه وار بر زبان جاری ساخت این بود که: "إِنَّ اللهَ رَبِّي وَرَبُّكُم فَاعبُدُوه؛ و در حقيقت، خداست كه پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را بپرستيد". (سوره مریم، آیه 36)

اولین جمله ای که حضرت محمد بن عبدالله(ص) در مقام نبوت برای مردم بیان کرد نیز این بود که: "قولوا «لا إله إلا الله» تفلحوا؛ بگویید «پروردگاری غیر از الله نیست» تا رستگار شوید".

* شهادت به زبان و بیان، لنگ در اعتقاد و عمل!

ما مسلمانان همه روزه بارها و بارها در اذان و صلاة به توحید شهادت می‌دهیم. روزی حداقل 9 بار در تشهد نماز می گوییم "اشهد ان لا اله الا الله وحدَهُ لا شریکَ له" ؛ اما در عمل، بسیار لنگ می زنیم.

توحید، اقسام مختلفی دارد که یک انسان موحد باید برای دوری از "شرک آشکار" یا "شرک مخفی" به آن عقیده داشته باشد؛ از جمله:

ــ توحید ذاتی: ایمان به اینکه خداوند ذاتی یگانه دارد و موجودی شبیه و مثل او نیست؛
ــ توحید صفاتی: دانستن اینکه صفات خداوند نیز چیزی به جز ذات خداوند نیستند؛
ــ توحید افعالی: باور به اینکه خداوند در کارهایش به غیر خود نیازی ندارد و تمام موجودات نیازمند او هستند؛
ــ توحید عبادی: اعتقاد و عمل به اینکه فقط خداست که شایسته پرستش است و لازم است عبادت فقط برای خدا انجام شود.

* شرک؛ گناه نابخشودنی

در مقابل توحید "شرک" قرار دارد. شرک به معنی شریک قرار دادن برای خداوند یکتاست؛ و تنها گناهی است که بخشوده نمی شود. "إِنَّ اللهَ لاَ یغْفِرُ أَن یُشرَکَ بِهِ وَیغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یشَاء وَمَن یشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افتَرَی إِثماً عَظِیماً؛ خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد، و پایین‌تر از آن را برای هر کس بخواهد (و شایسته بداند) می‌بخشد، و آن کس که برای خدا همتایی قرار دهد گناه بزرگی مرتکب شده است". (سوره نساء، آیه 48)

* لبه باریک شرک خفی

بخصوص مسلمانان سنی و شیعه ای که به مفاهیم مقدسی همچون "توسل"، "تبرک"، "زیارت" و "شفاعت" اعتقاد دارند در لبه باریکی حرکت می کنند که ممکن است عدم توجه لازم به "توحید و اقسام آن" نوعی از شرک خفی را برای آنها ایجاد کند. در این صورت، خدای ناکرده اعتقاد و عمل آنها فاسد می شود.

در شب های آینده درباره این اقسام بیشتر خواهیم گفت.

...........................
پایان پیام/101

یادداشت های معنوی رمضان:
ــ یادداشت اول/ ماه مبارک رمضان و "یاد والدین از دست رفته"
ــ یادداشت دوم/ ماه مبارک رمضان و "بازگشت به قرآن کریم"
ــ یادداشت سوم/ "آشتی کنان و آشتی دادن" ؛ برتر از نماز و روزه مستحبی

سی شب ؛ سی آموزه توحیدی (به مناسبت ماه مبارک رمضان):
ــ اولین شب/ توحید؛ آزاد شدن انسان
ــ دومین شب/ توحید ذاتی؛ یکی بود «یکی» نبود
ــ سومین شب/ توحید صفاتی؛ ذات و صفت از هم جدا نیستند
ــ چهارمین شب/ توحید افعالی؛ هشدار شرک پنهان
ــ پنجمین شب/ توحید عبادی؛ مرز باریک عبادت و زیارت
ــ ششمین شب/ جلوه های توحید در دعای افتتاح
ــ هفتمین شب/ جلوه های توحید در دعای سحر
ــ هشتمین شب/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 1
ــ نهمین شب/ جلوه های توحید در دعای ابوحمزه ثمالی ـ 2
ــ دهمین شب/ جلوه های توحید در دعای دیگر سحر ماه مبارک رمضان
ــ یازدهمین شب/ ثواب اهل توحید در کلام معصومان(ع)
ــ دوازدهمین شب/ هفت معنای توحیدی "الله اکبر" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ سیزدهمین شب/ معنای "اشهد أن لا اله الا الله" در کلام امیرالمؤمنین علی(ع)
ــ چهاردهمین شب/ جلوه های توحید در سیره امام حسن مجتبی(ع)
ــ پانزدهمین شب/ خداوند و داشتن فرزند!
ــ شانزدهمین شب/ توحید و شرک در "اطاعت"
ــ هفدهمین شب/ ریاکاری؛ شرک اصغر
ــ هجدهمین شب/ رابطه "توحید" و "امام"
ــ نوزدهمین شب/ توحید در بیان امیر بیان ــ 1
ــ بیستمین شب/ توحید در بیان امیر بیان ــ 2
ــ بیست و یکمین شب/ توحید در بیان امیر بیان ــ 3 ؛ دلایل توحید
ــ بیست و دومین شب/ اقسام توحید در "دعای جوشن کبیر"
ــ بیست و سومین شب/ توحید و "مردم سالاری دینی"
ــ بیست و چهارمین شب/ "حق خدا" در رساله حقوق امام سجاد(ع)
ــ بیست و پنجمین شب/ رفتارهای توحیدی؛ 1. دوری از تملق و چاپلوسی
ــ بیست و ششمین شب/ رفتارهای توحیدی؛ 2. دوری از تکبر و خودپرستی
ــ بیست و هفتمین شب/ رفتارهای توحیدی؛ 3. اجتناب از "افتادن به حرام از ترس معیشت"
ــ بیست و هشتمین شب/ رفتارهای توحیدی؛ 4. لذت از عبادت
ــ بیست و نهمین شب/ رفتارهای توحیدی؛ 5. آرامش روانی و رفتاری
ــ سی امین و آخرین شب/ جمع بندی مطالب یک ماهه


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

نه به معامله قرن
رمضان
کنگره شعر ابوطالب
کشتار شیعیان نیجریه