به مناسبت چهلم آیت الله تسخیری ـ ۹

اختری: نشاط و خستگی ناپذیری آیت الله تسخیری همه را متعجب می کرد/ "اعلام رسمیت مذهب تشیع" از سوی کشورهای اسلامی نتیجه تلاشهای او بود

  • کد خبر : 774340
  • منبع : اختصاصی ابنا
مدیرعامل بنیاد بین المللی عاشورا اظهار داشت: آیت الله تسخیری با فلسطینی ها، علمای عربستان، مصر و اندونزی و احزاب در کشورهای مختلف اسلامی و حاشیه خلیج فارس ارتباط داشت و در همه جا به عنوان چهره بسیار درخشان، فعال و بسیار پرکار و پیگیر بود.

خبرگزاری اهل‌بیت(ع) ـ ابنا / سرویس گفتگو:

حدود سی سال پیش، پس از آنکه جمعی از نخبگان شیعه جهان از رهبر معظم انقلاب اسلامی درخواست کردند که سازمانی برای حمایت فکری و فرهنگی از پیروان اهل بیت(ع) تأسیس شود، "مجمع جهانی اهل بیت(ع)" بنیان نهاده شد.

آیت الله «محمدعلی تسخیری» از مؤسسان مجمع جهانی اهل ‌بیت (علیهم ‌السلام) بود که از بدو تأسیس در سال ۱۳۶۹ تا مرداد ۱۳۷۸ دبیرکلی این سازمان مهم و مبارک را بر عهده داشت و خدمات گسترده ای به پیروان اهل بیت(ع) در سراسر دنیا ارائه کرد

وی همچنین سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی را تأسیس کرد و علاوه بر آن در قامت مشاور عالی مقام معظم رهبری در امور جهان اسلام، معاون بین الملل سازمان تبلیغات اسلامی، نماینده مجلس خبرگان رهبری، دبیرکلی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و... اقدامات مؤثری در زمینه ترویج معارف دینی، وحدت جهان اسلام و خنثی‌سازی توطئه های دشمنان برای ایجاد تفرقه و درگیری بین ابناء امت اسلامی انجام داد.

آیت الله تسخیری که ۲۷ مهر ۱۳۲۳ در نجف متولد شده بود روز ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ در تهران دار فانی را وداع گفت. ششم مهرماه چهلم درگذشت آن عزیز است و خبرگزاری ابنا به مناسبت فرارسیدن این روز، سلسله گفتگوهایی با علماء و مسئولانی که همراه و همکار ایشان بودند، انجام داده است که بتدریج منتشر می گردد.

آیت الله «محمدحسن اختری» که قریب پانزده سال (از 1383 تا 1398) دبیرکلی مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) را بر عهده داشت از شخصیت هایی است که سالیان متمادی، همراه و همکار مرحوم آیت الله تسخیری در این مجمع و نیز نهادها و شوراهای مختلف بوده است و پیش و بیش از آن، دوست صمیمی آن فقید بود؛ یک دوستی به قدمت 55 سال.

متن زیر، حاصل گفتگو با ایشان است که اینک ریاست "شورای عالی مجمع" و نیز مدیرعاملی "بنیاد بین المللی عاشورا" را بر عهده دارد:       

                 

                                             

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به کوشش: احمد محبوبی
◀️ 7 مـهـر 1399
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ابـنـا: اولین آشنایی شما با مرحوم آیت الله تسخیری به چه زمانی بر می گردد؟

ـــ بسم الله الرحمن الرحیم

در ابتدا فقدان جانگداز این فقیه بزرگوار را خدمت همه علماء و مراجع - بویژه مقام معظم رهبری - و حوزه های علمیه و همه دوستان و علاقمندان مرحوم آیت الله تسخیری را تسلیت عرض می کنم.

آشنایی بنده با مرحوم آیت الله تسخیری به بیش از 50 سال پیش بر می گردد. در سال ورود حضرت امام خمینی(ره) به نجف اشرف - یعنی سال 1344 ش. - با ایشان آشنا شدم و این آشنایی مان تداوم پیدا کرد.

ابـنـا: ایشان از شاگردان شهید صدر و آیت الله خویی بود؛ پس چطور مقارن ورود امام(ره) با یکدیگر آشنا شدید؟

ـــ آقای تسخیری از فضلایی بودند که از همان بدو ورود امام خمینی(ره) به نجف، نسبت به ایشان ابراز ارادت می کردند. علاقمند و طرفدار حضرت امام(ره) بودند. قصیده ای هم برای ایشان به زبان عربی سروده بودند که در ورود امام(ره) و در خلال دید و بازدیدهای مردمی که برای دیدار امام(ره) به منزل ایشان می آمدند، قرائت کردند. قصیده خوبی است و شاید مطلع آن "مقامک فی الثریا..." باشد. 

           

                     

ابـنـا: با توجه به آشنایی در نجف، خوب است سؤال درباره ویژگی های ایشان را از "جایگاه علمی" آیت الله تسخیری آغاز کنیم.

ـــ این عالم بزرگوار، یک دانشمندِ فاضلِ، یک عارفِ وارسته و یک شخصیت محقق و متفکر بزرگ اسلامی بود. ایشان علاوه بر اینکه از شاگردان خوب آیت الله شهید «سید محمدباقر صدر» و از دروس سنتی استادان بزرگ حوزه علمیه نجف اشرف استفاده می کردند، در "دانشکده فقه" مرحوم مظفر هم درس های آکادمیک خواندند. 

آن مرحوم همچنین از علماء و روحانیونی بود که مقید بودند در موسم های تبلیغی و غیر آن، برای تبلیغ به شهرهای مختلف عراق تشریف ببرند.

در سال های 1349 و 1350 هم که تعداد زیادی از علماء و فضلای ایرانی الاصل - از جمله آقای تسخیری - از عراق تبعید شدند، ایشان به قم مشرف شدند و به تحصیل و تدریس در حوزه علمیه قم مشغول شدند. از جمله درس های فقهی که شرکت می کردند درس آیت ‌الله «وحید خراسانی» بود.

در نتیجه، قدرت فقهی آیت الله تسخیری آنقدر بالا بود که به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران در "مجمع الفقه" سازمان همکاری اسلامی (سازمان کنفرانس اسلامی سابق) عضویت داشت و تا پایان عمر هم در جلسات آن شرکت و از مبانی فقهی مکتب اهل بیت(ع) دفاع می کرد. در موضوعات جدید فقهی و باصطلاح مسائل مستحدثه - مانند اقتصاد، بهداشت، سلامت، محیط زیست و مسائل پزشکی مثل پیوند اعضاء - فتاوا و نظریات فقهای شیعه، بخصوص دیدگاه های مقام معظم رهبری، را مطرح می کرد و پاسخگوی بسیاری از نیازمندی های متخصصین در رشته های مختلف بود. این احاطه و حضور ایشان، به اندیشمندان کشورهای دیگر نشان می داد که مذهب تشیع و جمهوری اسلامی ایران در این زمینه ها پیشقدم هستند. 

می توان گفت که آن مرحوم یک شخصیت چند بُعدی داشتند؛ هم در فقه و اصول، مجتهد و محقق بودند و هم در تفسیر قرآن کریم و فلسفه اسلامی و مسائل مختلف شریعت، تخصص وافری داشتند.

علاوه بر فقه، اصول، تفسیر و علوم اسلامی دیگر، ایشان در شعر و ادب هم سرآمد بودند. شعرهای خوبی می سرودند و در ادبیات ید طولایی داشتند. خوب است اشعار آیت الله تسخیری از خانواده ایشان دریافت شده و مورد استفاده قرار گیرد.

      

           

ابـنـا: با توجه به این جایگاه علمی، دخالت ایشان "فعالیت سیاسی" ایشان چگونه شروع شد؟

ـــ فعالیت سیاسی آیت الله تسخیری از "حزب الدعوة الإسلامیة" آغاز شد. ایشان به دلیل اینکه از شاگردان شهید صدر بودند در حزب الدعوه عراق عضو شدند و از همان اول در کارهای سیاسی حضور داشتند. 

ارتباط شان با علماء، اساتید و بیت مرحوم آیت الله العظمی «سید محسن حکیم» هم خوب بود. آیت‌الله تسخیری در همراهی با حرکت سیاسی آیت‌ الله العظمی حکیم در مبارزه علیه توده ای ‌گری و حزب بعث عراق، بارها بازجویی و زندانی شد.

ابـنـا: و با پیروزی انقلاب اسلامی این فعالیت بارزتر شد...

ـــ بله؛ آیت الله تسخیری از همان آغاز پیروزی انقلاب اسلامی ایران به عنوان زبان و نماینده انقلاب اسلامی در همه سطوح، در کشورهای مختلف و در ساحت های بین المللی، بین الاسلامی و بین الادیانی مطرح شدند. ایشان در کنفرانس ها، همایش ها و نشست های مختلف شرکت می کردند و نمایندگی جمهوری اسلامی ایران را داشتند.

در طول این مدت و با شرکت در این مجامع، خدمات بسیار بزرگی به اسلام، مکتب اهل بیت(ع) و جمهوری اسلامی ایران داشتند. همچنین به عنوان سخنگو و نویسنده، مقالات و سخنرانی های بسیار فراوانی ارائه کردند که بسیاری از آنها در مجلات مختلف عربی و غیر عربی منتشر شده است و امروزه در دسترس اندیشمندان و پژوهشگران قرار دارد. خود اینها نشانگر مغز متفکر، و بیان سلیس و ادبیات بسیار خوب ایشان است.

در سال های دفاع مقدس هم ایشان در جهاد علیه صدام و حزب بعث در جبهه‌های حق علیه باطل، نقش تأثیرگذاری داشت و بدون هیچ واهمه‌ای از رژیم طاغوتی صدام، وظایف خود را انجام داد.

ابـنـا: مواردی از توفیقات آیت الله تسخیری در مجامع بین المللی را به خاطر دارید؟

ـــ بله؛ یکی از خدمات بزرگی که ایشان انجام داد، پیگیری "اعلام رسمیت مذهب تشیع در بین مذاهب اسلامی" بود. با اصرار و تلاش های ایشان، این امر که در کنفرانس جده به تصویب رسید و در کنفرانس اردن از سوی کشورهای اسلامی مورد تأیید قرار گرفت. این از دستاوردهای حضور، اصرار و پیگیری ایشان در این جلسات بر حقانیت مذهب تشیع و جایگاه مکتب اهل بیت(ع) هم دوش و هم طراز با همه مذاهب اسلامی دیگر بود.

حق مطلب را مقام معظم رهبری در پیام تسلیت خود در وصف ایشان - که فرمودند او "زبان گویای اسلام و تشیع" بود - بیان کردند. ایشان در کنفرانس هایی که از طرف جمهوری اسلامی ایران شرکت می کرد همیشه به عنوان زبان انقلاب و اسلام بود.  حضور ایشان در نشست های جهانی هم بیانگر دیدگاه های حضرت امام(ره) و هم بیانگر دیدگاه ها و منویات مقام معظم رهبری بود. فرقی نمی کرد که موضوع این کنفرانس ها درباره مباحث سیاسی و اجتماعی و فقهی باشد یا مسائل اعتقادی و کلامی و مذهبی؛ در همه جا ایشان با بیان بسیار خوب و نگرش عمیقی که داشت نماینده شایسته ای برای اسلام، مکتب اهل بیت(ع) و جمهوری اسلامی ایران بود.

در طول این سال ها و بخصوص در این چهار دهه انقلاب اسلامی آنچه که امکان داشت از وجود و از اطلاعات و فکر خود برای تبیین و تشریح و نشر معارف اسلام و عظمت و جایگاه جمهوری اسلامی ایران مایه گذاشت. مجاهدی خستگی ناپذیر، با نشاط و فعال بود و همیشه در سنگرهای رویارویی با دشمنان و گروه هایی بود که در مقابل اسلام بودند، درخشان ظاهر می شد.

           

             

ابـنـا: این توفیقات طبعاً باعث شناخته شدن بیشتر مکتب اهل بیت(ع) در بین علمای مداهب دیگر هم می شد؟

ـــ بله؛ چون ایشان متفکری بود که همه جا بیاناتش تبیین دیدگاه های علمی و فقهی و اعتقادی و اخلاقی مکتب اهل بیت(ع) بود. آیت الله تسخیری به دلیل نمایندگی، حضور مداوم و پیگیری مباحث در کنفرانس ها و نشست های بین المللی اسلامی و منطقه ای شخصیت شناخته شده ای شده بودند. امروزه در هر کشوری در بین علمای اسلامی و متفکران، اگر صحبت از علمای شیعه و حوزه علمیه و جمهوری اسلامی ایران شود، همه از آیت الله تسخیری نام می برند و همه جا ایشان را می شناسند. ایشان با تمام مفتی ها و رؤسای مجالس کشورهای اسلامی از اندونزی و چین گرفته تا کشورهای عربی و آفریقایی و تا روسیه و اروپا و آمریکا در همه جا مرتبط بود و ارتباطات بسیار قوی داشت. با فلسطینی ها، علمای عربستان و مصر، سران احزاب در کشورهای مختلف اسلامی و حتی اخوان المسلمین ارتباط داشت و در همه جا به عنوان یک چهره بسیار درخشان، فعال، بسیار پرکار و پیگیر مطرح بود. در تمام مراحل و سطوح مختلف حضور داشت و نقش مؤثر ایفاء می کرد.

ایشان از نظر ایجاد ارتباط بین علمای مسلمان و مذاهب مختلف هم نقش اول را داشت و هیچ کدام از شخصیت هایی که در نظام اسلامی می شناسیم و مسئولیت دارند، نه از نظر شناخت و نه از نظر ارتباط و نه از نظر بیانگری، در حد ایشان نبودند.

ابـنـا: به نظر شما، از "لحاظ فردی" چه ویژگی هایی در آیت الله تسخیری برجسته بود؟

ـــ به نظر من اولین ویژگی ایشان این بود که بسیار "مؤمن، معنقد، پایدار، پایبند، و استوار در ایمان خویش" بود. در بسیاری از نشست ها و کنفرانس های بین المللی و بخصوص در کنفرانس هایی که از سوی برخی کشورهای مرتجع عرب برگزار می شد، گاهی اوقات برخی افراد حمله می کردند، اسائه ادب می کردند؛ اما ایشان استوار، بسیار قوی و با صلابت در مقابل آنها ایستادگی می کرد و از اسلام، مکتب اهل بیت(ع)، نظام جمهوری اسلامی ایران، دیدگاه های حضرت امام(ره) و نظرات مقام معظم رهبری دفاع می کرد.

خصوصیت دیگر ایشان "عشق، محبت، ولاء و علاقه وافر نسبت به قرآن و اهل بیت(ع)، بویژه حضرت زهرا(س) و امام حسین(ع)" بود. در مجالسی که قرآن خوانده می شد، با شنیدن آیات قرآنی اشک می ریخت. در مجالس مناقب و ذکر فضائل و مصائب اهل بیت(ع)، همواره اشک ایشان جاری بود.

سومین خصوصیت ایشان این بود که بسیار "مخلص، بی شائبه، متواضع و فروتن" بود. با آنهمه تأثیرگذاری و فعالیت های مختلف، زمانی که انسان با او برخورد می کرد او را خیلی ساده، راحت و بی تکلف می یافت. وقتی که به مراجعه کننده ای وقت می داد، مثل یک طلبه متواضع، بسیار ساده می نشست، گوش می داد، با او صحبت می کرد و نظر می داد.

                

           

چهارمین ویژگی اینکه بسیار "متین و منطقی" بود. مطالبی که ارائه می کرد، مستدل، منطقی و عقلانی بود. 

و بالاخره آنچه برای همه ملموس و گاهی باعث شگفتی آنان می شد "همت و فعالیت مداوم او" بود. بسیار فعال و با نشاط بود. وقتی انسان، فعالیت ها و خستگی ناپذیری های او را می دید، از سفرهایی که انجام می داد، از مشارکت در کنفرانس ها و حضور فعال و نقشی که در این جلسات داشت، انسان واقعا تعجب می کرد؛ بخصوص در این دو دهه اخیر که پس از عارضه سکته، ناراحتی های جسمی هم داشت؛ اما با این خستگی ها و مشکلات، تمام فعالیت های خود را با قدرت و همت دنبال می کرد.

ابـنـا: همین همت و اراده، موجب شد که رهبر معظم انقلاب مسؤولیت های مهم اجرایی در دستگاههای بین المللی را بر عهده ایشان بگذارند؟

ــ بله؛ هم این همت و خستگی ناپذیری، هم اعتمادی که امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب به ایشان داشتند. آیت الله تسخیری از ابتدای پیروزی انقلاب، در "سازمان تبلیغات اسلامی" و "شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی" عضویت داشتند. پس از ارتحال حضرت امام(ره) همچنان در کنار رهبر معظم انقلاب بود و مسئولیت معاونت بین الملل دفتر مقام معظم رهبری را پذیرفتند. 

همچنین از آغاز شکل گیری و تأسیس "مجمع جهانی اهل بیت(ع)" آیت الله تسخیری حضور داشتند و اولین دبیرکل این مجموعه بودند. از سوی دیگر از زمانی که بحث تقریب مذاهب پیش آمد، ایشان در برگزاری کنفرانس های وحدت سهیم بودند و با تشکیل "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی" با تلاش و پیشنهاد علمای اسلامی داخل و خارج، ابتدا مرحوم آیت الله «واعظ زاده خراسانی» دبیرکل و آیت الله تسخیری عضو شورای عالی آن مجمع بودند. سپس ایشان به عنوان دبیرکل مجمع جهانی تقریب انتخاب شد. 

همچنین از همان ابتدا که "سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی" شکل گرفت، آیت الله تسخیری به عنوان رئیس این سازمان منصوب شد و برای تشکیل رایزنی های فرهنگی و ارتباط با کشورها فعالیت های فراوانی را آغاز کرد.

             

         

ایشان پس از دبیرکلی مجمع تقریب، همچنان از اعتماد مقام معظم رهبری برخوردار بودند؛ لذا معظم له ایشان را به عنوان مشاور عالی خود در امور جهان اسلام منصوب کردند. در چند سال اخیر هم به عنوان رئیس شورای عالی مجمع جهانی تقریب فعالیت می کرد. عضویت در هیئت امناها، شوراها و کمیته های مختلف، مثل کمیته فقه اسلامی بانک مرکزی و کمیته فقهی مالی جمهوری اسلامی ایران، از دیگر فعالیت های ایشان بود.

ایشان همچنین نماینده مردم در مجلس خبرگان رهبری هم بودند که این هم از مسئولیت های بزرگی بود که بر عهده داشتند. آیت الله تسخیری زمانی که از دنیا رفت، عضویت مجلس خبرگان، ریاست شورای عالی مجمع تقریب، عضویت در شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، عضویت در هیئت امنای سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و چند شورا و هیأت دیگر را عهده دار بودند. علاوه بر مناصب مختلفی که داشتند، در حوزه و دانشگاه هم تدریس می کردند.

ابـنـا: در پایان اگر سخن ناگفته ای باقی مانده است، بفرمایید.

ـــ زندگی آیت الله تسخیری، زندگانی سعادتمندانه و مرگ او هم مرگ در راه خداوند بود. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: "إِذَا مَاتَ الْعَالِمُ ثُلِمَ فِي الْإِسْلَامِ ثُلْمَةٌ لا يَسُدُّها شَيءٌ إِلى يَومِ القِيامَة". حقیقتاً با فقدان آیت الله تسخیری خسارت جبران ناپذیر و رخنه و شکافی در صف مدافعین اسلام، تشیع و جمهوری اسلامی پدید آمده که چیزی آن را جبران نمی کند؛ اما امیدواریم دوستان و عزیزان دیگری که در صحنه های بین المللی و علمی حاضر می شوند دست به دست هم بتوانند این راه را تداوم ببخشند و با نگاه عمیق و خرد حکیمانه حضرت امام خامنه‌ای، این حرکت بالنده تا قیام امام زمان(عج) پیش برود و همیشه اسلام و مکتب اهل بیت(ع) سربلند و سرفراز باشد.

مرحوم آیت الله تسخیری ان شاءالله با ولای علی و آل علی(ع) روسفید در پیشگاه خدا در روز محشر حضور پیدا خواهند کرد. امیدواریم خداوند مقام ایشان را متعالی فرماید.

ابـنـا: از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید تشکر می کنیم.

   

...............................
پایان پیام/ 167-101


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

All Content by AhlulBayt (a.s.) News Agency - ABNA is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License