آیت‌الله جاودان: عمل صالح در دنیا عامل شادمانی ابدی در آخرت است

  • کد خبر : 755441
  • منبع : اختصاصی ابنا
خلاصه

یکی از اساتید اخلاق شهر تهران با بیان اینکه شادمانی آخرت ابدی است، گفت: عامل اصلی شادمانی آخرت، ایمان به خدا و آخرت است.

خبرگزاری اهل بیت(ع) – ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

طبق روال چهارشنبه ها، حسینیه شیخ مرتضی زاهد(ره) از حسینیه های قدیمی تهران و محل برپایی جلسه هفتگی سخنرانی و مواعظ اخلاقی آیت الله شیخ «محمد علی جاودان» در اولین چهارشنبه از مردادماه 1398 شاهد حضور گسترده اقشار مختلف مردم، خواهران و برادران خصوصا جوانان و نوجوانی بود که از اقصی نقاط تهران خود را به این مکان نورانی رسانده بودند تا از محضر نوه مرحوم شیخ مرتضی زاهد(ره) بهره مند شوند و ره توشه ای معنوی کسب نمایند.

آیت الله جاودان در این جلسه درباره ابدی بودن شادمانی آخرت و زودگذر و تهی بودن شادمانی دنیا  نکات مهمی بیان نمودند و گفتند: دنیا برای انسان ها گاهی شادمانی و گاهی غم و غصه به همراه دارد و شادمانی دنیا زودگذر و پایان آن نیز تلخ است اما در مقابل شادمانی آخرت ابدی و همیشگی است.

این شاگرد مرحوم آیت الله حق شناس افزودند: عامل اصلی شادمانی آخرت ایمان به خدا و آخرت است. ایمان به خدا و آخرت عامل اصلی این شادمانی است و به هر مقدار انسان در دنیا درجه ایمان او بیشتر باشد در آخرت از شادمانی بیشتر برخوردار است .

در ادامه گزیده ای از بیانات ایشان در این مراسم از نظر می گذرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به کوشش: امیرمحسن سلطان احمدی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دنیا برای انسان ها گاهی شادمانی و گاهی غم و غصه به همراه دارد که این امر طبیعی است. برای همه انسان ها نیز عواملی در دنیا پیش می آید که آنها گاهی شادمان و گاهی غمگین هستند.

عمل صالح در دنیا عامل شادمانی ابدی در آخرت

اما عالم آخرت این چنین نیست و شادمانی آخرت ابدی است. انسان در دنیا عملی را انجام می دهد که پاداش آن شادمانی آخرت است و برای بعضی ها این شادمانی از همان لحظه مرگ آغاز می شود و برای برخی دیگر این شادمانی از برزخ و برخی از قیامت شروع می شود.

کسب شادمانی آخرت بستگی به عمل انسان در دنیا دارد؛ و این شادمانی آخرت به هیچ وجه قابل مقایسه با شادمانی در دنیا نیست. و مهم این است که انسان عامل شادمانی آخرت را در دنیا کسب و تحصیل کند.

عامل شادمانی آخرت

عامل اصلی شادمانی آخرت ایمان به خدا و آخرت است. ایمان به خدا و آخرت عامل اصلی این شادمانی است و به هر مقدار انسان در دنیا درجه ایمان او بیشتر باشد در آخرت از شادمانی بیشتر برخوردار است و سرمایه آخرت او بیشتر است.

بنابراین اگر انسان بتواند در دنیا ایمان را کسب کند و آن را پرورش داده و تقویت کند به جایی می رسد که به شادمانی آخرت خواهد رسید وبرای بعضی ها بهشت و شادمانی آخرت از همین دنیا شروع می شود و در همین دنیا در بهشت هستند و ترس و اندوهی هم ندارند. خداوند نیز در قرآن می فرماید: «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»، (آیه 62 سوره یونس: آگاه باشید! یقیناً دوستان خدا نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می شوند.)

حالا این افراد چه کسانی هستند که خوف و ترسی ندارد؟ در آیه بعد قرآن درباره آنها می فرماید: «الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ»، (آیه 63 سوره یونس: آنان که ایمان آورده اند و همواره پرهیزکاری دارند.) این افراد اول به ایمان رسیدند که این ایمان کسب شده عامل این شادمانی است که علاوه بر شادمانی این افراد دیگر ترس و اندوهی ندارند و اصلا ترس و اندوه سراغ این افراد نمی آید.

چگونگی کسب ایمان اولیه

اولین قدم در کسب ایمان این است که برای انسان حوادثی پیش می آید که او را به خدا و آخرت معتقد می کند و این یک ایمان مقدماتی و اولیه است. مثلا فرد در این زمینه کتابی می خواند یا اینکه پای سخن عالمی می نشیند و به خدا و آخرت ایمان می آورد و معتقد می شود.

ایمان مرتبه بالاتر

اما بعد از کسب این ایمان مقدماتی یک ایمان بالاتر هم داریم و آن ایمانی است که به عمل رسیده است، که این ایمان همان ایمانی است که خداوند در قرآن این افراد را الذین آمنوا خطاب کرده است. گفته اند این مرحله از ایمان، ایمانی است که با عمل کسب شده است و این ایمان بالاتر از ایمانی است که با خواندن کتاب و شنیدن سخن عالمی درباره خدا و آخرت کسب شده باشد.

حالا این ایمانی که به مرحله عمل رسیده یک ایمان جدید در دل انسان ایجاد می کند. افرادی که چنین ایمانی را کسب کرده اند دیگر سالهای عمر خود را در مواظبت و مراقبت از اعمال و رفتار خود هستند که خطایی از آنها سر نزند. این افراد دیگر مواظب چشم و گوش و زبان خود هستند و هیمن طور دیگر اعضای بدن خود که گناهی و خطایی از آنها سرنزند و این مراقبت شدید را دارند و دائم از خدا می ترسند.

حالا این ایمان در اثر عمل قوی شده و ثمره آن نیز شادمانی ابدی آخرت است و حتی برای این افراد از یک گوشه هایی یک ذره بهشت را در همین دنیا به آنها می چشانند.

بعد خداوند می فرماید: «لَهُمُ الْبُشْرَىٰ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ»، (آیه 64 سوره یونس: در زندگی دنیا و در آخرت، شاد (و مسرور) ند.) حالا اگر کسی پای این مرحله از ایمان بایستند، این ایمان باعث زایش و رشد در او می شود. خداوند نیز می فرماید: اگر شما شکر نعمت را بجا بیاورید من نعمت شما را می افزایم.

دو نمونه از شادمانی در آخرت از لحظه مرگ

دوست شهیدی داشتیم که یکی از رفقای ما می گفت: من مرتب سر قبرش می رفتم و فاتحه می خواندم، یک روز سر قبر به او گفتم: با معرفت من صد بار به اینجا آمده ام اما تو یک بار بیا! این رفیق ما می گفت: شب در عالم خواب این دوست شهیدمان را می بیند که صورت او مثل خورشید می درخشید. این همان ایمان و شادمانی و عمل خوبی است که در دنیا کسب کرده اید.

می گویند مرحوم آیت الله شیخ حسن نجم آبادی را جهت دفن به قبرستان وادی السلام آورند، این قبرستان هم بسیار بزرگ است؛ فردی مورد اعتماد در آنجا دیده که وقتی ایشان را به قبرستان آوردند، سراسر این قبرستان نور می شود. این هم همان شادمانی آخرت در اثر ایمان همراه با عمل است.

عمل صالح چیست؟

عمل صالح و مورد قبول به روزی صد بار نماز خواندن نیست، بلکه عمل صالح این است که انسان دقیق در شبانه روز مواظب رفتار و اعمال تمام اعضای بدن، چشم و گوش و زبان خود باشد که گناهی از او سر نزند. چنین افرادی حتی برای حرف زدن و حرف گوش دادن هم مواظب هستند و فکر می کنند که چه می خواهند بگویند و یا چه چیز می خواهند بشنوند.

کسب شادمانی آخرت با شاد کردن دل دیگران از جمله والدین

بنابراین مواظبت و مراقبت از رفتار و اعمال باعث قوی شدن ایمان انسان می شود و انسان را بهشتی می کند. مثلا اگر شما دل یک نفر را شاد کنید، در آخرت برای شما یک باغستان آماده می کنند. مثلا دل پدر و مادر خود را شاد کنید، لازم هم نیست آنها به زبان برای شما دعا کنند، بلکه همین شاد کردن دل آنها باعث می شود در آخرت برای شما یک باغستان آماده کنند و آنجا شما را شادمان کنند.

شادمانی دنیا کوتاه و آخرش تلخ

فرض کنید به مجلس جشن و شادی خیلی خوبی در دنیا رفته اید و در آنجا خیلی هم خوش گذشته است، اما بعد از دو یا سه ساعت این شادمانی دنیوی تمام می شود و تازه یک یخی و تلخی هم به جا می ماند. خوشی های دنیا مدت آن خیلی کوتاه و زودگذر است. اما شادمانی آخرت چنین نیست و تمام نمی شود.

نعمت های مضاعف در بهشت

خداوند بر اهل بهشت تجلی می کند و با هر بار تجلی کردن نعمت های آنها را مضاعف می کند. حالا چرا یک شادمانی ابدی و نعمت بی نهایت را به یک نگاه حرام یا با یک دسته اسکناس رشوه می فروشید؟!

در ولایت شیطان قرار گرفتن با گناه کردن

وقتی انسان یک گناه را مرتکب می شود، در مرتبه دوم آن گناه را راحت تر انجام می دهد و کم کم در تحت ولایت شیطان قرار می گیرد و دیگر در اختیار شیطان است. حالا اگر انسان در بار اول گناه کردن سریع بلند شود و آن را جبران کند، در مرتبه دوم کار برای شیطان سخت می شود. اما اگر جبران نکردید بار دوم شیطان راحت تر بر شما نفوذ می کند و شما را زمین می زند و بار سوم دیگر برای شیطان خیلی راحت تر است.

کسانی که به یک گناه گرفتار شده و معتاد آن گناه شده اند، این افراد را شیطان در اختیار گرفته است و افسار و دهانه آنها در دست شیطان است.

نماز راه نجات از گناه

نماز بهترین چیز برای معالجه و نجات از گناه است. در جلسه هفته قبل نیز بیان شد که اگر نماز را درست بخوایند، دیگر شیطان نمی تواند شما را به گناه بکشاند. هر چه نماز را بهتر و درست تر بخوانید، گناه هم کمتر می کنید و مراقب رفتار و اعمال خود هستید.

سعی کنید نماز را صحیح، با طمانینه بخوانید و بفهمید در نماز چه می گویید، مهم تر اینکه نماز را اول وقت بخوانید و بعد از نماز هم سریع به سرعت برق بلند نشوید، بلکه بنشینید و تسبیحات حضرت زهرا(س) را هم بگویید. پس اگر نماز را درست خواندید، دیگر زور شیطان به شما نمی رسد.

از مرحوم آیت الله بهجت(ره) پرسیدند که مرحوم آیت الله قاضی فرموده اند که هر کس نماز را اول وقت بخوانید، به جایی می رسد، درست است؟ ایشان هم فرمودند: بله درست است. پس سعی کنید همیشه نماز را اول وقت بخوانید. اگر ظهر و مغرب را اول وقت بخوانید خدا هم کمک می کند نماز صبح را هم اول وقت بخوانید.

.......................

پایان پیام/184


مطالب مرتبط

نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

All Content by AhlulBayt (a.s.) News Agency - ABNA is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License