مهمترین ویژگی ماه رمضان چیست؟

  • کد خبر : 1090716
  • منبع : اختصاصی ابنا
لازمه استفاده از این ماه عزیز و مظروف آن یعنی قرآن، شناخت قرآن است. برای شناخت قرآن نیز باید به قرآن و به سخنان پیامبر و اهل بیت -علیهم السلام- مراجعه کنیم.

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

ماه مبارک رمضان به اواخر خود نزدیک می شود؛ اما هنوز فزصت برای بهره گیری از دقایق باارزش باقیمانده آن وجود دارد.

حجت الاسلام والمسلمین دکتر «علی اکبر بدیعی» رئیس سابق مرکز اسلامی هوستون آمریکا و مدیرکل فعلی اروپا-آمریکای مجمع جهانی اهل بیت(ع) یادداشت زیر را در بیان " مهمترین ویژگی ماه رمضان" قلمی کرده است:             

    

                                                     

**    مهمترین ویژگی ماه رمضان چیست؟   **

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به قلم: علی اکبر بدیعی
◀️ 16 اردیبهشت 1400 (رمضان المبارک 1442)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 همه ما رمضان را به این چند خصوصیت می شناسیم: "ماه روزه داری"، "ماه نزول قرآن" و شب قدر". 

این ها ویژگی های رمضان هست؛ اما با کمی دقت در آیات قرآن، متوجه می شویم که اهمیت رمضان به نزول قرآن است، چون خداوند میفرماید: "شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن" یعنی خداوند ماه رمضان را به ماه نزول قرآن معرفی می کند.

شاید خداوند با امر کردن به روزه داری میخواسته ما را در سلک "مطهرون" قرار بدهد تا بتوانیم با قرآن انس بگیریم، چون این کتاب "لایمسه الا المطهرون" است.

از طرفی شاید اهمیت "لیله القدر" هم به "نزول دفعی قرآن" در آن باشد لذا  مهمترین ویژگی این ماه، قرآن هست و شاید هدف این ماه هم انس انسان با قرآن باشد تا آنها را از ظلمات به نور ببرد "لیخرجهم من الظلمات الی النور".

از این مطلب می خواهم دو نکته استفاده کنم:

نکته اول اینکه: اگر اهمیت و ارزش رمضان به نزول قرآن است ارزش انسان‏ها نیز به اندازه توجه شان به قران هست، به اندازه ایست که قرآن در آنها نفوذ كرده باشد. ارزش انسان ها به اندازه تجلی قرآن در صفات آنهاست. هر چه اخلاق و رفتار ما به قرآن شبیه تر و نزدیک تر باشد قیمت ما و ارزش ما بیشتر خواهد بود. برای این حرف دلیل قرآنی داریم. خداوند در سوره مائده خطاب به یهودیان و مسیحیان می فرماید شما هیچ ارزشی ندارید تا اینکه به تورات و انجیل عمل کنید یعنی ارزش شما به میزان پیروی شما از ایات الهی است: "قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُم"ْ.

نکته دوم اینکه: پیامبر خدا در خطبه آخرین جمعه ماه شعبان فرمودند "دعیتم فیه الی ضیافت الله"... شما مومنین در این ماه به ضیافت الهی دعوت شده اید. خداوند میزبان هست و مومنینی که لایق هستند و ارزش این ماه را می دانند مهمان. سفره این مهمانی که در شان میزبان کریم آن باشد چیزی جز قرآن نیست. چون در حدیث نبوی داریم که "إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ مأْدُبَةُ اللَّهِ تَعَالَى" پس انسان به اندازه بهره ای که در این ماه از قرآن می برد از این ضیافت میزبان کریم استفاده کرده است.

در ادامه پیامبر می فرماید پس هر چه می توانید از سفره الهی که قرآن باشد بهره ببرید "فَتَعَلَّمُوا مِنْ مَأْدُبَتِهِ مَا اسْتَطَعْتُم"ْ.

نکته سوم اینکه؛ لازمه استفاده از این ماه عزیز و مظروف آن یعنی قرآن، شناخت قرآن است. برای شناخت قرآن نیز باید به قرآن و به سخنان پیامبر و اهل بیت -علیهم السلام- مراجعه کنیم.

قرآن در آیات مختلف خودش را معرفی میکند. مثلا می فرماید:

"و انزلنا الیکم نورا مبینا" خاصیت نور این است که کهنه نمی شود، کدر نمی شود، جذاب و لطیف است، یعنی هم خود روشن است و هم اطراف را نورانی می کند، هر کس کنار قرآن بنشیند و مانوس بشود از نورانیت قرآن نصیبش می شود. 

حضرت امیر هم در خطبه 189 می فرماید: "ثم انزل علیه الکتاب نورا لا تطفا مصابیحه". نور قرآن خاموش شدنی نیست شعله های روشنی بخش قرآن دایمی است، دائما راه رو برای طالبان مسیر روشن می کند، یا می فرماید "و نورا لیس معه ظلمه".      

نوری است خالص و ناب که هیچ نوع ظلمتی در آن وجود ندارد. چون نور قرآن از نور صاحب قرآن است و هیچ اعوجاج و انحرافی در آن راه ندارد.

در حدیث نبوی داریم که خانه ای که در آن زیاد قرآن تلاوت شود آن خانه نورانی می شود و برای اهل آسمان می درخشد، فرشته ها این خانه و خانواده را می شناسند، لذا مانوس می شوند و طبیعتا از دعا و استغفار فرشتگان برخوردار می شوند.

ویژگی دیگر قرآن موعظه است یعنی قرآن خودش را به کتاب وعظ و نصیحت معرفی می کند "موعظه من ربکم" این کتاب موعظه کسی است که به دنبال تربیت شماست.

امیرالمومنین در ضمن خطبه ای می فرماید وَ إِنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ لَمْ یَعِظْ أَحَداً بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ، خداوند سبحان هیچ کسی را به اندازه این قرآن موعظه نکرده است یعنی عمیق ترین و اثرگذارترین موعظه ها در قرآن است پس خواندن قرآن نشستن پای منبر وعظ خداوند است. انسان هایی بودند که با شنیدن یک آیه متحول شدند؛ مثلا کسی آمد خدمت رسول الله و گفت: علمنی مما علمک الله؛ از آنچه خداوند به تو یاد داده به من یاد بده. این فرد دنبال فهم دین بود.

پیامبر به یکی از اصحاب فرمودند سوره زلزال به ایشان تعلیم بدهید....."اذا زلزلت الارض زلزالها".. "فمن یعمل مثقال ذره خیرا یره فمن یعمل مثقال ذره شرا یره" وقتی به این آیات آخر رسید گفت: تکفینی هذه الایه؛ همین آیه کافی است. یعنی برای مسلمان بودن و مومن بودن لازم نیست همه معارف دین را بدانی، گاهی فهم یک آیه انسان را دگرگون میکند. بیامبر فرمود: "رجع فقیها" این مرد فقیه برگشت.

فقیه کسی است که دین شناس هست یعنی با فهم این آیه همه دین فهمید چون فهمید که همه چیز حساب و کتاب دارد، ذره ای بدی و ذره ای خوبی از دید چشمان بصیر ناظر هستی پنهان نیست و این برای دینداری ما کافیست.

از منظر امیرمومنان قرآن کریم تجلی خداوند است. "فتجلی لهم سبحانه فی کتابه من غیر ان یکونوا راوه". ( خ 147)

یعنی خداوند در قرآن آشکار شده و رخ نمایان کرده بدون آنکه دیده شود. البته این آشکار شدن به مقدار قابلیت و امکان قرآن است نه تجلی کامل. چون قرآن بقول استاد ما نازل ترین مرحله علم خداوند است، "انما انزل بعلم الله". زیرا توانایی علمی و فهم بشر محدود است. 

چون تجلی خداوند است همانند خداوند لایتناهی است و معارف قرآن هیچ گاه پایان نمی پذیرد. "بحر لا ینزفه المستنزفون". خ 147

...........................
پایان پیام/  


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

All Content by AhlulBayt (a.s.) News Agency - ABNA is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License