در سوگ روحانی محبوب و مرد دیپلماسی مقاومت

  • کد خبر : 764254
  • منبع : خبرآنلاین
عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران تأکید کرد: مرحوم ایمانی، با رفتار بزرگ منشانه خود در پست های گوناگونش، شخصیتی قابل احترام و نیک اندیش و بلند نظر از خود ساخته بود.

خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا / سرویس صفحات فرهنگی:

آنچه در پی می آید یادداشتی به قلم دکتر «هادی انصاری» عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران با عنوان "در سوگ روحانی محبوب و مرد دیپلماسی مقاومت" درباره مرحوم حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ «محمدحسن ایمانی شاهرودی» است:

دکتر هادی انصاری

«به یاد مرحوم حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمد حسن ایمانی شاهرودی

نزدیک به بیش از نیم قرن، از دوران حضورم در سرزمین پاک و مقدس نجف أشرف، با این روحانی محبوب یعنی مرحوم حجة الاسلام و المسلمین حاج شیخ محمد حسن ایمانی شاهرودی آشنا بوده و از آنجا که در آن هنگام حوزه علمیه نجف أشرف، بیش از هزار روحانی وستاره برجسته علمی ایرانی فقه و اصول وجز اینها در آن به فعالیت درس و تدریس و بهره وری وبهره دهی مشغول بودند، همچون خانواده ای واحد و یکپارچه بشمار می آمدند.

این ستارگان برجسته علمی حوزه، ارتباط و صمیمیت شان با حضور در مراکز درسی حوزه از مساجد وحسینیه ها و حجره های مدرسه ها گرفته تا حجره ها ومقابر صحن مطهر امیر المومنین(ع)، مسجد خضراء، مسجد طوسی، مسجد هندی، مسجد شیخ انصاری، مقبره صاحب جواهر، مدرسه بروجردی، مدرسه قوام، مدرسه آخوند، مدرسه سید کاظم یزدی و دهها مرکز درسی دیگر حوزه، وبیوت مراجع عظام آن هنگام، بیرونی مرحوم آیة الله سید عبد الهادی شیرازی و دیگر بیرونی های دائر آن هنگام، و روضه های شب های پنجشنبه منزل مرحوم آیة الله حاج شیخ عبدالرضا روحانی، مجلس عصرهای جمعه منزل شهید آیة الله سید أسد الله مدنی ودهها منزل ومکان و بیرونی ومحفل دیگر، همه وهمه موجب آن گردیده بود که علاوه بر بهره های علمی و بحث های حوزوی که در این انجمن ها مطرح می گردید وبه بحث ومجادله علمی کشانیده می شد، همبستگی و ارتباط گسترده وتنگاتنگی را میان این شخصیت ها وخانواده هایشان بوجود می آورد.

گفتنی است که در این راستا نباید نقش دبستان و دبیرستان علوی نجف أشرف که تاریخ فعالیت فرهنگی آن نزدیک به هشت دهه باز می گردید، را از یاد برد. آموزشگاه علوی نجف اشرف که بزرگترین ومهمترین مرکز فرهنگی کشور ایران در عراق بشمار می آمد، نزدیک به هشتصد دانش آموز ایرانی و افغانی و هندی و عراقی و کشمیری وتبتی وجز اینها را که اغلب از فرزندان روحانیون ساکن در حوزه علمیه نجف اشرف بودند را در خود جای داده بود و چه شخصیتهای علمی حوزوی، از مراجع تقلید وپزشکان برجسته و مهندسین و وزیران نظام جمهوری اسلامی ایران، و نمایندگان مجلس شورای اسلامی ودیگر پستهای علمی ودولتی در ایران وافغانستان و عراق، همه از فارغ التحصیلان این مرکز بشمار آمده ومی آیند. تمامی این مراکز علمی و فرهنگی اشاره شده، در همبستگی افراد و خانواده ها در غربت، تاثیر بسزایی را داشت ودر یک جمله می توانم اشاره نمایم که این هزار خانواده، همچون یک خانواده در کنار هم، در غم وشادی ها و نیز سختی ها ودشواریهای زندگی آن هنگام، چه از نظر مالی وامکانات وچه از نظر فشارهای سیاسی دوران، در کنار هم بوده و یار و پشتیبان یکدیگر بودند. و ما نوجوانان در آن هنگام از این ارتباط، چه لذت هایی را برده و همچون برادران یک خانواده، از آن هنگام وتا کنون در کنار یکدیگر بوده و هستیم.

دوستی هایی که تنها بر پایه حقیقت و اخلاص و صفای کودکی، میان نوجوانان بوجود می آید، دوستی های پایداری بشمار آمده و چه برکاتی از این ارتباط و دوستی ها همواره بوجود می آید. از آنجا که رابطه گسترده مرحوم پدر شهیدم آیة الله شهید حاج شیخ احمد انصاری در محافل علمی و مجالس و بیوت مراجع زبانزد خاصً و عام بود و خدمات گسترده اجتماعی و مردمی وحوزوی ایشان، از شهرت بسزایی برخوردار بود، از سویی، و ارتباط در مدرسه و نیز محافل یاد شده در نجف، موجب می گردید که با اغلب شخصیت ها و ستارگان و فرزندانشان آشنا شده و همچون پدرانمان، طرح دوستی وبرادری بوجود آوریم.

سخن از دوست پرمایه وبا محبت مرحوم حجة الاسلام ایمانی بود. در هفته ای که گذشت درمیان غم واندوه ناباورانه مردم شرافتمند ایران که در سوگ شھادت سردار بزرگ و پرافتخار اسلام، سردار بیاد ماندگار ایران و نه، بلکه جهان. حاج قاسم سلیمانی و یارانش و شھدای پرپر شده ھواپیمای اوکراینی در اندوه و ماتم بودند، دست روزگار براین قرار گرفت که دوست عزیز  وسنگ صبور دوستان وهم دوره ای های روزهای طلایی زندگی وحضورمان در نجف أشرف، مرحوم حجة الاسلام والمسلمین ایمانی راکه درزمره مردان بی ادّعای دوران بود، را از ما جدا سازد،  وغمی جانکاه رابردلھای مانشاند. زنده یاد حجة الاسلام ایمانی فرزند فاضل ارجمند حضرت آیة الله حاج شیخ محمدمھدی ایمانی شاھرودی، درسال ١٣٣٢ھـ.ش درشھرمقدس قم دیده به جهان گشود و در کودکی بھمراه والدینش به نجف اشرف هجرت کرد ودر مکتب خانه شیخ نیشابوری، که اغلب ما در آن به قرائت قرآن وتعلیم از شیخ، مفتخر بودیم ، به تعلیم خط وقرآن کریم پرداخت و در هفت سالگی دروس ابتدایی و دبیرستان را در دبستان ودبیرستان علوی نجف اشرف گذرانید وھمزمان درسن ١٥ سالگی برای فراگیری دروس حوزوی، نزد والدش به فعالیت پرداخت. ادبیات عرب ودوره اول سطح رانزد اساتیدمشھوری ھمچون مرحوم آیات مدرس افغانی ، راستی کاشانی، و مرتضوی شاھرودی فراگرفت و در سال ١٣٥٢ پس از اخراج ایرانیان از عراق از سوی حزب دیکتاتور بعث، که به منظور ایرانی زدایی و در حقیقت شیعه زدایی عراق صورت گرفت، وارد ایران شد.  او برای ادامه  تحصیل، راهی حوزه علمیه قم گردید و درمدرسه علمیه مرحوم آیة  الله نجفی مرعشی ره واقع در خیابان ارم سکونت گزید.



"مرحوم ایمانی در میان حجج اسلام ربانی و شریعتی"

چندین بار هنگام تشرفم به قم، با این عزیز در این مدرسه دیدار کرده بودم. دوره دوم سطح را نزد اساتید بزرگواری امثال آیات اعتمادی، ستوده، و سلطانی آموخت و دوره نخست خارج فقه و اصول را نزد آیات عظام میرزاکاظم تبریزی، فاضل لنکرانی، موسوی تهرانی و آیة الله العظمی وحید خراسانی گذرانید.

پس از پیروزی انقلاب شکوھمنداسلامی، در سال ١٣٥٩ از سوی شھید آیة الله فضل الله محلاتی نماینده وقت مرحوم امام خمینی ره درسپاه پاسداران ، مأموریت یافت تا بمنظور ایجاد دفتر نمایندگی ولی فقیه، عازم سوریه و لبنان شود، وی که دارای ذھنی خلًاق  وازتوان  تشکیلاتی گسترده ای برخوردار بود، از همان آغاز توانست با به راه انداختن کلاسھای آموزشی، طرح تازه ای را در شمال و جنوب لبنان با ھدف کادرسازی وجذب اساتید برجسته، پی ریزی کند و اقدام به ثبت نام ازنیروھای داوطلب جهادی و مقاومت در مقابل ھجمه ها و یورش ھای نظامی رژیم اشغالگر قدس نماید ،وبعنوان عنصری فعال وآگاه وارتباط ویژه باشھیدحجة  الاسلام والمسلمین سیدعباس موسوی ره، دبیرکل حزب الله آن هنگام، در جلسات مشورتی شورای مقاومت راه یابد وپس از نزدیک به یک دھه خدمات خالصانه وتدریس مبانی نظری دشمن شناسی و راھھای مقابله  با آن، موفق گردید تا در جھت رشد و بصیرت افزایی نیروھای مقاومت، تأثیرگذاری گسترده ای را داشته باشد.

از آنجایی که مقامات وزارت أمور خارجه  از نحوه فعالیت ھای او در جهت رشد وتربیت نیروھای انسانی آگاه بودند، در سال ١٣٧٠ شمسی، از وی به عنوان  دیپلمات باسابقه با رسته سیاسی، جذب وزارت امورخارجه نمودند و در پرتو تجربیات و دانش سیاسی خود، در بخش مطالعات  خاورمیانه عربی و نھضت ھای آزادیبخش، مشغول بکارگردید.

مرحوم حجة الاسلام ایمانی پس از یک دوره ٣ساله که قرار بود بعنوان سفیر جمھوری إسلامی، عازم مأموریت شود بنا به دعوت ریاست آن هنگام سازمان عقیدتی وسیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران، عازم کرمانشاه شد تا مسؤلیت عقیدتی و سیاسی لشکر٨١ زرھی را عھده دار شود و در این مأموریت نیز به  فضل خداوند، وظایف محوله را با موفقیت به پایان رسانید.

در سال ١٣٧٥ شمسی ازسوی آیة الله حاج شیخ محمودقوچانی، نماینده وقت مقام معظم رھبری در ارتش، بعنوان جانشین ایشان در عقیدتی سیاسی نیروی زمینی ارتش منصوب و تا سال ١٣٧٩ شمسی در آن سمت مشغول بکار بود، بنا به گفته برخی از فرماندهان و امیران ارتش و سرداران سپاه، حجة الاسلام ایمانی، بعلت برخورداری از روحیه والای نظامی گری و رعایت نظم وانضباط اداری، مورد احترام قاطبه نیروھا وفرماندھان نظامی گردید  و دوره حضوربابرکت ایشان در کنار آیة الله قوچانی و برھه ای کوتاه در دوره ریاست آیة الله دکتر سید محمود علوی، که همه این عزیزان، از فارغ التحصیلان مدرسه علوی نجف اشرف بشمار می آیند، یکی از درخشان ترین دوران حیات سیاسی و اقتدار دفاتر عقیدتی سیاسی دربخشھای گوناگون ارتش ارزیابی وبا تمجید از آن یاد می گردد.

با پایان یافتن مأموریت ٥ ساله ایشان در نیروھای مسلح، مجددا به محل کار خود در وزارت امور خارجه بازگشت و بعنوان کارشناس ارشد در حوزه معاونت عربی و آفریقا ادامه فعالیت داد. در سال ١٣٨٢ شمسی با توجه به سوابق و تجربیات سودمند ایشان، بمنظور ارتباط گیری نزدیک با گروھھای جھادی طرفدار صلح، بعنوان سرکنسول جمهوری اسلامی ایران عازم پیشاور در  پاکستان شد و در حل و فصل منازعات سیاسی و موضوع گروگانگیری دیپلماتھا، از سوی طالبان و جریانات حاکم بر ناامنی ومبارزه با قاچاقچیان مواد مخدر، که باحمایت نیروھای ائتلاف در مرزھای شرقی کشور صورت می گرفت، با ھمکاری سفرای کشورمان در افغانستان و پاکستان نقش بسزایی داشت و در سال ١٣٨٧پس از بازگشت از پاکستان، بعنوان مشاور و کارشناس آگاه و با تجربه، در حوزه معاونت آسیا و اقیانوسیه، منشأ خدمات مؤثری برای پیشبرد اھداف وزارت امور خارجه گردید.

آخرین عکس از نشست مرحوم با حجة الاسلام ربانی

او با افکارش، شخصیت بزرگ اما خاموش و در حاشیه را از خود بوجود آورده بود. مرحوم ایمانی، با رفتار بزرگ منشانه خود در پست های گوناگونش، شخصیتی قابل احترام و نیک اندیش و بلند نظر از خود ساخته بود.

مرحوم  ایمانی، از نظر فکری، یک روحانی نواندیش و بلندنظر و درس خوانده بود، و از دیدگاه اخلاقی، فوق العاده صبور، فروتن و متواضع و بلحاظ روحی، دارای شخصیتی معتدل، متین، موقر و در عین حال در رویارویی با افراد کج اندیش و بی بصیرت، دارای صراحت لھجه و برخوردار از روحیه شجاعت وصداقت دربیان بود، و از دروغگویی، و غیبت افراد، بشدت ناراحت و بیزاری نشان می داد. از دیگر خصوصیات آن مرحوم صداقت، صمیمیت، سادگی وبی آلایشی در رفتار بود که اغلب افراد درجلسه نخست آشنایی، مجذوب روحیات و افکار بلند او می گردیدند، و از این روی بود که بعنوان یک روحانی محبوب، همواره مورد مشورت وسنگ صبور اغلب دوستان وھمکاران در وزارت امور خارجه و دوستان هم دوره ای خود در نجف أشرف و مدرسه علوی  قرار داشت، و آن مرحوم با آغوشی باز و رویی گشاده، و متواضع، از آنان استقبال میکرد.

از جمله ویژگی های برجسته مرحوم ایمانی، صبر وبردباری واستقامت در ھدف، در برابر ناملایمات و تحمل مرارت ھا و محرومیت ھای ناشی از سوء تدبیر و اقدامات بی حاصلی بود که مدیریت ناکارآمد مسؤولین متاسفانه با چنین شخصیت های خدمتگزاری، برخورد می نمایند، بشدت آزرده خاطر و در رنج و شکنجه بود و متأسفانه تا آخرین لحظات زندگی، قدر ومنزلت ایشان در محیط کار و توانمندی های او، ھمچنان ناشناخته و فراموش شده مانده بود و بجای بھره مندی از تجربیات و توانمندی ھای علمی و عملی او که عمری را در پرتو دیپلماسی مقاومت بارزمندگان بدون مرز و نیروھای سپاه قدس درعرصه  جھاد وشھادت سپری کرده بود و می توانست در جایگاه های والا و مهم تری منشأ اثرات مفید و سودمند برای کشور و نظام باشد، از او غفلت شد، و چون ھیچگاه به دنبال خودنمایی نبود و در طول عمر شریف کوتاهش . برای خواسته ھای شخصی، دست به سوی کسی دراز نکرد و در زندگی شخصی اش بسیار ساده زیست و با عزًت نفس زندگی کرد، به گوشه ای پناه آورد ورنج ومحنت ها وبی وفایی های دوران را در دل ریخته وبا کسی نیز بازگو نمی نمود.

سرانجام این روحانی صدیق و خدمتگزار پس از سالھا تلاش ومبارزه و مجاھدت و ھمرانی بامردم که محبوبیت ویژه ای نزد پیشگامان عرصه جھاد و شھادت داشت. در سحرگاه سه شنبه ٢٤دیماه ۱۳۹۸ جاری، بعلت بیماری قلبی و دیابت جان به جان آفرین تسلیم کرد و پیکر پاکش، در میان غم و اندوه دستان پرمھر مردم و دوستدارانش، تشییع وبشوق دیدار برادر شھیدش، احمد ایمانی که در عملیات مرصاد به درجه رفیع شھادت نائل شده بود، در جوار حرم با صفای سیدالکریم، حضرت عبدالعظیم حسنی بخاک سپرده شد.

اینجانب این ضایعه درناک از دست دادن برادر ودوستی به درازای بیش از نیم قرن سابقه، و خدمتگزاری سخت کوش و تلاشگری مخلص و توانا را نخست به ساحت حضرت ولی عصر ارواحنا فداه، وحوزه های علمیه، و پدربزرگوار و شهید پرور او و برادران  و فرزندان، بویژه خانواده داغدارش، و نیز دوستان و هم دوره ای های این روحانی محبوب وسنگ صبور آنان، از آن جمله آقایان برادران شریعتی، حجة الاسلام والمسلمین طاهر ربانی، رییس دفتر وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در قم و سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در واتیکان، جناب حجة الاسلام سید محمد شهابی، که پستهای گوناگونی از سوی وزارت امور خارجه در لیبی و امارات وجز اینها داشته اند، و جناب آقای موسی فرهنگ، سفیر کشورمان در کشور تانزانیا، و دیگر همکاران وزارت امور خارجه، نیروهای مسلًح، سپاه قدس و فارغ التحصیلان مدرسه علوی و به خودم تسلیت عرض نموده و از خداوند متعال، روح و رضوان وپاداش نیک را برای آن مرحوم، و صبر واجر جزیل را برای بازماندگان مسألت دارم.

عاش سعیدا و مات سعیدا.»

...........................
پایان پیام/ 167


نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

نقدی: کتاب های عهدین به بیش از 2200 زبان ترجمه شده؛ اما ترجمه کامل قرآن کریم کمتر از 100 زبان است/ شیعیان در ترجمه قرآن و ترویج معارف قرآنی در میان ملل مختلف، ضعیف ترین نقش را دارند/ مرحوم بونو به مسائل مذهبی خیلی تقید داشت و بسیار متدین بود

All Content by AhlulBayt (a.s.) News Agency - ABNA is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License