شعر جدید شاعر برجسته آیینی درباره حضرت ابوطالب(ع)

  • کد خبر : 1088224
  • منبع : اختصاصی ابنا
خلاصه

«سید حمیدرضا برقعی» شاعر آیینی، شعری شنیدنی و جدیدی که در ستایش حضرت ابوطالب سروده است را در مراسم اختتامیه "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" نیز قرائت نمود.

به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ مراسم اختتامیه "همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" عصر دیروز پنج شنبه 21 اسفند 1399 (همزمان با روز مبعث 1442 ق.) برگزار شد و این رویداد مهم علمی و فرهنگی پس از سه سال فعالیت، تألیف دهها کتاب و مقاله، ترجمه و تحقیق آثار ارزشمند و برگزاری 42 پیش نشست علمی، چند رویداد هنری، چند جشنواره فرهنگی و 5 کمیسیون تخصصی، در همایشی سه روزه به کار خود پایان داد.

در این مراسم و پس از سخنان آیت الله رمضانی دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع)، «سید حمیدرضا برقعی» شاعر آیینی، شعری شنیدنی و جدیدی که در ستایش حضرت ابوطالب سروده است را قرائت نمود.

متن این سزوده زیبا به شرح زیر است:

کسی از شعر ، از توصیف از اندیشه آن سوتر  /  کسی از دیگران برتر کسی دیگرتر از دیگر

کسی بشکوه ، همچو بوقبیس و صور و نور است او  /  نفس گیر است وصف نام او صعب العبور است او

به جا مانده است در دوران هزاران رمز و راز از او  /  سخن گفته است در لفافه تاریخ حجاز از او

به تکلیف ازل باید برون از وزن و از قالب  /  تمام عمر بنویسم ابوطالب، ابوطالب

ابوطالب که آرامش گرفت آرام از لحنش  /  نمک گیر است دنیا تا ابد از سفره پهنش

برای زنگیان لبخندهایش حکم آزادی است  /  کلید کعبه دور گردنش میراث اجدادی است

بخوان او را که طعم واژه هایش چون رطب باشد  /  قلم در دست او چون رقص شمشیر عرب باشد

زمین نشناختش در آسمان پیچیده آوازش  /  بخوان او را بخوان، ابیات لامیّه است اعجازش

دلش مانند آتش زیر خاکستر حرارت داشت  /  که پنهان بر سر سجاده با توحید خلوت داشت

چه توحیدی که در اندیشه انسان نمی گنجد  /  که ایمانش درون کفه میزان نمی گنجد

به قرآن از صمیم قلب بر این باورم مردم  /  اگر ایمان او کفر است من هم کافرم مردم

در آن دوران که دوران گرم انکار محمد بود  /  ابوطالب به تنهایی هوادار محمد بود

به توصیف وجودش این سخن از مصطفی کافیست  /  که: در شعب ابوطالب، ابوطالب مرا کافیست

زمینی نیست آغوشش، پر از رمز و پر از راز است  /  چه دستی دارد او، احمد نواز است و علی ساز است

خدایی که علی را با محمد آشنا کرده  /  مساجد را در آغوش ابوطالب بنا کرده

به قرآن از صراط مستقیمش قبله بود آگاه  /  به استقبال فرزندش تَرَک برداشت بیت الله

قدم از او صلابت را به هنگام خطر آموخت  /  علی، حیدر شدن را از تماشای پدر آموخت

هلا شاعر هر آنجایی که غم شد بر دلت غالب  /  بگو آهسته با خود: یا علی ابن ابی طالب

تو سلطان نجف هستی ، پر از دُر کن جهانم را  /  در ایوان طلایت از طلا پر کن دهانم را

خودت تقدیر شعرم را پر از شور و شعف بنویس  /  برایت از پدر گفتم ، برایم یک نجف بنویس

......................


مطالب مرتبط

نظر خود را ارسال کنید

پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با * علامت خورده اند

*

All Content by AhlulBayt (a.s.) News Agency - ABNA is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License