به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ گذرگاههای مرزی «تورخم»، «اسپینبولدک» و «غلامخان» برای ساکنان مناطق مرزی افغانستان و پاکستان تنها مسیر عبور مسافران و کامیونها نبودند، بلکه شریانهای حیاتی اقتصادی به شمار میرفتند که برای هزاران نفر فرصت شغلی ایجاد میکردند.
براساس گزارش روزنامه «العربی الجدید» تا پیش از ماه فوریه سال جاری میلادی، زمانی که تنش میان دو کشور شدت گرفت، رفتوآمد در مسیرهای منتهی به این گذرگاهها لحظهای متوقف نمیشد. صدها کامیون حامل کالا و هزاران مسافر هر روز از مرز عبور میکردند. در نتیجه این حجم از تردد، هزاران کارگر در بارگیری و تخلیه کالاها، حمل چمدانهای مسافران، جابهجایی بار با چرخدستی و همچنین در مغازهها، رستورانهای کوچک و بازارهای اطراف گذرگاهها مشغول به کار بودند.
اما از چهار ماه پیش و با بسته شدن این گذرگاهها، این کارگران منبع اصلی درآمد خود را از دست دادهاند و اکنون با یکی از دشوارترین بحرانهای معیشتی سالهای اخیر در مناطق مرزی روبهرو هستند.
آغاز بحران؛ از محدودیتهای تجاری تا بسته شدن مرزها
بحران زمانی آغاز شد که دولت پاکستان محدودیتهایی را برای تردد کامیونهای افغانستانی اعمال کرد. حکومت طالبان با این تصمیم مخالفت کرد و در واکنش، گذرگاهها را از سوی خود بست. پاکستان نیز در پاسخ، مرزها را بهطور کامل مسدود کرد.
همزمان با این اختلافات اداری و تجاری، درگیریها و تنشهای نظامی در طول مرز نیز افزایش یافت و شرایط را پیچیدهتر کرد.
سخنان کارگران؛ از درآمد روزانه تا بیکاری مطلق
گواهیهای کارگران و ساکنان منطقه نشان میدهد که بیشتر افرادی که در اطراف سه گذرگاه اصلی تورخم، اسپینبولدک و غلامخان فعالیت میکردند، هیچ پسانداز یا منبع درآمد جایگزینی نداشتند. به همین دلیل، تأثیر بسته شدن مرزها بر زندگی آنان فوری، مستقیم و بسیار سنگین بوده است.
کارگری که پیشتر از حمل کالا یا بارگیری کامیونها دستمزد روزانه دریافت میکرد، اکنون کاملاً بیکار شده و خانوادهاش برای تأمین غذا، دارو و نیازهای اولیه زندگی با مشکلات جدی مواجه است.
رکود کامل در گذرگاه تورخم
«حاجی مسیحالله خان» یکی از تاجران محلی در گذرگاه تورخم در گفتوگو با روزنامه «العربی الجدید» میگوید: هزاران نفر به شکل مستقیم یا غیرمستقیم به فعالیتهای اقتصادی مرتبط با گذرگاه تورخم وابسته بودند. بسیاری از کارگران از طریق حمل بار مسافران، بارگیری و تخلیه کامیونهای تجاری امرار معاش میکردند و گروهی دیگر نیز در مغازهها و بازارهای اطراف گذرگاه مشغول کار بودند.
او افزود که بسته شدن مرز باعث توقف کامل این فعالیتها شده و موج گستردهای از بیکاری را در منطقه به وجود آورده است.
به گفته وی، برخی افراد که امکانات محدودی داشتند، تلاش کردند با فروش سبزیجات یا مواد غذایی ساده روی چرخدستی در بازارهای محلی درآمدی به دست آورند، اما این مشاغل درآمد کافی برای تأمین هزینههای خانوادههایی که پیشتر از تجارت مرزی زندگی میکردند، فراهم نمیکند.
مهاجرت اجباری برای یافتن کار
برخی از کارگران افغانستانی در گفتوگو با روزنامه «العربی الجدید» گفتهاند که پس از از دست دادن شغل خود ناچار شدهاند منطقه را ترک کنند و در شهرهای دیگر به دنبال کار بگردند. برخی راهی شهر «کابل« شدهاند و برخی دیگر برای یافتن شغل به بندر «حیرتان» در مرز ازبکستان یا گذرگاه «اسلامقلعه» در مرز ایران رفتهاند.
«عتیقالله باکرزای» یکی از کارگران گذرگاه اسپینبولدک، میگوید: برخی از کارگران توانستهاند در بازارهای برنج و میوه خشک کارهای سادهای پیدا کنند و من نیز یکی از آنها هستم، اما بسیاری دیگر هنوز هیچ فرصت شغلی به دست نیاوردهاند.
او هشدار میدهد که ادامه بسته ماندن مرزها میتواند پیامدهای خطرناکی در حوزههای اقتصادی و اجتماعی به همراه داشته باشد.
به گفته وی، هزاران خانواده بهطور کامل به درآمد حاصل از فعالیتهای مرزی وابسته بودند و کاهش درآمد و افزایش بیکاری میتواند زمینهساز مشکلات اجتماعی متعددی شود، اگر راهحلهای فوری و مؤثری برای آن پیدا نشود.
راهحلهای محدود و زندگیهای در آستانه فروپاشی
با ادامه بحران، آثار آن بهوضوح در زندگی مردم محلی دیده میشود.
بسیاری از کارگرانی که پیشتر درآمد روزانه ثابتی داشتند، اکنون حتی قادر به تأمین نیازهای اولیه خانوادههای خود نیستند. برخی برای تهیه مواد غذایی ناچار به قرض گرفتن از بستگان یا صاحبان مغازهها شدهاند و برخی دیگر برای گذران زندگی، وسایل و داراییهای اندک خود را فروختهاند.
«جمعهخان شینواری» یکی از کارگران گذرگاه تورخم، میگوید: زندگی ما از زمانی که فعالیت در گذرگاه تورخم متوقف شد، کاملاً تغییر کرده است. قبلاً هر صبح از خانه خارج میشدیم و مطمئن بودیم که میتوانیم خرج روز را تأمین کنیم، اما اکنون ساعتهای طولانی به دنبال هر نوع کار موقتی میگردیم؛ گاهی کاری پیدا میشود و گاهی هم نه.
او تأکید میکند که تمام مناطق مرزی به فعالیتهای اقتصادی این سه گذرگاه وابسته بودند و توقف آن نهتنها کارگران، بلکه صاحبان مغازههای کوچک را نیز با کاهش شدید درآمد روبهرو کرده است.
درخواست مشترک برای بازگشایی مرزها
«فضل مقیم خان» رئیس اتحادیه تاجران در بخش پاکستانی گذرگاه تورخم از حکومت طالبان و دولت پاکستان خواسته است هرچه سریعتر برای حل بحران بسته شدن مرزها اقدام کنند.
او در گفتوگو با رسانهها گفته است: همه از تاجران و کارگران گرفته تا مردم عادی زیان دیدهاند. تجارت نه فقط با افغانستان، بلکه با شش کشور آسیای مرکزی متوقف شده است. هزاران کارگر در طرف پاکستانی و هزاران نفر دیگر در طرف افغانستانی شغل خود را از دست دادهاند و این وضعیت بسیار تأسفبار است.
درخواست کارگران از دولت پاکستان
در همین حال، «محمد داوود مهمند» کارگر پاکستانی که پیشتر در گذرگاه تورخم مشغول فعالیت بود، از دولت پاکستان خواسته است در صورت ادامه بسته بودن مرزها، برای مردم جایگزینهایی فراهم کند.
او میگوید: اگر قرار نیست گذرگاهها باز شوند، دولت باید پروژههای اشتغالزایی موقت راهاندازی کند یا فرصتهای شغلی جدیدی ایجاد کند تا خانوادهها بتوانند از این بحران عبور کنند.
وی هشدار میدهد که رها کردن هزاران نفر بدون شغل و درآمد برای مدت طولانی میتواند پیامدهای اجتماعی خطرناکی به دنبال داشته باشد زیرا فردی که قادر به تأمین نیازهای اولیه خانواده خود نباشد، بیش از دیگران در معرض آسیبهای مختلف قرار میگیرد.
محمد داوود همچنین از دولت پاکستان خواسته است برنامههای حمایتی فوری برای خانوادههای آسیبدیده اجرا کند؛ برنامههایی که شامل کمکهای غذایی و یا طرحهای کوچک اقتصادی باشد تا مردم بتوانند تا زمان ازسرگیری تجارت مرزی، کسبوکارهای جایگزین راهاندازی کرده و از فشارهای معیشتی رهایی یابند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما