به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ بر اساس گزارشی که پایگاه «مرآة البحرین» منتشر کرده، جلسه رسیدگی به پرونده شماری از علمای شیعه در حالی برگزار شد که تعدادی از روحانیون و افراد مذهبی برای شهادت به نفع یکی از علمای بازداشتشده در دادگاه حضور یافتند.
نویسنده گزارش که خود به عنوان شاهد دفاع در جلسه حاضر بوده، از حضور یک روحانی سالخورده حدود ۷۰ ساله در میان شاهدان خبر داده که با وجود گرمای هوا و مسافت طولانی، خود را به دادگاه رسانده بود تا برای اثبات بیگناهی یک عالم شهادت دهد.
این شاهد مینویسد هنگام ورود به ساختمان دادگاه، روحانی سالخورده به جای استفاده از آسانسور، مسیر طولانی پلهها را با وجود کهولت سن طی کرد تا وظیفه خود برای ادای شهادت را انجام دهد.
در سالن انتظار نیز جمعی از روحانیون، طلاب، خطیبان، اعضای هیئتهای مذهبی و دیگر شهروندان حضور داشتند و به گفته راوی، فضای سالن با دعا و ذکر همراه بود؛ برخی برای موفقیت در ادای شهادت دعا میکردند و برخی دیگر با زمزمه دعاهای منسوب به امام کاظم(ع)، از خداوند فرج و گشایش میخواستند.
جلسه قرار بود ساعت ۱۰ صبح آغاز شود، اما شاهدان بیش از دو ساعت در انتظار ماندند. گزارش میگوید برخی از حاضران از مناطق دورتر خود را به وزارت دادگستری در منامه رسانده بودند و گرمای هوا، ضعف سیستم تهویه و طولانی شدن زمان انتظار، خستگی زیادی ایجاد کرده بود.
یکی از روحانیون حتی برای استراحت عمامه خود را برداشت و سرش را روی عصای خود گذاشت. همزمان با فرارسیدن وقت نماز ظهر، شاهدان میان ادامه انتظار برای ادای شهادت و اقامه نماز در اول وقت مردد بودند و در نهایت سالن انتظار برای مدتی از شاهدان خالی شد و آنان برای اقامه نماز به مسجد رفتند.
پس از نماز، شاهدان به سالن انتظار بازگشتند، اما این بار سکوت و خستگی بر فضای محل حاکم بود. حدود ساعت ۱۲:۴۵، پس از نزدیک به سه ساعت انتظار، یکی از وکلا به شاهدان اطلاع داد که نخستین شاهد وارد جلسه شده است.
در ابتدا گفته شده بود شهادت هر فرد با پرسش و ثبت اظهارات حدود ۱۰ دقیقه زمان میبرد، اما با توجه به اینکه در این جلسه ۱۱ متهم حضور داشتند و برای هر متهم دو شاهد در نظر گرفته شده بود، تعداد شاهدان به بیش از ۲۰ نفر میرسید و ادامه روند میتوانست چند ساعت دیگر به طول بینجامد.
در ادامه، حدود ساعت ۱۳:۳۰، مسئولان شاهدان را به اتاقی جداگانه در نزدیکی سالن دادگاه منتقل کردند تا افرادی که شهادت خود را ارائه کردهاند با سایر شاهدان ملاقات نکنند.
نویسنده گزارش این اقدام را شبیه برگزاری آزمون در مدرسه توصیف کرده و پرسیده است که آیا طولانی شدن روند رسیدگی ناشی از ضعف مدیریت زمان بوده یا با هدف ایجاد فشار جسمی و روانی بر شاهدان انجام شده است. او تأکید میکند که شاهدان با وجود این شرایط، داوطلبانه برای حمایت از علما و ادای شهادت در دادگاه حضور یافته بودند.
در ساعت ۱۴، یکی از وکلا اعلام کرد که مدت زمان ادای شهادت هر شاهد، همراه با پاسخگویی به پرسشهای قاضی و دادستان، حدود ۳۰ دقیقه خواهد بود. اندکی بعد، در ساعت ۱۴:۴۵، به شاهدان اطلاع داده شد که قاضی برای استراحت جلسه را متوقف کرده است.
گزارش با لحنی انتقادی میافزاید که در حالی که قضات و دیگر عوامل دادگاه حق استراحت دارند، شاهدان همچنان در انتظار باقی ماندهاند؛ موضوعی که نویسنده آن را بخشی از روند فرسایشی رسیدگی به پرونده میداند.
در پایان این گزارش آمده است که ساعتها انتظار و خستگی شاهدان، در مقایسه با شرایط علمای بازداشتشده ناچیز است؛ علمایی که به گفته نویسنده، به دلیل فعالیتهای دینی و مذهبی در زندان به سر میبرند و با اتهاماتی مواجه هستند که از نگاه او نادرست و سنگین است.
نویسنده همچنین تأکید میکند که شاهدان با وجود بلاتکلیفی درباره پذیرش یا رد شهادتشان، این زمان و توان خود را در مسیر حمایت از علما صرف کردهاند و به نقل از یکی از وکلا، این حضور و تحمل سختیها «در ترازوی حسنات» آنان ثبت خواهد شد.
............
پایان پیام
نظر شما