دوشنبه
۲۱:۵۲
۱ شهریور ۱۴۰۰
1096140
منبع: ابنا

آشوب در کابل؛ جدیدترین ساخته هالیوودیِ پنتاگون!

تماشای این فیلم(!) برای علاقمندان و طرفداران ژانر وحشت و هیجان به‌شدت توصیه می‌شود. فیلم خوش‌ساخت و پربازیگری که دارای فیلمنامه‎ای قوی و با هزینه‌ای سنگین است و می‌توان آن‌را در زمره پروژه‌های پرهزینه تاریخ سینمای جهان قرار داد که با استفاده از لوکیشن‌های جذاب و بهره‌گیری از جلوه‌های ویژه، لحظات پرهیجان و دلهره‌آوری را خلق می‌کند.

خبرگزاری اهل‌بیت(ع) ـ ابنا / سرویس تحلیل سیاسی:

روز ۲۴ مرداد ۱۴۰۰ هجری شمسی و با نزدیک شدن افراد مسلح طالبان به پایتخت افغانستان، «اشرف غنی» رئیس جمهور این کشور فرار کرد و کابل را به مقصد تاجیکستان و سپس عمان ترک نمود. ساعتی بعد نیروهای طالبان وارد کابل و ارگ ریاست جمهوری شدند و به این ترتیب، دولت حاکم بر افغانستان رسماً سقوط کرد.

اینگونه بود که گروه طالبان با جمعیتی قلیل توانست به سرعت بر دولت رسمی افغانستان پیروز شود و آمریکایی ها نیز به عادت مألوف خود، پشت این دولت دست نشانده خویش را نیز خالی کردند و رفتند.

دکتر «محمدجواد محرابی» معاون مطبوعاتی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم در تحلیل این رویداد عجیب، یادداشت خواندنی زیر را قلمی کرده است:

    

     

**   آشوب در کابل   **

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به قلم: محمدجواد محرابی
(دکترای سیاستگذاری عمومی)
◀️ اول شهریور 1400 
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

"آشوب در کابل" عنوان جدیدترین ساخته سینمای «وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون)»، در سال 2021 است! این فیلم در ژانرهای جنگی، ترسناک، دلهره‌آور و مهیج به اتقاقات ناشی از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان می‌پردازد.

تماشای این فیلم(!) برای علاقمندان و طرفداران ژانر وحشت و هیجان بشدت توصیه می‌شود. فیلم خوش‌ساخت و پربازیگری که دارای فیلمنامه ‎ای قوی و با هزینه‌ای سنگین است و می‌توان آن‌ را در زمره پروژه‌های پرهزینه تاریخ سینمای جهان قرار داد که با استفاده از لوکیشن‌های جذاب و بهره‌گیری از جلوه‌های ویژه، لحظات پرهیجان و دلهره‌آوری را خلق می‌کند!

اگر به تماشای این فیلم بنشینید، مسحور جادوگری‌های کارگردان و نویسنده حرفه‌ای فیلم می‌شوید و لحظاتی از شدت هیجان و دلهره نفس‌ها درسینه‌ حبس می‌شود و بدون خستگی تا پایان فیلم، میخکوب به تماشا خواهید نشست.

* فلش بک

می خواهم بازگشت کوتاهی به گذشته نه‌چندان دور داشته باشیم که رابطه وزارت دفاع آمریکا با دنیای سینما چگونه شکل گرفت و اساساً چه شد که پنتاگون به‌عنوان عالی‌ترین سازمان نظامی ایالات متحده، به‌جای تمرکز بر ارتقاء سطح کمی و کیفی نیروهای نظامی و تجهیزات مورد نیاز، در قامت یک تهیه کننده‌ی سینما به صورت رسمی و غیررسمی در این حوزه سرمایه‌گذاری می کند.

سردمداران آمریکا پس از فروپاشی شوروی کمونیستی، متکبرانه‌تر از قبل، خود را رهبر بلامنازع دنیای مدرن دیدند و بر اساس آموزه‌های مکتب لیبرالیسم، تمامی الگوهای مدیریتی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی را طرح‌ریزی و به عنوان تنها نسخه نجات و سعادت بشریت، برای اجرا به جهانیان ارائه کردند.

در این میان کشورهایی که کماکان الگوی رهبری آمریکا را در جهان نمی پذیرفتند و آن را به چالش می‌کشیدند، نگرانی عمده سیاستمداران آمریکایی شدند. نمونه این نگرانی را در کتاب "برخورد تمدن‌ها" از «ساموئل هانتینگتون» نظریه‌پرداز و استراتژیست بزرگ آمریکایی می‌توان دید.

نگرانی این بود که مخالفت در برابر هژمونیِ همه‌جانبه‌ی آمریکا به عنوان ابرقدرت جهان، هزینه‌های جبران‌ناپذیری را در پی داشت و آن "بیداری کشورهای به اصطلاح جهان سومی و درحال‌توسعه" و "جلوگیری از پیروی بدون چون و چرا و "همنوایی با سیاست «یا با ما یا برما»ی کاخ سفید" بود.

آمریکا برای مقابله با این مسأله یک راهبرد استراتژیک را در پیش گرفت: بزرگترین قدرت نظامی و اتمی جهان که بزرگترین امپراطوری رسانه‌ای دنیا را نیز در اختیار دارد، با آغاز قرن بیستم و همزمان با تحولات چشمگیر و سریع دنیای رسانه، قدرت نرم و اثرگذاری فوق‌العاده آن دنیای جدید را پیش‌روی سیاستگذاران به وجود آورد؛ قدرتی که فراتر از هر بمب اتمی در صورت هدف‌گذاری و طراحی مناسب می‌تواند بدون خشونت و جنبه‌های مخرب جنگ سخت، تمامی انگاره‌های ذهنی و ایدئولوژیک جوامع انسانی را مورد اثرگذاری قرار دهد و نتیجه‌ای بسیار رضایت بخش‌تر از آنچه با رویارویی در جنگی تمام عیار می‌توان به دست آورد، به‌همراه داشته باشد؛ یعنی سینما.

این توانمندی‌ها باعث شکل‌گیری همکاری‌های تنگاتنگ هالیوود و وزارت دفاع آمریکا شد. پنتاگون با استفاده از ظرفیت و توان فوق‌العاده هنر هفتم و سینماگران این عرصه، توانست با ایجاد بستر مناسب، بسیاری از طراحی‌های نظامی و امنیتی را که اجرای آن در شکل برخورد نظامی غیرممکن یا بسیار پرهزینه برآورد می‌شود، تبدیل به یک سناریوی خوش‌ساخت و جذاب سینمایی کند و از این طریق با استفاده از قاب جادویی سینما و تلویزیون مشکلات موجود از سر راه برداشته شود و یا شرایط و زمینه لازم از هر حیث جهت بهره‌برداری ژنرال‌های ارتش آمریکا فراهم گردد.

سینما، میدان جنگ دانشمندان و نظریه‌پردازان است. جدای از فناوری‌ها و تجهیزات فنی مورد نیاز در سینما، مهم‌ترین توان مورد نیاز سینما وجود ژنرال‌هایی از جنس فیلسوفان، جامعه‌شناسان، روانشناسان، تاریخ‌شناسان و استراتژیست‌های کارکشته و.... است، تا خلق یک اثر سینمایی بتواند مخاطب خود را تحت تاثیر قرار دهد و هدف‌گذاری سازندگان آن را محقق کند.

چهره جذاب، خوش‌تراش، قوی‌هیکل و همیشه قهرمان سربازان آمریکایی با لباس شیک و تجهیزات فوق‌مدرن که به خود می‌آویزند در نبردهای ساخته هالیوود، آنچنان ابر قهرمان و نامیرا هستند که هر مخاطبی را مجذوب و مسحور خود می‌کند و با او همزاد پنداری می‌کند. قهرمانان ساخته و پرداخته هالیود اگر متجاوز هم باشد با کمک جذابیت‌های هنری و فیلم‌نامه‌ای که مملو از نگاه‌های عمیق و تاثیرگذار روانشناسانه، جامعه‌شناسانه، عاطفی و احساسی است، مخاطب را در شرایطی قرار می‌دهد که با او همراه می‌شود و می‌خواهد او پیروز میدان باشد. این قدرت و اثر هنر هفتم است که هالیوود برای ارتش آمریکایی به‌همراه می‌آورد. قدرتی از جنس نرم که سرباز و کماندوی چشم آبی آمریکایی به لطف سینمای هالیوودی قبل از ورود به میدان جنگ، پیروز انگاشته می‌شود.

جرأت رویارویی و مقاومت در برابر اینگونه ارتشی، نه در میدان جنگ بلکه قبل‌تر و در زمان تماشای فیلم‌هایی این‌چنینی که نزدیک به نیم قرن از تبادل به اصطلاح فرهنگی آن با دنیا می گذرد، از طرف مقابل سلب می‌شود مصرف کننده‌ی این کالای فرهنگی به مرور بدون شلیک گلوله‌ای خود را از پیش بازنده می‌یابد؛ چراکه قدرت شکست‌ناپذیری ارتش آمریکا را در سینمای هالیوودی باور کرده است، بدون آنکه آن را آزموده باشد.

* زمان حال

برگردیم به کابل، سقوط کابل یا سقوط دولت افغانستان، به هجوم طالبان اشاره می‌کند، که در پی آن در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ (۲۴ اسد/ مرداد ۱۴۰۰) رئیس‌جمهور اشرف غنی فرار کرد و طالبان پس از ۲۰ سال کنترل دوباره افغانستان را بدست گرفت و در نمایشی هالیوودی سراسر دلهره و وحشت مورد توجه افکار عمومی دنیا قرار گرفت.

بسیاری از علاقه‌مندان به فیلم، سریال سریال "میهن (انگلیسی: Homeland‎)" را که در ژانر سیاسی-هیجانی توسط «الکس گانسا» و «هاوارد گوردون» برای شبکه "شو تایم" تولید شد، می‌شناسند. این سریال پس از موفقیت‌های متعدد و دریافت جوایز گوناگون، در فصل 8 خود که در سال 2020 ساخته شد به موضوع تلاش آمریکا برای برقراری صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان می‌پردازد.

تلاش‌های جذاب نویسنده و کارگردان سریال میهن با بهره‌گیری از بازی خیره کننده «کلیر دانس» در نقش «کری متیسون» افسر عملیاتی سیا در مرکز ضد تروریسم، «مندی پتینکین» در نقش «سول برنسون» رئیس بخش خاورمیانه سیا، برای نشان دادن چهره‌ای ملایم و تا حدودی متفاوت از گروه طالبان، که برای به نتیجه رساندن مذاکرات صلح با دولت افغانستان با میانجی‌گری آمریکا در دوحه قطر، گرد هم آمده‌اند، دیدنی است. در سکانس آغازین قسمت اول فصل هشتم این سریال، شاه کلید اتفاقات چند روزه اخیر افغانستان به نمایش گذاشته می‌شود.

آنجا که «سول برنسون» که در این زمان نقش مشاور امنیت ملی رِئیس جمهوری ایالات متحده را برعهده دارد، در جلسه امنیتی که در حاشیه اجلاس صلح برگزار می‌شود تلاش‌های 9 ساله آمریکا برای کشاندن طالبان به میز مذاکرات صلح را، مهم و اولین گام رو به جلوی مذاکرات می‌داند و سپس تلاش می‌کند فرصت‌ها و موقعیت‌های باقی مانده در مذاکرات صلح را با ذکر نقل‌قولی از رئیس‌جمهور ایالات متحده این‌گونه عنوان کند: «آمریکا نمی‌تواند تا ابد در افغانستان بماند» و در ادامه می‌گوید: در عین حال نمی‌توانیم پس از صرف هزینه های تریلیون دلاری و بیش از 2200 کشته بگذاریم و برویم. چراکه این یک شکست کامل است.

سول برنسون، سپس در اهمیت مذاکرات صلح می‌گوید: با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، کابل ظرف شش هفته سقوط می‌کند. توجه داشته باشید جمله بالا در سال 2020 یعنی یک سال قبل از سقوط کابل، در یک سریال تلویزیونی گفته شده است. دقت یک اثر سینمایی و مجموعه تلویزیونی در پیش‌بینی اتفاقات و رویدادهای بزرگ سیاسی، نظامی و امنیتی در این سطح که بازتاب منطقه‌ای و بلکه جهانی دارد، یک نکته و علامت سوال را به ذهن متبادر می سازد که چگونه می‌توان موضوعی در این اندازه مهم را یک‌سال قبل در یک سریال تلویزیونی تا این اندازه دقیق پیش بینی کرد؟!

آیا ما واقعاً با یک اثر صرفاً سرگرم کننده تلویزیونی روبرو هستیم که کاملا اتفاقی و بر اساس ذهن خلاق و تخیل گرای نویسنده و کارگردان پیش بینی اش درست از آب در آمده است یا موضوع فراتر از یک پیش بینی ساده است.

از این دست اتفاقات ساده در دنیای هالیوود که هر از چند گاهی کاملا اتفاقی مو به مو در دنیای واقعی محقق می شود کم نیست . یک نمونه دیگر آنرا برای آشنایی هر چه بیشتر عنوان می کنم:

* فیلم سینمایی شیوع

فیلم سینمایی "شیوع (به انگلیسی: Contagion)" یک فیلم آمریکایی در ژانر فاجعه‌ای مهیج به کارگردانی استیون سودربرگ است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. هر بیننده ای که از سال 2019 پاندمی ویروس کرونا و اتفاقات عجیب و غریب و مرگ و میر ناشی از بیماری و حتی کشف واکسن و چکونگی بهرمندی کشورهای بزرگ و فقیر از واکسیناسیون در جهان را دنبال کرده است می تواند اذعان کند که فیلم شیوع بگونه ای ساخته شده که اگر مخاطب اکنون و برای اولین با به تماشای آن بنشیند گمان خواهد برد که فیلم از تولیدات سینمای 2021 است.

مجله "نیو ساینتیست" بریتانیا در گزارشی، دقت علمی فیلم را در تصویر کردن یک ویروس و علائم آن و نوع اپیدمی تحسین کرد.
("Contagion doesn't skimp on science". New Scientist. September 15, 2011. Archived from the original on 6 May 2012. Retrieved September 18, 2011.)

نگارنده پس از مشاهده انواع تحلیل و واکاوی کارشناسان از وقایع اخیر افغانستان بدنبال آن است تا یادآوری کند برای تحلیل وقایع نباید نگاه صفر و صدی داشته باشیم ضمن آنکه در تحلیل یک رویداد بایستی نگاه کلان نگری به موضوعات داشت. چرا که ممکن است علل و چرایی اتفاقات به راحتی همان چیزی که نشان می دهد نباشد.

اولین تحلیل در موضوع سقوط کابل که مورد نظر بسیاری از کارشناسان روابط بین الملل و صاحب نظران و روزنامه نگاران این حوزه قرار گرفت آنست که آمریکا پس از 20 سال اشغالگری بدون هیچ گونه دستاوری از افغانستان، شکست را پذیرفت و گریخت و طالبان توانست با کمترین مقاومت و درگیری یکی پس از دیگری ولایات مهم را پس از تسلیم شدن نیروهای ارتش و امرا و فرماندهان آنان تصرف کند و در نهایت با سقوط کابل، اشغالگری 20 ساله نیروهای آمریکایی و همپیمانانش را پایان دهد. تا آنجا که بسیاری سقوط شهرهای افغانستان را ؛ خیانت، تحقیرآمیز و بدتر از سقوط سایگون ویتنام، عنوان می کنند.

سقوط سایگون پایتخت ویتنام جنوبی به دست ارتش خلق ویتنام و جبهه آزادی ملی در 30 آوریل 1975 م. رخ داد. سقوط سایگون نشانه شکست آمریکا و جبهه ویتنام جنوبی٬ پایان جنگ ویتنام و آغاز دوره رسمی کمونیست شدن ویتنام می‌باشد.
https://per.euronews.com/2021/08/13/betrayal-uk-and-us-politicians-slam-afghanistan-troop-withdrawals-as-taliban-advance

مسأله اینجاست که وقایع چند هفته اخیر که منجر به سقوط دولت مرکزی افغانستان بدست طالبان شد بصورت کامل و دقیق برای نویسنده و کارگردان امریکایی سریال "میهن" قابل پیش بینی بوده است.

سقوط کابل در مرداد ماه ۱۴۰۰ هجری شمسی (آگِست 2021 م.) بیشتر به بازنمایی بخش هایی از فصل 8 سریال "میهن" شبیه است. اصولا فیلم مورد نظر نقشه راه کاملی است. با این اوصاف ساده انگارانه است در تحلیل وقایع کابل بگوییم با دستور خروج نیروهای آمریکایی، طالبان توانست دومینو وار افغانستان را به تسلط خود در آورد.

نکته جالب ماجرا آنجاست برخلاف تمام تصورات جهانیان و حتی افغان ها که طالبان را روی دیگر سکه داعش می شناسند، طالبانی متوحش، بنیاد گرا، خشن، زن ستیز و .... که تصور دستیابی آنان بر کابل و احیای قدرت از دست رفته آنها، لرزه بر تن مرد و زن افغان و غیر آن می انداخت. طالبان 2021 با روی گشاده و با دست محبت و دوستی و اعلام عفو عمومی وارد کابل شدند. خبری از خشونت و اعدام های خیابانی نبود.

طالبانی که در گذشته ای نه چندان دور یعنی 8  آگِست 1998 م. (مصادف با ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ ش.) با به شهادت رساندن دیپلمات‌های ایرانی در کنسولگری ایران در "مزار شریف" روی خشونت طلب و سلفی وار خود را به نیروهای دیپلنماتیک هم نشان میداد. امروز طالبانی متحول شده است و آمده تا با روش های نوگرایانه دنیای مدرن حکومت براند، خواهان روابط دوستانه با دیگر کشور هاست. در بدو ورود به کابل با حضور در مراکز دیپلماتیک و خوش و بش با کارمندان، پیام تحول و دوستی و نواندیشی خود را به دنیا مخابره می کند تا نگرانی ها را بزداید. در اولین برنامه تلویزیونی فرمانده نیروهای طالبانی در مقابل یک مجری زن قرار گرفته است و از صلح و دوستی سحن می راند.

سخن کوتاه آنکه بنظر می رسد گروه طالبان در چند سال اخیر و در جریان مذاکرات متنوع با گروههای ذی نفع از آمریکا گرفته تا قدرت های منطقه ای نظیر ایران، عربستان و پاکستان با دست پر به میدان آمده است و برنامه بلند مدت دارد.

عمده نگرانی ها را باید از جانب بازیگرانی دانست که در ظاهرا پذیرفته اند نقش بازنده میدان را بازی کنند و در افکار عمومی و نگاه مفسران و روزنامه نگاران علاقمند به عرصه بین الملل، تمام برنامه ریزی بیش از 20 ساله خود را با صرف هزینه های تریلیون دلاری نیمه کاره رها کرده اند.

به نظر می رسد آمریکا با هدف منحرف کردن افکار عمومی مردم منطقه از موضوع اصلی تلاش کرد خطر و التهاب ناشی از تسلط طالبان بر کابل را در کوتاه مدت، فراتر از آنچه بود به نمایش بگذارد و با خلق صحنه هایی از جنس فیلم های سریع و خشن و آخر الزمانی نظیر آنچه در فرودگاه کابل رخ داد با هواپیمای ترابری که مردمان نگون بخت از آن آویزان شده بودند از کابل آشوب زده بگریزند.

همه اینها و بسیاری دیگر از مصادیق اینچنینی علامت و زنگ هشداری است مایه نگرانی؛ و مؤید آن است که بایستی بدبینانه آن را نگاه کرد و رصد نمود و تحلیل ارائه داد.

ایالات متحده آمریکا قطعاً بازنده این میدان است. جمهوری اسلامی ایران به عنوان همسایه دیوار به دیوار افغانستان با قرابت های از جنس زبان، فرهنگ، تمدن، و دین مشترک، باید از فرصت بوجود آمده نهایت استفاده را ببرد و سناریوهای دشمنان را قبل از نمایش عمومی نقش بر آب کند؛ تا اقوام اصیل و پر افتخار افغانستان - که موطن شیران دلیر و مهد بزرگان ادب و هنر است - پس از چند دهه بحران و جنگ، سرانجام روی آسایش و خوشبختی ببینند.

...........................
پایان پیام/ 101

    

* آرشیو سرمقاله های خبرگزاری ابنا:
ــ آیا شاهد یک "ترکیه جدید" خواهیم بود؟
ــ رایزنی شکننده در ژنو ؛ دست بالا مال کیست؟
ــ جمعه های خونین تکفیری؛ داعش اسلام را کجا آموخته است؟
ــ آقای درویش، بیایید به احساسات مردم احترام بگذاریم
ــ انفجار اطلاعات؛ غول‌های صنعت فرهنگ؛ و دو نامه
ــ اقتصاد مقاومتی؛ در عرصه فرهنگ و تبلیغ بین الملل
ــ روز جهانی حضرت علی اصغر(ع) ؛ روز حمایت از کودکان قربانی خشونت و تروریسم
ــ نمونه ای موفق در تبلیغ بین المللی؛ ترکیب "حکمت، دانش و مخاطب شناسی"
ــ یادداشت های اربعینی /1/ و کاروان عشق در حرکت است...
ــ یادداشت های اربعینی /2/ به میزبانمان احترام بگذاریم
ــ یادداشت های اربعینی /3/ بیست و هشتم صفر؛ اربعین مکرر؛ و ایثار و مجاهدت عجیب شیعیان عراق
ــ دوران ترامپ؛ دکترین مونرو یا مک کارتیسم نوین؟
ــ هاشمی رفسنجانی؛ فدک؛ و ثبت جهانی "مظلومیت فاطمه زهرا(س)"
ــ گناه روحانیون جمهوری آذربایجان چیست؟
ــ این 10 روز سرنوشت ساز ...
ــ شهر خون، دوباره در آتش
ــ حمله آمریکا به سوریه؛ دوگانگی در برخورد و افشای فریب ترامپ
ــ صحنه های وحشتناک در حی الراشدین 
ــ پاراچنار در "مبعث" هم رنگ خون گرفت
ــ رقابت اخلاقی در انتخابات؛ لازمه اعتلای جامعه
ــ "ترامپ" و "آل سعود" در حال ایجاد اتفاقات بسیار بدی در خاورمیانه هستند
ــ فروپاشی ائتلاف عربی، نخستین نتیجه رقص شمشیر در ریاض
ــ تهدیدهای ملی‌گرایی کاذب/ آیا حج ایرانیان باعث ثروتمند شدن عربستان می شود؟
ــ جنبه‌های تاکتیکی، عملیاتی و راهبردی آزادسازی موصل
ــ ریاض؛ حرکت به‌ سمت آتش‌افروزی
ــ تحلیل روان‌شناختی "فاجعه قتل آتنا اصلانی"
ــ مردی که در روزگار نامردان، جوانمردی کرد و ایمانش را به رخ کشید...
ــ روز دختر؛ روز مبارزه با جاهلیت مدرن
ــ رویش های اخلاقی و اهل بیتی در ورزش
ــ خبرنگار؛ عنصری متعهد، دلسوز و حرفه ای
ــ مسابقه فوتبال با جماعت "دانشمند کُش" و "داعش پناه" ؟!
ــ عامل جنایت "میرزا وَلَنگ"؛ طالبان، داعش یا هیچکدام؟/ خط "تکذیب" در پی چیست؟
ــ حفظ وحدت مسلمانان؛ بهترین واکنش در قبال غصب مسجدالاقصی
ــ اعجاز قرآن کریم و ثمره ازدواج علی(ع) و فاطمه(س)
ــ در میانمار چه می گذرد؟
ــ به بهانه همه پرسی استقلال کردستان؛ استقلال طلبی از منظر حقوق خصوصی
ــ پنج درس مهم از مکتب عاشورا
ــ اشتباهات یک نطق ناموزون!
ــ هشدارها و توصیه ها به زائران اربعین
ــ زیبایی های شیعه در برابر زشتی های وهابیت
ــ عربستان سعودی؛ عامل بی‌ثبات سازی منطقه
ــ هفته وحدت؛ همدلی و همکاری، ضرورت همیشگی
ــ هفته وحدت؛ دال مرکزی دیپلماسی اتحاد
ــ از "بالفور" تا "ترامپ"
ــ بازی "هیلی" با آبروی آمریکا 
ــ از موشک های نجم الثاقب تا اسکادهای نقطه زن!
ــ تسویه حساب آل خلیفه با ملت بحرین
ــ نهم دی؛ روز بصیرت و میثاق با ولایت
ــ «آچمز» برجامی ترامپ
ــ پیشنهاد ایجاد مجمع گفت‌وگوی منطقه‌ای خلیج فارس 
ــ آقایان سلبریتی! کسی زیر کرسی لم نداده؛ هیچکس هم در خواب ناز نیست
ــ حق امام خمینی(ره) بر شیعیان جهان 
ــ ارتباط انقلاب اسلامی ایران با فرهنگ مهدویت و ظهور منجی
ــ جايگاه رو به افزايش هند در جهان و بايسته های گسترش روابط با دهلی نو
ــ ایران در هجوم دمنتورها / پشت پرده "ناامیدسازی مردم"
ــ دیدگاه امام خمینی(ره) در باب علوم انسانی اسلامی
ــ احترام مردم نجیب ایران به شب شهادت امام هادی(ع) در تقارن با تحویل سال نو
ــ حمایت از کالای ایرانی؛ راهکاری برای توسعه ملی
ــ ندای حسین(ع) و زینب(س)؛ پیامی از قعر تاریخ برای جنایتکاران آل سعود
ــ درباره واتیکان شدن قـم!
ــ نقش انتظار و رسالت منتظران ظهور
ــ تأثیرات فرا لبنانی پیروزی حزب الله
ــ در اندوه روز خونبار ملت فلسطین
ــ خاطره ای شگفت از مرد ارشاد معنوی و اخلاقی
ــ جامع ترین دیوان شعردرباره امام حسن مجتبی(ع) و فرزندان شهیدش
ــ دلداده علامه!
ــ آیا ادعای ترامپ مبنی بر "تغییر رفتار ایران" درست است؟
ــ الحدیده؛ شکست پنج ارتش در برابر یک ملت
ــ منشور نسل جوان در سیره امام جعفر صادق علیه السلام
ــ پیام سفر ولایتی به مسکو
ــ تغییر بافت سرزمین های شیعی؛ از "قدس" تا "فوعه و کفریا"
ــ قدردان خبرنگاران و اصحاب رسانه متعهد، مردمی و انقلابی باشیم 
ــ خبرنگاران و دنیای گرفتار در بحرانِ بی‌اخلاقی و بی‌معنایی
ــ منحوس ترین شاهان، منفورترین سازمان؛ و وظیفه بزرگ اصحاب رسانه و روایت
ــ به ملت عراق اهانت کردید، آقای نخست وزیر!
ــ به چه جرمی کشته شدند؟!
ــ برای اطلاع سخنران تجمع فیضیه/ نگاهی اجمالی به دروس خارج جدید حوزه علمیه قم
ــ سخنی در تکریم حوزه و مرجعیّت و سکولاریسم ناپذیری اسلام و قرآن
ــ رزمندگان پابرهنه یمنی، در گِل گیر کردن سعودی، ذوق شیخ اماراتی!
ــ پیام اربعین چیست؟
ــ جمال خاشقجی، ورزشگاه آزادی و دروغگویان بالفطره!
ــ "وحدت" اساس است؛ تاکتیک نیست
ــ رهبر معظم انقلاب؛ شخصیتی تحول خواه و روشنفکر
ــ تن دادن سعودی‌ به مذاکرات و اعتراف به شکست گزینه نظامی در یمن
ــ نهم دی؛ تقدس نظام جمهوری اسلامی و دفاع مردم از مرزهای عقیدتی
ــ مرید خمینی؛ مراد مستبصران اروپایی
ــ آیا سخنان رئیس جمهوری مصر درباره آزادی عقیده، به "دستورالعمل" تبدیل می شود؟
ــ چرا لهستان میزبان کنفرانس ضد ایرانی شده است؟
ــ ویژگی های منحصر بفرد انقلاب اسلامی ایران
ــ برای او که "مؤمن" به انقلاب بود!
ــ دستاوردهای بخش تجلی اراده ملی؛ از هم اندیشی تا همکاری
ــ اهداف سفر ناگهانی "بشار اسد" به ایران؛ و ایده راهبردی رهبر انقلاب 
ــ عراق به "روحانی" خوش آمد گفت، در روز روشن!
ــ به مناسبت سال "رونق تولید" / راه اینجاست؛ تولید ملی واقعی
ــ سپاه ۸۰ میلیون نفری و غیظ استکبار جهانی
ــ واکاوی سیاست‌های جدید عربستان در عصر «سلمان» و پسرش!
ــ اسرائيل شناسی امام خمينی(ره)
ــ ابعاد مختلف شخصیت امام خمینی(ره) از قلم شاگردش آیت الله جعفر سبحانی
ــ صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
ــ تفاوت پاسخ های رهبر معظم انقلاب به دو رئیس جمهوری آمریکا
ــ اشتباهات اخوان‌ المسلمین و خطاهای محمد مرسی چه بود؟
ــ بشریت؛ ‌مدیون نهضت علمی امام صادق علیه السلام
ــ محیط زیست از منظر امام رضا علیه السلام
ــ عکسی، اندوهی... و تسلّایی...
ــ خـبرنگاری؛ رسالتی الهی
ــ دلیل خودداری «شیخ زاکزاکی» از ماندن در هند چه بود/ او منافع چه کسی را به خطر انداخته است؟
ــ علی(ع) ؛ مردی همواره در آغوش خطر، بدون لغزش و ضعف
ــ مبـاهله ؛ از غریب ترین اعیاد شیعه
ــ در سوگ رهپوی راه یافته، یحیی بونو
ــ صبح عاشورا؛ صبح رستاخیز عظیم
ــ امام سجاد(ع) ؛ فرماندهی در لباس اسارت
ــ درباره استادی که از دستمان رفت/ «سید جعفر مرتضی» سخت علاقمند به انقلاب بود
ــ ۱۳ آبان، فتنه های منطقه، و اثبات حقانیت دانشجویان پیرو خط امام(ره)
ــ انتـقام متفاوت دانشجویان ایرانی از اغتشاشگران عراق!
ــ نهم دی؛ اوج ایمان و بصیرت دینی وحرکتی متکی بر اراده الهی
ــ مهم‌ترین پیامد شهادت سرداران اسلام «سلیمانی» و «مهندس» چیست؟
ــ سـلام، جـانِ برادر...
ــ چرا "انقلابی‌گری" خط قرمز سردار شهید سلیمانی بود؟
ــ به یاد یک مسلمان ایتالیایی صمیمی
ــ انقلاب اسلامی ایران؛ درس‌ها و عبرت‌ها
ــ عدالت بـرای همه
ــ «شیخ الاسلام» ؛ نماد اخلاق در دیپلماسی
ــ همه ما يک قاسم سليمانیِ درون داريم
ــ برخی جنبه‌های مثبت تجربه تلخ کرونا
ــ ویروس کرونا و فرهنگ فضای مجازی در ایران
ــ روز جمهوری اسلامی؛ فرصتی مناسب برای آشنایی نسل جدید با تاریخ انقلاب اسلامی
ــ در این روزهای کرونایی مراقب "برکت های جامعه" باشیم
ــ «شیخ الاسلام» ؛ مردی سیاسی در خط مقدم مقاومت
ــ «آیت الله امینی» ؛ مرد علم و عمل
ــ معلم، نماد مکتب انسانیت و کارگر، پیش قراول جهش تولید
ــ الحشد الشعبی و شش سال جهاد
ــ سه مرحله اعتقادی، اخلاقی و عملی عفاف
ــ هدف صهیونیست ها از جنگ نمایشی در مرز لبنان چیست؟
ــ همدلی؛ رمز موفقیت استان قـم در مسیر مقابله با كرونا
ــ تعظیم قرآن و تکریم اهل‌بیت(ع) در روز "مباهَلَه"
ــ کـرونـا و محـرم
ــ ستیز حق و باطل، به زمان و مکان محدود نیست
ــ اهل هیأت و روضه بار دیگر سربلندمان کردند...
ــ اهانت به قرآن، توهين به همه انبياء است
ــ روضه فارسی، با لهجه انگلیسی!
ــ از صومعه تا دیر، از کلیسا تا مسجد
ــ آیت ‌الله تسخیری؛ جریان‌ساز ترجمه و نشر بین‌المللی معارف اسلامی
ــ آیت اللهِ مؤسس؛ او که خستگی را خسته کرد
ــ اصول انقلاب پیامبر(ص)
ــ ضرورت یک اتحاد واقعی در جهان اسلام
ــ دانشمند بزرگ «استاد محسن فخری زاده» چرا ترور شد؟
ــ شیخ جعفر الهادی؛ از "مديوم تلويزيون" تا "کتابی همچون یک موسوعه"
ــ فاطمه زهراء(س)؛ نسخه‌ای مطابق اصل
ــ در رثای «مهدی مروی» ؛ ديپلمات ارشد انقلابی
ــ تروریسم ضد شیعی در پاکستان، توطئه عادی سازی روابط با اسرائیل و پیام راهگشای مرجعیت
ــ آیت ‌الله ضیاءآبادی؛ واعظی دین شناس و عامل به قرآن
ــ در سوگِ «کانگ جلال»
ــ قـم و نجف؛ دو بال جهان تشیع
ــ شکست در سوریه، نزاع قره باغ و مواضع ایران
ــ نقطه آغاز انقلاب مهدوی
ــ خرابکاری نطنز؛ اوج ضعف و زبونی رژیم غاصب و کودک کش
ــ شناخت شب قدر
ــ مهمترین ویژگی ماه رمضان چیست؟
ــ در اندوه کشتار دختران شیعه در افغانستان / حقوق بشر کجاست؟
ــ از تخریب "حرم بقیع" تا تخریب "مسجد الاقصی"
ــ ابرهای غم و باران اشک...
ــ بی تفاوتی نسبت به انتخابات، خواست دشمنان ایران
ــ شیخ تیجان؛ یاری از تبار بِلال
ــ ازدواج های آسان ؛ نیاز امروز ما
ــ کنکاشی در چیستی و ماهیت تنفیذ حکم ریاست جمهوری
ــ مباهله ؛ واقعه ای که کم اهمیت‌تر از غدیر نیست
ــ ده دلیلِ پیروزی سریع و حاکمیت مجدد طالبان بر افغانستان
ــ مرحوم آیت‌الله سید کمال فقیه ایمانی؛ عالِمی مردمی و خدوم/ ماجرای نامه بیل کلینتون رئیس جمهور آمریکا
ــ علت نامگذاری "روز جهانی مساجد" چیست؟
ــ آشوب در کابل؛ جدیدترین ساخته هالیوودیِ پنتاگون!
ــ نتیجه 20 سال اشغالگری آمریکا در افغانستان چه بود؟
ــ یادداشت های اربعینی /4/ حضرت سربازانش را می‌فرستد!