به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ آیتالله واعظموسوی در دوازدهمین مجمع عمومی انجمن علمی ارتباطات و تبلیغ حوزههای علمیه با استناد به مضامین عمیق دعای کمیل،گفت: باید همان دعایی مثل این دعای باعظمت را امام برای او انشا بکند و بعد از چهارده قرن به ما برسد که هنوز هم در فهم ترازهای مختلف و متعدد آن، عقل ما لنگ است و به جایی نمیرسد.
دستور امام به کمیل؛ سرلوحه طلبهها و اساتید
آیتالله واعظموسوی با اشاره به فراز **«یا کمیلُ... مَرِّغْ أَهْلَکَ»** (ای کمیل، خانوادهات را فرمان ده)، این بخش را سرلوحه و الگوی مهم برای همه طلبهها و اساتید برشمرد و اظهار داشت: این نشانگر آن است که هیچکس، حتی عالمان و مبلغان، نباید نسبت به خانواده و اهل بیت خود بیخیال باشد. توجه به خانواده در مسائل مختلف علمی، تربیتی، معنوی و اخلاقی و بار آوردن و تربیت درست فرزندان، یک وظیفه اساسی است.
تفسیر فرمان امام علی(ع) در مدیریت زمان روز و شب
وی سپس به تفسیر این فرمان حضرت امیر(ع) پرداخت و افزود: امام به کمیل میفرماید: خانوادهات را دستور بده به اینکه چگونه از ساعات و آنات و لحظات شب و روزشان استفاده بکنند. اینکه روز را چگونه سپری کنند؟ «وَاهْطُرْ فِی کَسْبِ الْمَکارِمِ»در لغت عربی به معنای سپری کردن روز است. یعنی روزشان را چگونه بگذرانند؟ ساعات و آنات روزشان صرف چه امری شود؟ «فِی کَسْبِ الْمَکارِمِ»؛ یعنی همان کاری که شما عزیزان با افتخار انجام میدهید. ساعات روزشان را در بهدست آوردن فضایل و مکارم اخلاقی مصرف کنند.
آیتالله واعظموسوی در ادامه به بخش شب اشاره کرد و گفت: و در مقابل، «وَ وَاقِ الْجَوْفَ مِنْ هَجعِ اللَّیْلِ» به معنای سپری کردن لحظات شب است. امام دستور میدهند که شبشان را به غفلت نگذرانند. شبشان را صرف بطالت نکنند. بلکه ساعات و آنات شبشان را صرف عبادت، راز و نیاز و تقرب به خداوند کنند.
شب، فرصتی برای خدمت خالصانه و رفع حاجت بیخبران
وی با تکمیل تفسیر خود بیان داشت: منظور فقط این نیست که شب را به عبادت شخصی بگذرانیم. بلکه باید ساعات و آنات شب را صرف رفع نیازهای کسانی کنیم که در خواب هستند**؛ چهبسا آن فرد اصلاً در جریان نیست و نمیداند که دیگری، شب را به روز میرساند تا گرهای از کارش بگشاید.
وی دلیل این توصیه را فضای ویژه شب دانست و افزود:شب با توجه به فضای معنوی که دارد و سکوتی که بر آن حاکم است، کمترین جایگاه را برای ریا و خودنمایی دارد.هرچند شما عزیزان به مراتبی رسیدهاید که شب و روز در انجام امور علمی و پژوهشیتان با اخلاص، برایتان فرقی نمیکند، اما با این حال شب چیز دیگریست.
پاداش الهی خدمت شبانه: لطفی سیال و سریع
آیتالله واعظموسوی به پاداش این عمل اشاره کرد و گفت: امام(ع) میفرمایند اگر کسی تمام تلاش، همت، توجه و سرمایه وجودی خود را بر برطرف کردن نیاز و حاجت کسی بکند، لطف الهی شامل حالش میشود. و این لطف آنچنان است که اگر خود این خدمتکننده مشکلی پیدا کند، لطف الهی مانند آبی که در سرازیری به سرعت حرکت میکند، به سوی رفع مشکل او به حرکت درمیآید و برای برطرف کردن آن چنان میکوشد که گویی میخواهد فردی غریبه و نامحرم را از میان عزیزان و محارم خود نجات دهد.
وظیفه دوگانه مبلغان در قبال خود و خانواده
وی تأکید کرد: این فراز از دعای کمیل، یک دستور العمل جامع تربیتی و زمانی برای همه ماست. هم خودمان باید روز را به کسب علم و فضیلت و شب را به عبادت و خدمت خالصانه بگذرانیم و هم این فرهنگ را در خانواده خود نهادینه کنیم. این رسالت بزرگی است که امام علی(ع) برای هر مسلمان، به ویژه طلبه و عالم دینی ترسیم میکنند.
وصیت علمی آیتالله نجمی: علم را ثبت کنید تا فراموش نشود
در خاتمه، وی با ذکر خاطرهای پندآموز از استاد فقید خود حضرت آیتالله نجمی، بر وظیفه مهم ثبت علم تأکید کردند و گفت: در ایام جوانی به محضر ایشان رسیدم. ایشان با وجود تشویق به تدریس، فرمودند: «تدریس خوب است، اما دست به قلم شدن چیزی دیگر است. سعی کنید آنچه را که میگویید و میآموزید، نگذارید از باب اینکه «العلمُ وحشیٌ» (علم همچون حیوانی وحشی است و میگریزد) از دست برود.بنویسید، ضبط کنید، ثبت کنید، بگذارید بماند.
..........................
پایان پیام
نظر شما