به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ «توماس فریدمن» نویسنده و تحلیلگر آمریکایی در مقالهای در روزنامه «نیویورکتایمز» معتقد است جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تغییر عمیقی را در ماهیت قدرت نظامی در جهان آشکار کرده است. تغییری که بر اساس آن، کشورها و بازیگران کوچکتر میتوانند به لطف موشکهای دقیق، پهپادها، اطلاعات و فناوریهای نسبتاً ارزان، خسارتهای سنگینی به دشمنانی وارد کنند که از نظر قدرت و اندازه بسیار بزرگتر از آنها هستند.
به باور فریدمن، این تحول تنها به ایران محدود نمیشود و نمونههای آن را میتوان در جنگهای اوکراین و روسیه و همچنین در درگیریهای رژیم صهیونیستی با حزبالله، حماس و انصارالله نیز مشاهده کرد.
فریدمن این تحول را فیزیک جدید جنگ مینامد و توضیح میدهد که بازیگران کوچک امروزی میتوانند با دقت بالا و هزینهای پایین، مانند یک قدرت بزرگ عمل کنند. در مقابل، قدرتهای بزرگ نیز قادرند حملات کوچک و دقیق انجام دهند، اما هزینه این حملات برای آنها بیشتر است. زیرا به سامانههای نظامی عظیم و ساختارهایی متکی هستند که طی دههها شکل گرفتهاند.
خطر در حال افزایش است
از دیدگاه فریدمن، در شرایط کنونی کفه مزیت نظامی تا حدی به سمت بازیگران کوچکتر سنگینی میکند؛ مسئلهای که با پیشرفت سریع هوش مصنوعی میتواند خطرناکتر نیز شود.
او برای توضیح دیدگاه خود به جنگ آمریکا علیه ایران اشاره میکند.
پس از آغاز عملیات هوایی آمریکا علیه ایران، «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا، اعلام کرد جنگ به پایان رسیده و ایالات متحده آمریکا، پیروز شده است. اما به گفته فریدمن، تهران برای روز بعد، برنامه داشت و توانست با استفاده از تسلیحات نسبتاً ارزان و دقیق خود بر آمریکا فشار وارد کند و تنگه هرمز را به یکی از موضوعات اصلی مذاکرات تبدیل کند. آن هم در شرایطی که ارتش ایران بسیار کوچکتر از ارتش آمریکا بود و حملات سنگینی را متحمل شده بود.
این نویسنده خاطرنشان میکند که تحریمهای اقتصادی اعمالشده علیه ایران طی دهههای گذشته، مانع از توسعه زرادخانهای از موشکها و پهپادهای نسبتاً ارزان نشد. تسلیحاتی که توانستند به نیروهای آمریکایی و صهیونیستی خسارت وارد کنند.
نمونههای برجسته
یکی از مهمترین نمونههایی که فریدمن به آن اشاره میکند، حملات موشکی و پهپادی ایران در روزهای نخست جنگ است که به گفته او بخش قابلتوجهی از پایگاه تدارکاتی آمریکا در بحرین را منهدم کرد و واشنگتن را واداشت اتکای بیشتری به پایگاه «دیگو گارسیا» داشته باشد. پایگاهی که هزاران کیلومتر با منطقه درگیری فاصله دارد.
فریدمن همچنین به نمونه دیگری اشاره میکند که انهدام یک رادار پیشرفته متعلق به سامانه تاد آمریکا در یک پایگاه در اردن بود.
او با استناد به اظهارات کارشناسان نظامی میگوید موشکهای مدرن دیگر صرفاً بر یک مسیر قابل پیشبینی حرکت نمیکنند. برخی از آنها اکنون قادرند در حین پرواز مانور دهند و مسیر خود را تغییر دهند، موضوعی که رهگیری آنها را دشوارتر میکند.
اطلاعات در برابر قدرت و حجم نظامی
فریدمن به نقل از «جان آرکیلا» استاد بازنشسته دانشکده تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی آمریکا، مینویسد که جنگها در گذشته با حجم و انرژی، تعیین تکلیف میشدند.
به گفته آرکیلا در گذشته هرچه فاصله بیشتر میشد، دقت سلاح کاهش مییافت و به همین دلیل ارتشها به قدرت و انرژی بیشتری نیاز داشتند. اما امروز، به اعتقاد او، اطلاعات است که میتواند سرنوشت جنگها را تعیین کند.
این تحول در تجربه اوکراین نیز بهوضوح دیده میشود. جایی که این کشور با استفاده از قایقهای بدون سرنشین و تسلیحات ارزان توانسته است ناوگان سنتی روسیه را از سواحل خود دور کند.
به همین ترتیب، فریدمن به تجربه حزبالله، انصارالله و ایران اشاره میکند که در آن نیروهای کوچکتر توانستهاند به قدرتهای نظامی برتر از نظر اندازه و تسلیحات، خسارتهای قابلتوجهی وارد کنند.
به باور فریدمن، مزیت جدید بازیگران کوچک فقط در توانایی واردکردن ضربه نیست. بلکه آنها حتی نیازی به پیروزی کامل ندارند. کافی است شکست نخورند.
در مقابل، قدرت بزرگ باید پیروز شود، جنگ را به پایان برساند و نیروهایش را به خانه بازگرداند. همین مسئله باعث میشود ادامه یک درگیری برای قدرت بزرگ هزینه بیشتری داشته باشد.
هشدار درباره روی دیگر ماجرا
فریدمن در عین حال درباره روی دیگر این معادله نیز هشدار میدهد. قدرتهای بزرگ نیز اکنون میتوانند با استفاده از اطلاعات دقیق، مانند یک قدرت کوچک عمل کنند.
او به عملیات منفجر کردن تجهیزات ارتباطی اعضای حزبالله و حمله سایبری موسوم به «استاکسنت» اشاره کرد.
فریدمن سپس به هشدار گستردهتری میرسد که خطر دیگر تنها از سوی دولتها و ارتشها متوجه جهان نیست.
با گسترش هوش مصنوعی، حتی یک فرد عادی و شاید یک نوجوان که به یک رایانه، اینترنت و یک مدل هوش مصنوعی در دسترس عموم دسترسی دارد، ممکن است بتواند از آسیبپذیریهای موجود در سامانههای قدیمی استفاده کند و زیرساختهای حیاتی مانند شبکه آب و برق را مختل کند.
پایان عصر سنجش قدرت با تعداد سرباز و هواپیما؟
فریدمن در نهایت معتقد است جهان وارد مرحلهای جدید شده است. مرحلهای که در آن قدرت دیگر صرفاً با تعداد سربازان، هواپیماها و ناوهای هواپیمابر سنجیده نمیشود.
از نگاه او، معیار مهمتر، توانایی دستیابی به اطلاعات و تبدیل سریع آن به تأثیری دقیق و کمهزینه است.
این فیزیک جدید قدرت میتواند برتری نظامی سنتی را نسبت به گذشته کمضمانتتر کند. زیرا در دنیای جدید، یک بازیگر کوچک با فناوری مناسب میتواند خسارتی ایجاد کند که زمانی تنها از عهده قدرتهای بزرگ نظامی برمیآمد.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما