به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ کتاب «صداقت در تراث سیاسی اسلامی» اثر طیبه محمدی کیا در پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی "پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی" در ۲۹۴ صفحه تهیه و به چاپ رسید.
سخن گفتن از نسبت صداقت و سیاست در جهان امروز، با توجه به زنجیرهای از انگارههای عمومی پیرامون سیاست، دشوار به نظر میرسد؛ اما پژوهش در چارچوبی اکتشافی، تحلیلی و انتقادی در این موضوع خصوصاً بررسی ویژگیهای دانش سیاست در جهان و میراث کهن ضروری است. نکته آنجاست که بازخوانی این میراث پر بسامد میتواند در گره گشایی برخی از دشواره های جهان - زیست سیاست امروز به کار آید.
کتاب پیش روی، این کوشش را در حوزههای گستردهای از اندیشه سیاسی هدف خود قرار داده و به نسبت صداقت و سیاست در میراث فلسفه سیاسی، کلام سیاسی سیاست نامهها و عرفان سیاسی مسلمانان و ایرانیان پرداخته است.
پژوهش نشان میدهد تلاش پیشینیان در بنیانگذاری شیوههایی از سیاستورزی که زمامداری نیکآیین را در پیوند با صداقت مطرح میکند، ادبیات نظری سودمندی را به بار نشانده است.
هدف کتاب کشف این مهم است که چگونه اندیشه وران پیشین، به فراخور حوزههای دلمشغولی دانشی خویش، راهکارهایی را برای جریان یابی راستی در سیاست ورزی پیش کشیده و از این رهگذر اخلاقی - سیاسی، شهریاران و شهروندان را به سر منزل سعادت و نیکبختی و رستگاری دو جهان رهنمون شده اند.
صداقت در کلام سیاسی شیعه
اندیشه شیعه و دانش کلام از دیرباز با یکدیگر مرتبط بودهاند. از زمان امامان معصوم (ع) و سپس در عهد فقیهان متکلم بغداد، شیعیان در میان مهمترین متکلمان جای میگرفتند و بخشی از کانونی ترین جریانهای کلامی اسلامی بودهاند. این ارتباط و همزادی میان تأملات شیعی و کلامی به آنجا باز میگردد که رویکرد اعتقادی متفاوت شیعه با اکثریت مسلمانان نمیتوانست فارغ از مراجعهای جانمایه دار و اساسی به دانش کلام تحقق یابد.
تشیع در نهاد خود وجهی کلامی نیز داشت و به یک معنا گویای نگرش کلامی متفاوتی با اکثریت و عامه بود؛ از همین رو، دانش کلام به مثابه بخشی از مهمترین فرازهای دانشی شیعی درآمد و در دل سنت و میراث شیعه کارکردی اساسی و پایهای یافت. نکته مهم آن که این اهمیت و کارکرد به اعصار نخستین شیعه محدود نمیشود و رد رویکرد به کلام را _ به یک معنا _ در تاریخ شیعه میتوان سراغ گرفت.
از متکلمان نامدار شیعی در عصر امامان معصوم (ع) گرفته تا بزرگان متکلم بغداد و بصره و کوفه و از فقیه _ متکلمان دوران طلایی شیعه در بغداد عصر آل بویه تا فیلسوف _ متکلمان دوران میانه اسلامی میتوان نام برد و تطور دانش کلام شیعی را یافت و تکامل تاریخی آن را نشان داد.
....................................
پایان پیام/ 348