به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ روح بزرگ حاج آقا حبیبالله عسکراولادی شاد و راهش پررهرو. او الحق حبیب خدا بود، برای رضای خدا مبارزه کرد، زندان رفت، شکنجه دید و در راه خدمت به خلق خدا عمری پربرکت را سپری کرد. استاد اخلاق، بردباری و فکر و ذکر ما از پیشتازان نهضت حضرت امام خمینی ارواحنا فداه بود. یقینا نام او بر تارک هیئتهای موتلفه که در امتداد نهضت حسینی (ع) دعوت عاشورایی امام بزرگوار را (آنهم در دوران غربت آن حضرت) لبیک گفتند میدرخشد. کیست که از علاقه حضرت امام و رهبر معظم انقلاب به آقای عسکراولادی و از ارادت ایشان به محضر ولایت فقیه در هر زمان بیاطلاع باشد!
از اعتمادامام و رهبری به آقای عسکراولادی همین بس که از ابتدای تاسیس کمیته امداد امام خمینی(ره) ایشان به عنوان نماینده ولی فقیه در این موسسه سراسر خیر و برکت منصوب بود.این یار دیرین ولی فقیه از طرف امام و رهبری اذن دریافت وجوهات را داشت و واسطه فیض بسیاری از کسانی بود که میخواستند سهمین خود را به محضر مرجع تقلیدشان تقدیم کنند.استاد مجاهد ما برای خدمت به مردم نیازمند، جمعه و شنبه نمیشناخت برای دیدن خانوادههایی که مشکل حاد داشتند، روزهای جمعه قرار میگذاشتند و پذیرای آنها در دفتر ساده خود در طبقه دهم ساختمان امداد واقع در خیابان سمیه بود.
ما بردباری، تسامح و تساهل و ادب را در حین بحثهای داغ سیاسی و در برهههای بسیار حساس تاریخ انقلاب از محضر ایشان آموختیم. در جلسات هیئت امنای روزنامه رسالت با هر لحنی ولو تند به این بزرگ مرد انتقاد میشد، با آغوش باز پذیرا بود و هرگز از کوره در نمیرفت. خداوند به او فکر بکر و راهگشا عنایت کرده بود وقتی عرصه تنگ میشد و بن بستی در کارهای سیاسی و اجتماعی رخ میگشود او از امام آموخته بود: دست راست بر پیشانی میگذاشت و چند بار در دل بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوه الابالله میگفت و سپس بن بست گشایی میکرد.
خداوند کریم آبرو و اعتبار عظیمی به وی بخشیده بود و این مبارز نستوه از سرمایه اجتماعی گرانقدری برخوردار بود. البته این سرمایه را در راه خدمت به مستضعفان و نیازمندان صرف میکرد و جز برای باز کردن گره از کار کسانی که گره به کارشان افتاده بود، استفاده نمیکرد.
همت آقای عسکراولادی برای انجام کارهای سخت کم نظیر بود. در شرایط بسیار سخت سیاسی در اوایل دهه 60 همراه با برخی از اساتید معظم جامعه مدرسین قم تصمیم گرفتند روزنامه رسالت را با دیدگاه انتقادی راهاندازی کنند. اگر انگشت گرهگشای ایشان نبود تا کنون چند بار روزنامه تعطیل شده بود.
شاقول استاد بزرگ ما در همه کارها نظر ولی فقیه بود، او تلاش میکرد باهوش خدادادی، دیدگاه رهبری را کشف و آبروی خود را در جهت تحقق اهداف ولی فقیه نثار کند. او در هیچ شرایطی، نه در جنگ و نه در صلح از نصیحت به امام مسلمین باز ننشست. او مشورتهای خود را به محضر امام و رهبری تقدیم و بعد از آن مطابق نظر آن بزرگواران اقدام میکرد.این بنده حقیر توفیق آشنایی با ایشان را به همراه شهید صادق اسلامی از قبل از پیروزی انقلاب داشتم. هوش سیاسی ایشان همیشه برایم قابل ستایش و تکریم بوده است.او یک انقلابی تمام عیار با روحی بزرگ و جوان بود، هیچگاه او را محافظه کار نیافتم، تلاش خستگیناپذیر داشت که خود را نسبت به مسائل انقلاب به روز نگه دارد.
در میان پیشکسوتان انقلاب کسی را مانند ایشان سراغ ندارم که در زمان حیات خود اصرار کند از دبیرکلی حزب کناره گیرد و قدرت سیاسی را به نسلهای بعدی واگذار کند. این درس استاد سیاست، باید برای همه ما نصبالعین باشد که به موقع پذیرای چرخش بین نسلی نخبگان باشیم و کمک کنیم نسلهای جوانتر روی کار بیایند و اگر ما هنری داریم پشت صحنه، جوانها را یاری رسانیم.خدا میداند چه دلها و قلبهایی در عزای رحلت این شایسته مرد حسینی میسوزد و چه چشمهایی اشکریزان خواهد شد. عسکراولادی را که یک عمر مبارزه و یک عمر خدمت کرد، نمیتوان در چند سطر خلاصه کرد. از خداوند کریم میخواهیم بهترین پذیرایی را از او بر سر سفره گسترده حسینی در این ماه عزیز به عمل آورد.
..................پایان پیام/ 218