به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ اگر بخواهم درباره مهمترین وجه شخصیت سیاسی و مذهبی مرحوم آقای عسگراولادی سخن بگویم واقعیت این است که بنده بیش از 50 سال خدمت ایشان ارادت داشتم و با او محشور بودم؛ البته غیر از سالهایی که وی در زندان بوده است.
شخصیت و دغدغه او در سه چیز خلاصه میشد: اسلام، ولایت و مردم. دو هفته قبل از اینکه ایشان به بیمارستان منتقل شود، بنده را عصر جمعهای در کمیته امداد خواست. رفتم دیدم 60-50 نفر در نوبت نشستهاند و ایشان دارد با این افراد که از مستمندان و فقرا و از کارافتادهها بودند، دیدار میکند. گفتم حاجآقا امروز همه معمولا کارها را تعطیل میکنند حتی مسؤولان مملکت. اما شما این موقع و در روز جمعه با اینکه ما میدانیم چقدر کسالت دارید اما باز به این کارها میپردازید. گفت: فلانی! من عرض حیات را دوست دارم طول حیات به چه دردی میخورد؟ اگر بتوانم یک مشکلی را از یک نفر حل کنم آن روز خدا را شکر میکنم.
نکته مهم و بارز در زندگی ایشان اعتدال واقعی بود. حب و بغض او درباره همه افراد در نسبت آنها با خدا سنجیده میشد. یعنی او بهخاطر خدا حرف میزد. به خاطر خدا قلم میزد. بهخاطر خدا عمل میکرد.
مرحوم عسگراولادی واقعا بینظیر بود و ما الان احساس میکنیم که یتیم شدهایم.درباره مناسبات مرحوم عسگراولادی با ولایت نیز باید گفت چه در زمان حضرت امام(ره) و چه در زمان مقام معظم رهبری بشدت مطیع و تحت امر بود. همیشه هم به ما توصیه میکرد که پشت سر آقا حرکت کنید، نه یک قدم جلوتر و نه یک قدم عقبتر. درست پشت سر حضرت آقا حرکت کنید. خودش هم همین کار را میکرد. وی در طول دوران زندگی پربرکت خود آنچنان در ولایت غرق بود که واقعا برای مفاهیمی چون ولایتمداری و ولایتپذیری برای همه حکم استاد را داشت.
ایشان هم امین حضرت امام بود و هم امین مقام معظم رهبری. درباره مواضع اخیر او طی یکسال گذشته درباره فتنه سال 88 و همچنین سران فتنه نیز باید گفت وی در این موارد صرفا واقعیت را میگفت و تا روزهای آخری هم که در قید حیات بود همین عقیده را داشت. حتی گفتند من دائما رصد میکردم که واکنش مقام معظم رهبری نسبت به مواضع وی چگونه است. البته او بسیار منتظر بود که سران فتنه بهخاطر اقداماتشان از ملت و رهبری عذرخواهی کنند که این کار را نکردند. آنها عذرخواهی نکردند.
محمد رفیق دوست
..................پایان پیام/ 218