به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ دو گروه تروریستی «داعش» و «جبهه النصره» که هر دو تحت حمایت عربستان سعودی قرار دارند و عربستان هم این حمایت را بخشی از وظیفه خود در ارتباط با سوریه قلمداد می کند، به محض آن که دریافتند عربستان هم در حال کنار آمدن با تداوم حکومت بشار اسد است، لبه حملات خود را متوجه وابستگان به عربستان در لبنان کردند و محصول اولین اقدام آنان کشته و زخمی شدن نزدیک به 80 نفر در بیروت غربی بود.
انفجار سنگین سه روز پیش بیروت غربی که در نوع خود بی سابقه بود، به کشته شدن یک مقام با سابقه لبنانی «محمد شطح» مشاور سعد حریری و وزیر سابق دارایی منجر شد. شطح در زمره شخصیتهای فعال در لبنان به حساب نمی آمد، مشی سیاسی او مورد قبول اکثر شخصیت های سیاسی لبنان بود و لذا می توان با قاطعیت گفت او در لبنان یا سوریه، دشمنی نداشت تا برنامه ای برای کشتن وی تدارک دیده باشند بر این اساس به نظر می آید، انفجار اصولا با هدف به قتل رساندن شطح برنامه ریزی نشده باشد. اما در این خصوص گفتنی هایی وجود دارد:
1- بلافاصله پس از حادثه انفجار مهیب روز جمعه، انگشت رسانه ها و محافل وابسته به عربستان به سمت حزب الله لبنان نشانه رفتند این در حالی است که از یک سو حزب الله با چنین روشی که عده ای مسلمان بی گناه با یک بمب کشته شوند، بیگانه است و از سوی دیگر در شرایطی که جبهه مقاومت در حال سامان دادن و به پایان رساندن یک فتنه خونین در سوریه هستند و برای تحقق آن، به مرور کشورهای همسایه سوریه را از موضع خصومت نسبت به دولت دمشق به موضع بیطرفی سوق داده است، دست زدن به یک اقدام دارای ریسک (خطرپذیری) بالا به هیچ وجه منطقی نیست و وقوع چنین اقدامی از سوی یک جریان قوی با سابقه 30 ساله امکان پذیر نیست.
حزب الله در حوادث چند سال اخیر هم ثابت کرده که به شدت از ورود به درگیری های داخلی، علیر غم توانمندی بلامعارض، اجتناب میکند.
2- بعضی ها نظام سوریه را متهم به دخالت در این انفجار کرده اند. سعد حریری به طور ضمنی سوریه را عامل انفجار بیروت غربی معرفی کرد ولی به همان دلایلی که در رد نقش حزب الله ذکر شد، سوریه هم نمی تواند نقشی در این موضوع داشته باشد. اضافه بر این، توسل به چنین اقدامی در آن زمان که با حمایت جریان حریری و... روزانه صدها هزار قبضه سلاح از لبنان به سوریه منتقل می شد، منطقی تر بود در حالی که حتی در آن شرایط هم سوریه اقدامی علیه امنیت لبنان انجام نداد.
3- نظام تروریستی اسرائیل یکی از متهم های این اقدامات تروریستی است. بدون شک رژیم صهیونیستی از وخامت روابط بین بخش های مختلف لبنان از یک سو و وخامت روابط لبنان و سوریه از سوی دیگر نفع جدی می برد و سیاست های این رژیم هم بر مبنای طراحی یا حمایت از چنین اقداماتی قرار دارد. اما در عین حال این به معنای آن نیست که در هر اقدام تروریستی الزاما دستگاه های امنیتی و... آن نقش ایفا می کنند. با نگاه به این که اقدام تروریستی روز جمعه علیه یک مرکز حساس یا علیه یک شخصیت مهم و تاثیرگذار به اجرا درنیامده است و نیز با مقایسه این اقدام با اقداماتی که در ارتکاب آن توسط رژیم غاصب صهیونیستی تردیدی نیست- مثل حمله اخیر به یک مرکز نظامی در حومه دمشق و یا حمله اخیر به یک منطقه در بعلبک و یا عملیات ترور علیه شهید عماد مغنیه در 23 بهمن 1386 و حسان اللقیس در 12 آذر 1392- درمی یابیم که این رژیم به احتمال زیاد به طور کلی پشت یک چنین اقداماتی قرار دارد ولی با نگاه به تفاوت ها می توان گفت سطح این عملیات نازل تر از آن است که دستگاه باتجربه رژیم غاصب، آن را مستقیما انجام داده باشد.
4- بعضی از گمانه زنی ها به سمت عربستان رفته است. بعضی گفته اند رژیم عربستان به دنبال ناکامی شدید در سوریه و بخصوص پس از شکست در اقدامات اخیر علیه دمشق به صورت دیوانه وار عملیاتی را در لبنان با هدف برگرداندن حزب الله به فضای داخلی لبنان به اجرا گذاشته است. بعضی از تحلیلگران، متهم شدن فوری حزب الله به دست داشتن در این اقدام از سوی محافل سیاسی و رسانه های وابسته به عربستان را مهمترین قرینه های دخالت دستگاه امنیتی سعودی تحت فرماندهی شاهزاده شرور- بندر بن سلطان- دانسته اند. اما دلایلی وجود دارد که چنین احتمالی را تضعیف می کند.
این درست است که عربستان در مواجهه با تحولات نوعا کنترل خود را از دست می دهد و به اقداماتی دست می زند که در نهایت به ضرر او تمام می شود. نمونه های این اقدام را می توانیم در بحرین، عراق و... ملاحظه کنیم. این هم درست است که عنان سیاست های امنیتی ریاض، اکنون به دست یک عنصر افراطی است که در غیاب پادشاهی، هزینه های زیادی را روی دست عربستان می گذارد، اما در عین حال انجام اقدام تروریستی در منطقه تحت نفوذ این کشور و در حالی که احتمال افشا شدن دست های عمل کننده زیاد است، چنین احتمالی را به شدت تضعیف می کند و از یک سازمان منسجم اطلاعاتی بعید به نظر می رسد. در واقع در این صحنه عربستان خود یک قربانی است. از سوی دیگر عربستان به خوبی می داند که حزب الله در زمین کسی بازی نمی کند تا با متهم کردن آن، قدرت درک و راهبری از حزب الله سلب شود. حزب الله بارها از افتادن به دام چنین فتنه هایی اجتناب کرده است. مثلا شش سال پیش و و در ماجرای به شهادت رسیدن عماد مغنیه، حزب الله به اسنادی دست یافته بود که دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی به همراه دستگاه امنیتی عربستان سعودی این شخصیت برجسته را به شهادت رسانده اند ولی حزب الله در مواجهه با این موضوع و به منظور پرهیز از فرقه گرایی از اقدام متقابل علیه سعودی که حق حزب الله بود، خودداری کرد.
5- دو جریان تروریستی تحت حمایت عربستان یعنی «جبهه النصره» و «داعش» بیش از هر جریان دیگر به عنوان عامل اقدام تروریستی روز جمعه مورد توجه می باشند. اقدام تروریستی علیه جریان 14 مارس در واقع ابراز نارضایتی از انفعال آنان به حساب می آید. جدای از این که گروه «عبدالله عزام» یکی از شعب تروریستی تحت حمایت سعودی، مسئولیت خود در این انفجار را پذیرفت، همانگونه که مسئولیت انفجار مقابل سفارت ایران در بیروت را پذیرفت، شواهد و قرائن همه از نقش آفرینی آنان حکایت می کند. یکی از شواهد، ناپختگی عملیاتی است. این ناپختگی یک بار در جریان انفجار مقابل سفارت ایران بروز کرد چرا که عدم پیش بینی توقف خودروهای عبوری که می توانند مانع حرکت خودروی بمب گذاری شده شوند به خوبی از نقصان طرح تروریستی آنان حکایت می کرد. در اینجا هم این انفجار اگرچه به کشته شدن 8 نفر و زخمی شدن حدود 70 نفر دیگر انجامید اما مقتولین و مجروحین - به جز یک نفر- از مردم عادی بودند و این موضوع به جای آنکه تأثیر مثبتی در پی داشته باشد تأثیر منفی بر جای می گذارد.
فاصله کم زمانی میان کشته شدن نزدیک به 70 نفر از جبهه النصره در جریان عملیات پاکسازی ارتش سوریه در شمال استان حمص و اقدام تروریستی بیروت غربی دلیل مهم دیگری مبتنی بر دست داشتن جبهه النصره در این اقدام است. کاملاً واضح است که گروههای تروریستی داعش و جبهه النصره که گفته می شود تعداد کشته های آنان از مرز 10 هزار نفر فراتر رفته است، وقتی عقب نشینی عربستان و لبنان از حمایت خود را مشاهده می کنند به هراس می افتند چرا که مقامات لبنانی مرتبط با 14 مارس و مقامات سعودی وقتی عقب می نشینند یعنی زمان قربانی شدن مطلق آنان فرا رسیده است.
گروههای مزدور مسلح که با دریافت مبالغ کلان پول به سوریه سرازیر شدند تا مدتها از حمایت های آمریکا، فرانسه، انگلیس، عربستان، ترکیه، قطر، امارات و حتی لبنان برخوردار بودند. یک آمار بیانگر آن است که در سال 2012 و تا نیمه 2013 میلادی دست کم 20 کشتی حامل سلاح های مختلف در سواحل شمالی لبنان پهلو گرفته و سلاح ها به دست تروریست ها در سوریه رسیده است. این فقط یک قلم از آمار سلاح ها و اقدامات است و حال آنکه در طول این مدت مرزهای ترکیه و اردن نیز برای انتقال سلاح و سایر تجهیزات به کار گرفته شده اند. عملیات استراتژیک القصیر که خرداد گذشته با محوریت حزب الله لبنان در شمال استان پهناور حمص به اجرا درآمد عملاً فعال ترین راه تسلیحاتی تروریست ها را مسدود کرد. پس از آن بود که مقامات ترکیه و قطر به این نتیجه رسیدند که پیروزی بر اسد از طریق نظامی امکان پذیر نیست و متحدان آن با تمام وجود از بقاء سوریه و اسد دفاع می کنند.
جدا شدن قطر چندان مهم نبود ولی جدا شدن ترکیه که تا پیش از آن نقش زیادی در تقویت معارضین داشت، تعیین کننده بود چرا که جدا شدن ترکیه، اروپا را هم به تردید انداخت و در نهایت اروپا راه خود را از آمریکا و عربستان جدا کرد که این جدایی در جریان مخالفت کشورهای اروپایی با عملیات شهریور ماه آمریکا علیه سوریه به کمال رسید و البته عملیات آمریکا هم به دلایل دیگری متوقف گردید. شکست سیاست حمله نظامی آمریکا به سوریه، آمریکا را هم از چرخه اقدام نظامی علیه دولت سوریه دور کرد پس از آن بود که سخنگوی کاخ سفید آمریکا رسماً اعلام کرد که سیاست ارسال سلاح به سوریه توسط کشورهای عربی باید متوقف شود و جان کری ضمن سفر به عربستان به مقامات سعودی گفت که ما در سیاست نظامی علیه سوریه شکست خورده ایم و لذا ناچار به تغییر سیاست خود در سوریه هستیم.
چیزی نگذشت که اولین نشانه های چرخش در سیاست امنیتی عربستان در مورد سوریه بروز و ظهور یافت این چرخش موضع ریاض ضمن آنکه عمق وابستگی سعودی ها به آمریکا را بر ملا کرد در عین حال این نکته را هم به وضوح نشان داد که فرماندهی اقدامات تروریستی در سوریه در دست آمریکایی هاست نه سعودی ها یا ترکیه و یا هر کشور دیگر. پس از این عربستان از راه اندازی یک گروه جدید تحت عنوان «جبهه الاسلام» خبر داد که ترکیبی از هفت گروه سلفی است. مقامات سعودی اعلام کردند که با بسیاری از اقدامات داعش و جبهه النصره موافق نیستند و فتاوای روحانیون جوان این دو گروه را شرعی ندانسته و در نتیجه درباره اجازه دفن کشته های آنان در قبرستان مسلمین تردید دارند. این در حالی است که اولاً این روحانیون جوان، دانشجویان مدارس همین شیوخ وهابی بودند و ثانیاً از حمایت عبدالرحمن آل شیخ- مفتی اعظم عربستان- برخوردار بودند.
با این وصف می توان گفت به احتمال بسیار زیاد، انفجار روز جمعه بیروت در واقع اولین اقدام گروههای تروریستی تحت حمایت عربستان بود که با هدف انتقام از حامیان منفعل انجام شده است و به گونه ای نمونه ای از بازتاب پرورش تروریزم توسط عربستان و... به حساب می آید.
.................پایان پیام/ 218