به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ کنفرانس ژنو 2 با نتایجی که از آن انتظار میرفت، به پایان رسید، یعنی تبدیل مصایب و درد و رنجهای بشری به بازارهای سیاسی و منفعت جویی، بدون آنکه افقی برای پایان بحران و جنگی ترسیم کند که سراسر سوریه را فرا گرفته است. بحرانی که باید آن را سوخت مورد نیاز آمریکا برای بحرانهای دیگر مانند پرونده هستهای ایران، عقب نشینی از افغانستان، حل قضیه فلسطینی، بحران اکراین و بحرانهای دیگری مانند ژاپن و هند و فیلیپین به شمار آورد.
هم اکنون 6 ماه به ژنو 3 باقی مانده، فرصتی که آمریکا به عربستان برای ریسکهایش داده تا به صورت مستقیم یا غیر مستقیم توطئههای خود را در سوریه و خشونتهای امنیتیاش را در لبنان دنبال کند.
همچنین رسانههای غربی 6 ماه فرصت دارند تا به ماموریت خود در سر پوش گذاشتن بر جنایات گروههای تروریستی مسلح مورد حمایت آمریکا در سوریه ادامه دهند و همچنان به دروغ پافشاری کنند که تمام این جنگها و خونریزیها برای سرنگونی نظام بشار اسد و نه برای تامین امنیت اسرائیل و منافع مالی و نفتی شیوخ خلیج فارس بوده و زمینه ادامه فعالیت سازمانها و نهادهای بین المللی وابسته به امپریالیسم غرب مانند جمعیتهای مختلف به اصطلاح مدافع حقوق بشر و سازمانهای بین المللی جامعه مدنی برای تداوم دروغ پردازیها و تحریف حقایق و سرپوش نهادن بر جنایات گروههای تروریستی مسلح را فراهم کنند.
در سوریه حد و مرزی برای انسانیت و بشریت و سیاست و قانون در برابر جنایاتی که عربستان سعودی در این کشور دست به آن میزند، وجود ندارد و آمریکا برای اینکه مانع نامزدی «بشار اسد» در ریاست جمهوری سوریه شود و ایران را از ادامه برنامه هستهایش باز دارد و زمینه خروج امن نظامیانش از افغانستان و تضعیف حزب الله در لبنان را فراهم کند، از هیچ اقدامی فروگذاری نمیگذاری نمیکند و اصل اخلاقی و انسانی باقی نمیماند که آن را زیر پا نگذاشته باشد.
صحنههایی که از سوریه به رسانههای مختلف جهان با وجود محاصره و تحریم شدید اعمال شده غرب بر این کشور درز پیدا کردند و قطع سرها و زدن گردنها و ذبح انسانها و تکه تکه کردن بدن افراد با خودروهای بمبگذاری شده و انفجارهای تروریستی و شلاق زدن آنها برسر کویها و میدانها را به تصویر کشیدند، تنها به نفوذ گروههای تروریستی مورد حمایت مالی و تسلیحاتی عربستان سعودی اشاره نمیکرد، بلکه زنگ خطر فروپاشی اخلاق در جوامع بشری و زیر پا گذاشته شدن محرمات تاریخی را نیز به تصویر میکشید و نشان میداد که چگونه برخی کشورها و شماری از طرفها حاضر برای تحقق منافع خود بشریت را قربانی کنند.
کنفرانس ژنو 2 نگذاشت تا سوریه به تنهایی قربانی سیاستهای خانمان برانداز آمریکا در منطقه باشد، بلکه واشنگتن تصمیم گرفت، تا اوضاع لبنان نیز در انتظار ژنو 3 بدون دولت و بدون انتخابات ریاست جمهوری و بدون پایان دادن به فتنه انگیزیهای طایفهای و مذهبی باقی بماند و دست تروریسم سعودی را در جامعه مقاومت باز گذاشت.
آمریکا به عربستان سعودی اجازه برافروختن آنش جنگ امنیتی در لبنان را داد و دلیل این مدعا سلسله بمبگذاریهای انتحاری بود که ضاحیه جنوب بیروت و هرمل را هدف قرار داد تا بیانگر امتداد و گسره جنگ خانگی باید که ریاض در سوریه به راه انداخته است، اما با سقفی پایینتر، چراکه به ظاهر غرب نشان میداد که اندکی بیشتر از سوریه، نگران ثبات و استقرار در لبنان است.
در این جای تردید نیست که جنگ امنیتی که عربستان سعودی در قالب و چارچوب امنیتی آن را در لبنان و به طور مشخص در کانون فعالیتهای حزب الله به راه انداخته، یکی از هدفهایش تحت فشار گذاشتن حزب الله و ضربه زدن به آن است، اما دریغ از اینکه بتواند، این امر را محقق کند، چراکه از یک سو آگاهی و بیداری مردم نسبت به خطرات و تهدیدات تکفیریها بالا رفته و از سوی دیگر هر روز باورها نسبت به درست و بر حق بودن و شایستگی و توانمندی مقاومت جهت مقابله با این خطر افزایش مییابد.
با این حال برخی از نیروها و جریانهای سیاسی فعال در عرصه لبنان مانند نیروهای 14 مارس و جریان المستقبل دل بستن به گروههای تروریستی مسلح برای ایجاد رعب و وحشت در میان هواداران مقاومت و تحت فشار گذاشتن حزب الله برای سپردن امور مملکت به آنها یا ادامه بمبگذاریهای تروریستی و مرتبط کردن آن با بحران سوریه یا حضور حزب الله در این بحران و یت ناتوانی ارتش و نیروهای امنیتی در ورود به مناطق حضور و فعالیت تروریستها در لبنان را ترجیح میدهند.
تلاشهای آمریکایی برای نفوذ در گروههای تروریستی و دستگیری افرادی همچون «ماجد الماجد» و «عمر الاطرش» موجب میشود تا برخی به این باور برسند که این جنگ تنها جنگی سعودی نیست، بلکه آشکارا آمریکا نیز در آن دست دارد تا پس از آن قامت اسرائیل نیز در پس این بازیها از دروازههای اردوگاههای فلسطینی آشکار شود و در آن زمان کابوسهای همنشینی شیاطین و تروریستها بیش از پیش آشکار میشود.
تا کنفرانس ژنو 3 که قرار است در ژوئن 2014 برگزار شود، راه درازی پیش روی سوریه و لبنان است، اما برای آمریکا و عربستان سعودی بسیار کوتاه نشان میدهد.................پایان پیام/ 218