به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ روزنامه جمهوری اسلامی روز دوشنبه در سرمقاله خود با عنوان «پدرخوانده تروریست ها در منطقه» نوشت: پر سر و صداترین خبری که این روزها در منطقه خاورمیانه عربی منتشر شده و در صدر اخبار قرار گرفته، اظهارات وزیر خارجه قطر است که در حاشیه کنفرانس امنیت بین الملل در آلمان به هنگام مواجهه با «رافائل آهارون» خبرنگار کهنه کار اسرائیلی به گرمی او را پذیرفته و به وی گفته «ما با اسرائیل برادر هستیم!»
در این مطلب آمده است: با اینکه این خبر در کشورهای منطقه سر و صدای زیادی برپا کرده، مقامات قطری حتی زحمت تکذیب کردن آن را هم به خود ندادند و به همه فهماندند که تمایلی به پنهان کردن رابطه عمیق و دیرین خود با رژیم صهیونیستی ندارند.
شیخ نشین قطر به عنوان یک کشور کوچک عرب از سال 1375 و پس از روی کار آمدن حمد بن خلیفه آل ثانی که با کودتا علیه پدر به قدرت رسید، اقدام به برقراری رابطه پنهان با رژیم صهیونیستی کرد و این خیانت بزرگ به آرمان فلسطین و مسلمانان جهان به آن سال ها باز می گردد که کشوری کوچک و به عنوان یک ریز قدرت، پیشتاز برقراری رابطه با رژیمی متجاوز، اشغالگر و فاقد مشروعیت کرد و از همان زمان هر دو رژیم، یک هدف اصلی و مأموریت ویژه را در دستور کار خود قرار دادند و آن عبارت بود از نابودی مقاومت اسلامی و مبارزه با کشورهای خط مقدم مقابله با اسرائیل یعنی سوریه، لبنان، فلسطین، عراق و ایران.
علت این پیشتازی در خیانت و شکستن تابوی رابطه بارژیم صهیونیستی در این امر نهفته بود که تا آن زمان هیچیک از رژیم های نفتی عرب علیرغم میل باطنی به بهبود رابطه با رژیم صهیونیستی، به خاطر مسأله فلسطین جرأت برقراری رابطه با این رژیم را نداشتند اما شیخ تازه به دوران رسیده قطر که سودای قدرت و یکه تازی سیاسی را در سر می پروراند، بر میزان روابطش با رژیم صهیونیستی افزود و تنها دولت عضو شورای همکاری خلیج فارس بود که موجودیت رژیم غاصب صهیونیستی را به رسمیت شناخت و حتی در سال 1375 با اعطای امتیاز نمایندگی تجاری به این رژیم در قطر، مقدمات سفر شیمون پرز به دوحه را فراهم کرد.
در پی این اقدام و در سال 1387 امیر قطر در چارچوب اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل با وزیرخارجه رژیم صهیونیستی ملاقات و گفتگو کرد و طرفین متعهد شدند در تحولات آینده خاورمیانه، به همراه برخی دیگر از کشورهای عرب دست به اقداماتی بزنند که تامین کننده منافع مشترک آنها در مسیر مقابله با تداوم مقاومت اسلامی در منطقه باشد.
نزدیکی روابط دوحه و تل آویو - البته به طور نامحسوس و پنهانی - تا آنجا پیش رفت که شبکه آمریکایی سی. ان. ان پرده از سفر محرمانه امیر قطر به سرزمین های اشغالی و ساخت یک شهرک صهیونیست نشین به هزینه دولت قطر برداشت و این درحالی بود که رژیم آل ثانی مدعی حمایت از گروههای سلفی بود و شبکه قطری الجزیره نیز ندای آزادی فلسطین را سر می داد!
رژیم بلند پرواز آل ثانی همچنین بر اساس معاهده دفاعی که در سال 81 با آمریکا امضا کرد، پایگاه نظامی الحدید قطر را به عنوان مرکز فرماندهی نیروهای آمریکایی در خاورمیانه در اختیار آمریکا قرار داد که به طور گسترده در تهاجمات و بحران های منطقه ای ، اهداف لجستیک نیروهای ناتو را محقق کرد.
بسیاری از ناظران سیاسی معتقدند در تبیین علت افزایش نفوذ دیپلماتیک و سیاسی قطر و تحلیل قدرت یابی این کشور در تحولات منطقه ای علاوه بر وابستگی به سیاست های آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه باید به دنبال یک عامل اساسی دیگر نیز بود که این کشور کوچک و میکروسکوپی توانسته از آن به عنوان سکوی پرش استفاده کند.
آنها این عامل را بهره برداری از شبکه تلویزیونی الجزیره می دانند که فضای مانور را به خواست آمریکا در اختیار شیوخ قطر قرار داد تا بتوانند علیرغم حضور عربستان در منطقه، خود را به عنوان سخنگوی جهان عرب و قدرت نرم منطقه ای به دیگران تحمیل کنند.
واقعیت اینست که آمریکائی ها پیش از دادن هر امتیازی، تعهدات لازم را دریافت می کنند، تعهداتی که متضمن مصالح و منافع نامشروع آنها در خاورمیانه باشد.
بر این اساس واشنگتن که همواره امنیت رژیم صهیونیستی را در سرلوحه اهداف خود قرار داده، رژیم آل خلیفه را متعهد به رعایت این خط قرمز نموده است، کما اینکه بررسی سیاست خارجی قطر و نقش آفرینی این رژیم در تحولات منطقه ای نیز به درستی نشان می دهد که رهبران این کشور هیچگاه از این اصل کلی عدول نکرده اند.
در تأیید این نکته، سامی ریویل رئیس سابق دفتر حافظ منافع رژیم صهیونیستی در دوحه در کتابی که تحت عنوان پرونده روابط محرمانه قطر و اسرائیل منتشر کرده، تصریح می کند.
در واقع قطر در منطقه نقش یک کارگزار و پستچی خوب را برای اسرائیل برعهده دارد و بسیاری از کشورهای عربی را به برقراری روابط اقتصادی و امنیتی با اسرائیل تشویق می کند.
آنچه بیش از همه باعث تاسف جهان اسلام است اینست که چنین رژیمی با چنین مأموریتی، در سال های اخیر پرچمدار و حامی اسلام - البته از نوع افراطی و سلفی آن - شده و با حمایت از گروههای تروریستی در سوریه، عراق و دیگر کشورهای منطقه سعی در برهم زدن اوضاع کشورهای مسلمان دارد.
تصادفی نیست که مفتی های افراطی از جمله یوسف قرضاوی که با رفتارها و فتواهای جنجال برانگیز خود چهره ای خشن از اسلام را به نمایش گذاشته اند، مورد حمایت خاندان آل خلیفه قرار گرفته و شبکه الجزیره بلندگوی تفکرات جنگ افروزانه آنان قرار می گیرد.
اینک با گذشت زمان، نقاب از چهره پدرخوانده تروریست های منطقه بویژه حامی اصلی مسلمان کشی در سوریه برداشته می شود و برملا می گردد که پشت سر این توطئه ها، چه رژیمی با چه ماهیتی قرار دارد، رژیمی که وزیر خارجه آن با صراحت می گوید: ما با اسرائیل برادر هستیم!
..................
پایان پیام/ 218