به گزارش خبرگزاری اهل بیت (ع) ـ ابنا ـ خانوادههای نظامیان ربوده شده لبنانی بار دیگر برای جلب نگاهها به این مسأله فراموش شده، در میدان ریاض الصلح در بیروت تحصن کردند.
براساس این گزارش، خانوادهها و بستگان نظامیان ربوده شده لبنانی به دست گروههای تروریستی، به منظور درخواست تلاش بیشتر دولت لبنان برای آزادی آنها در میدان ریاض الصلح تحصن کردند.
در حالی که بیشتر از ۴۰۰ روز از مسئله نظامیان ربوده شده لبنانی میگذرد، میتوان گفت این مسأله به دست فراموشی سپرده شده است، بر همین اساس خانوادههای آنها تلاش کردند بار دیگر آن را احیا و نگاهها را به سمت آن جلب کنند به همین سبب در میدان ریاض الصلح تحصن کردند و از آنجا به سمت الروشه راهپیمایی کرده و با آتش زدن تعدادی لاستیک راهها را مسدود کردند.
یکی از تحصن کنندگان با تاکید بر اینکه ۴۳۱ روز از این مسئله میگذرد، گفت: متأسفانه با وجود گذشت این مدت، مقامات سیاسی هیچ کاری انجام نمیدهند. تأسف بار است که نمایندگان سیاسی ما هیچ کاری نمیکنند.
یکی دیگر از تحصن کنندگان گفت: ما از اینجا به سمت هر جایی در لبنان یا جهان که بتوانیم پاسخی درباره فرزندان ربوده شده دریافت کنیم حرکت میکنیم. فقط خدا از سرنوشت و حال آنها آگاه است.
یکی دیگر از تحصن کنندگان گفت: هدف ما این است که فریاد برآوریم تا مسأله نظامیان ربوده شده بار دیگر جزء اولویتها قرار بگیرد.
گروههای تروریستی تکفیری داعش و جبهة النصرة بیش از یک سال قبل شماری از نظامیان لبنانی را در جریان حمله و اشغال ۵ روزه شهرک عرسال در شرق لبنان ربوده و تاکنون ۳ تن از آنها را سربریده و یا اعدام کردهاند.
![](/cache/image/2015/10/06/6ee916bd0764c698dd846e4aef702e2f.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/02c6cf5a7f6c05e6b82680d866aa14fe.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/f5351e8f31d767b7274029832493a04b.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/82d6724f60680c15bd6e0a0bfd209c13.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/8fb224bd0b5592c23509014c8d8e9448.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/ba36e3790fe15268689c014034c22069.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/48b16de7159807c1e2a5e03c1ebfc8c6.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/806f4b251bbc59a814475539b2f986ee.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/72ea1959f9a95c4a5790dbc93260edd3.jpg)
![](/cache/image/2015/10/06/ee785023a227ab48e29e14e0bc8844fb.jpg)
...............
پایان پیام/ ۲۱۸