۲۲ دی ۱۴۰۴ - ۰۸:۳۵
منبع: تبیان
گزارش جهانی خوشبختی ۲۰۲۵ و یک اعتراف قابل تأمل

وقتی حرف از شادکامی و خوشبختی می‌شود، ذهن اغلب ما فوراً سراغ چیزهای آشنا می‌رود: درآمد بیشتر، روابط اجتماعی قوی‌تر، بدن سالم‌تر. این‌ها سال‌هاست شاخص‌های کلاسیک رضایت از زندگی‌اند و تقریباً همه گزارش‌های جهانی هم روی همین‌ها مکث می‌کنند. اما یک لایه عمیق‌تر وجود دارد که معمولاً در حاشیه می‌ماند؛ سلامت معنوی.

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: پژوهش‌های جهانی تازه نشان می‌دهند معنویت فقط یک تجربه شخصی یا احساسی مبهم نیست، بلکه رابطه‌ای روشن و مثبت با رضایت از زندگی دارد. معنویت با تقویت حس معنا و هدف، ایجاد پیوندهای حمایتی از مسیر جامعه‌های معنوی یا کنش‌های خیرخواهانه، و افزایش تاب‌آوری روانی، می‌تواند مستقیماً به شادکامی پایدار کمک کند.

خانواده‌هایی که در آن‌ها دعا، گفت‌وگو درباره ارزش‌ها، امید به آینده و احساس مسئولیت مشترک جدی گرفته می‌شود، معمولاً شادترند، ثبات بیشتری دارند و در برابر بحران‌ها کمتر از هم می‌پاشند.
 

وقتی علم هم به معنویت می‌رسد، اما سکوت می‌کند!
 

یکی از معتبرترین منابع در این حوزه، گزارش جهانی خوشبختی ۲۰۲۵ است که در قالب «مطالعۀ جهانی شکوفایی» بیش از ۲۰۰ هزار نفر را در ۲۲ کشور مختلف، از آرژانتین و کنیا تا ژاپن و آلمان، بررسی کرده است.

این گزارش زیر نظر شبکه راهکارهای توسعه پایدار وابسته به سازمان ملل منتشر می‌شود و بر پایه نظرسنجی‌های نماینده ملی گالوپ، از مردم می‌خواهد کیفیت زندگی خود را در مقیاسی از صفر تا ده ارزیابی کنند؛ سپس کشورها بر اساس میانگین این نمرات رتبه‌بندی می‌شوند.

ویراستاری این گزارش بر عهده گروهی از چهره‌های شناخته‌شده اقتصاد رفاه، از جمله جان اف. هِلیول، ریچارد لِیارد و جفری ساکس است و از سال ۲۰۱۲، هم‌زمان با نشست عالی‌رتبه سازمان ملل درباره «بهزیستی و رضایت»، به‌طور منظم منتشر می‌شود.

نکته‌ای جالب در صفحۀ ۱۲۸ گزارش ۲۰۲۵ آمده است: «مطالعۀ جهانی شکوفایی مجموعه‌ای گسترده از سنجه‌ها را در حوزه‌های رفاه، سلامت، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، دینی، معنوی، روانی و جمعیتی شامل می‌شود.»
 

  «سرمایه معنوی» و لذت کمک به دیگران
 

گزارش البته کاملاً هم بی‌اعتنا نیست. برای مثال به پژوهشی درباره داوطلبان حوزه سلامت در مالزی اشاره می‌کند که نشان می‌دهد «سرمایه معنوی» نقش معناداری در رضایت آن‌ها از زندگی دارد. (۱)

این یافته مهم است، چون یادآوری می‌کند معنویت فقط یک تجربه درونی و شخصی نیست؛ می‌تواند به کنش اجتماعی، خدمت به دیگران و مسئولیت‌پذیری جمعی تبدیل شود و در عوض، حس خوشبختی و رضایت فردی را هم تقویت کند.
 

 معنویت و سلامت جسم
 

گزارش همچنین به مطالعه‌ای دیگر اشاره می‌کند که پیوند مستقیم بین معنویت یا مذهب‌گرایی و پیامدهای ملموس سلامتی را نشان می‌دهد. به طور مشخص، در افراد مبتلا به HIV/AIDS، سطح بالاتر معنویت با طول عمر بیشتر، رفتارهای سالم‌تر، پریشانی کمتر و حتی سطح پایین‌تر هورمون استرس (کورتیزول) همراه بوده است. (۲)

این نتایج نشان می‌دهد معنویت می‌تواند تأثیراتی عینی، قابل اندازه‌گیری و زیستی داشته باشد؛ نه فقط آرامش ذهنی، بلکه تقویت واقعی تاب‌آوری جسم و روان در شرایط سخت.

در مجموع، گزارش جهانی خوشبختی ۲۰۲۵ به‌آرامی در را به روی اهمیت معنویت باز می‌کند و نشان می‌دهد این بُعد از زندگی انسان در داده‌ها و پژوهش‌های علمی قابل مشاهده است، حتی اگر هنوز در متن اصلی گزارش به جایگاه شایسته خود نرسیده باشد.

و همین ما را به یک پرسش جدی می‌رساند:

اگر قرار است رفاه جهانی را دقیق‌تر تعریف و اندازه‌گیری کنیم، آیا وقت آن نرسیده که به این بُعد خاموش اما اثرگذار، یعنی سلامت معنوی، صدایی بلندتر داده شود؟


پی‌نوشت‌ها:
۱. World Happiness Report ۲۰۲۵, p. ۵۶

۲. World Happiness Report ۲۰۲۵, p. ۵۵

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha