خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: در روایتی تاریخی آمده است که متوکل عباسی پس از یافتن کیسههایی از پول در منزل امام هادی(ع) و پیگیری منشأ آنها، دریافت که این اموال را مادرش برای آن حضرت فرستاده است. مادر متوکل زمانی که فرزندش به بیماری سختی دچار شده بود و پزشکان از درمان او ناامید شده بودند، به امام هادی(ع) متوسل شد و نذر کرد که در صورت بهبودی وی، مالی را به محضر آن حضرت تقدیم کند. پس از شفای متوکل، او نیز به نذر خود وفا کرد. این روایت، بیانگر جایگاه معنوی امام هادی(ع) و گستره اعتقاد و توسل به اهلبیت(ع) حتی در میان نزدیکان دربار عباسی است.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: امیرالمؤمنین(ع) در بیان «کُونَا لِلظَّالِمِ خَصْمًا وَلِلْمَظْلُومِ عَوْنًا». میفرمایند «خَصم» به معنای دشمنی نیست، بلکه به معنای مدعی بودن، مطالبهگری و ایستادن در برابر ظلم است. از نگاه مکتب علوی، سکوت در برابر ستم، بیتفاوتی نسبت به سرنوشت مظلومان و کنار کشیدن از میدان حقطلبی با دینداری مؤمن سازگار نیست.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: بکاء بر سیدالشهدا(ع) در فرهنگ روایی شیعه، یکی از برجستهترین جلوههای سلوک ولایی و از مؤثرترین عوامل تهذیب و تعالی انسان معرفی شده است. این عبادت مستحب، افزون بر آمرزش گناهان، به زدودن ریشههای عمیق غفلت، خودبینی و دلبستگی به غیر خدا میانجامد و در پرتو تولّی به اولیای الهی، زمینه دستیابی به حیات طیبه، نورانیت قلب و پایداری در مسیر هدایت را فراهم میآورد.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: پس از شهادت سیدالشهدا(ع)، حضرت زینب(س) پیشاپیش اهل حرم به سوی قتلگاه شتافت و با مشاهده پیکر غرقه به خون و پارهپاره برادر، بیآنکه شکایتی بر زبان آورد، خطاب به پیامبر اکرم(ص) فرمود: «یا رسولالله... این حسین توست که به خون آغشته و اعضایش قطعهقطعه شده است» و سپس با نهایت تسلیم در برابر مشیت الهی عرضه داشت: «خدایا، این قربانی را از آل محمد(ص) بپذیر.»
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: هنگامی که امام حسین(ع) حضرت عباس(ع) را برای گفتوگو با سپاه دشمن فراخواندند، ایشان را با عبارت «بنفسی أنت؛ جانم فدایت» خطاب کردند؛ جملهای کوتاه که از جایگاه والا و منزلت ویژه علمدار کربلا نزد سیدالشهدا(ع) حکایت دارد و بهعنوان مدالی افتخارآمیز بر سینه حضرت عباس(ع) در تاریخ عاشورا ماندگار شده است.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: حضرت علیاکبر(ع) به عنوان آیینه تمامنمای پیامبر اکرم(ص) با بصیرت و شجاعت به میدان رفت تا از دین، ولایت و حریم اهلبیت(ع) دفاع کند و با شهادت خود، راه تداوم امامت را هموار سازد.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: تعبیر ذبح وقتی بکار برده میشود که مذبوح زنده باشد. در میان شهدای عاشورا، تعبیر «ذبیح» برای سه چهره برجسته کربلا به کار رفته است؛ حضرت علیاصغر(ع)، عبدالله بن حسن(ع) و امام حسین(ع).
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: حضرت قاسم بن الحسن(ع) پس از آنکه در روز عاشورا با اصرار فراوان از امام حسین(ع) اذن میدان گرفت، با رجز معروف خود، ضمن معرفی نسب خویش، به مظلومیت و تنهایی سیدالشهدا(ع) در محاصره سپاه دشمن اشاره کرد. «هذا حسین کالأسیر المرتهن» از مشهورترین فرازهای رجزخوانی منسوب به آن حضرت در کربلاست.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: زهیر بن قین از برجستهترین یاران امام حسین(ع) در کربلاست که مسیر زندگیاش با تشویق همسرش برای دیدار امام حسین(ع) دگرگون شد. او که در آغاز تلاش میکرد از مواجهه با کاروان امام دوری کند، پس از گفتوگویی کوتاه با سیدالشهدا(ع) متحول شد، همه تعلقات دنیوی را کنار گذاشت و به همراه همسرش به جمع یاران آن حضرت پیوست. زهیر در روز عاشورا با شجاعت از امام خویش دفاع کرد و سرانجام در راه ولایت به شهادت رسید.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: داستان حر بن یزید ریاحی از درخشانترین نمونههای عاقبتبهخیری در مکتب عاشوراست. نقل شده است هنگامی که او در مسیر کربلا برای رویارویی با امام حسین(ع) حرکت میکرد، ندایی غیبی او را به بهشت بشارت داد. حر با شگفتی گفت: «من به جنگ فرزند فاطمه(س) میروم، چگونه اهل بهشت خواهم بود؟» اما ادب، بصیرت و بازگشت بهموقع او به سوی حق، سرانجام نامش را در شمار یاران جاودانه سیدالشهدا(ع) ثبت کرد و نشان داد که دایره لطف و هدایت امام حسین(ع) تا واپسین لحظات زندگی انسان گسترده است.
خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: در روایات و نقلهای تاریخی، شباهتهای تأثربرانگیزی میان حضرت رقیه(س) و مادربزرگ بزرگوارشان حضرت زهرا(س) بیان شده است؛ از رنج سیلی و مظلومیت گرفته تا رؤیای دیدار پدر پیش از رحلت و غسل و تدفین شبانه. این همانندیها، جلوهای از تداوم مظلومیت اهلبیت(ع) در تاریخ اسلام و پیوند عمیق میان مصائب کربلا و حوادث پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) را به تصویر میکشد.
