قرآن کریم و نگاهی به علل غیر مادی نزولات آسمانی

خبرگزاری بین المللی اهل بیت(ع)_ابنا: در این نوشتار نگاهی قرآنی به علل و عوامل غیرمادی، باران از منظر قرآن کریم خواهیم داشت.

استقامت در راه، کلید بارانِ پربرکت

خداوند در سوره جن، آیه ۱۶ می‌فرماید:

«وَأَلَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَی الطَّرِیقَةِ لَأَسْقَیْنَاهُم مَّاءً غَدَقًا»
«و اگر آنها [جن و انس] در راه (ایمان) استقامت ورزند، با آب فراوان سیرابشان می‌کنیم!»

واژه «غَدَق» به معنای آبی بسیار زیاد، گوارا و پرمنفعت است. این آیه نوید می‌دهد که استقامت بر راه حق، نه فقط باران می‌آورد، بلکه بارانی سرشار از برکت و بدون ضرر.

ایمان و تقوا، گشایش برکات آسمان و زمین

در سوره اعراف، آیه ۹۶ نیز تأکیدی عمیق‌تر دیده می‌شود:

«وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَیٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَکَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ...»
«و اگر اهل شهرها و آبادی‌ها، ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم...»

نکته مهم در این آیه، واژه «بَرَکات» (جمع برکت) است؛ یعنی باران همراه با خیر، رشد و امنیت، نه باران مخرب و سیل‌آسا.

نکته تأمل‌برانگیز: نصف این بارندگی‌ها به سیل تبدیل شد!

نکته جالب و هشداردهنده آنکه قبلاً نصف این بارندگی‌ها باعث سیل بود؛ یعنی آبی که می‌توانست رحمت باشد، به دلیل نابسامانی‌های انسانی، بی‌تقوایی، ظلم به طبیعت و رها کردنِ دستورات الهی، تبدیل به عذاب و خسارت شد.

امام صادق (ع) می‌فرمایند: «هنگامی که گناهان زیاد شود، باران‌ها کم می‌گردد و اگر باز هم گناه کنند، باران‌هایی می‌بارد که درختان را می‌سوزاند و حیوانات را می‌میراند» (بحارالانوار، ج۷۰، ص۳۷۳).

نتیجه‌گیری

بارش‌ها، هم می‌تواند نشانه رحمت باشد و هم هشداری الهی. تفاوت میان «ماء غَدَق» (آب فراوانِ پربرکت) و سیل ویرانگر در یک کلمه خلاصه می‌شود: تقوا و استقامت.

اگر انسان‌ها به جای ظلم به طبیعت و یکدیگر، در راه خدا استقامت ورزند و تقوا پیشه کنند، همان بارانِ پربرکت نازل می‌شود که نه سیل می‌آورد، نه خسارت، بلکه مایه حیات، رشد و آرامش خواهد بود.

خدایا! باران‌هایت را رحمت گردان، نه عذاب.

نویسنده: فاطمه پورعباس