وی با بیان اینکه بهترین راهکار برای ایجاد آمادگی ازدواج در فرزندان، نحوه تعامل سازنده والدین با یکدیگر است، اظهار داشت: والدین باید ضمن پذیرش تعارضات میان خود، با بردباری به دنبال شیوههای منطقی حل اختلاف باشند و از خشم، پرخاشگری، قهر و کینهورزی پرهیز کنند. همچنین لازم است مسئولیتهای خود در قبال همسرشان را با نیت الهی و معنوی انجام دهند.
این کارشناس مشاوره اسلامی با تشبیه فرزندان به نهالهایی که در محیطی امن و آموزنده رشد میکنند، تصریح کرد: فرزندان در چنین فضایی بهتدریج آمادگیهای لازم برای ازدواج را به دست میآورند.
جیرانی در ادامه، یادگیری چهار مهارت اساسی را برای آمادگی فرزندان جهت ازدواج ضروری دانست و به تشریح آنها پرداخت:
۱. خودآگاهی
فرزندان باید شناخت درستی از شخصیت، علایق و مرزهای فردی خود داشته باشند و بدانند چه عواملی موجب خشم و ناراحتی آنها میشود و در زمان عصبانیت چگونه رفتار میکنند. همچنین شناخت مشاغل و افرادی که با ویژگیها و علایق آنها تناسب دارند، بخشی از فرایند خودآگاهی است.
۲. مسئولیتپذیری
فرزندان باید مسئولیت امور شخصی خود، مانند شستن لباسها و مرتبکردن وسایل شخصی را بر عهده بگیرند و در کنار آن، بخشی از مسئولیتهای خانوادگی مانند آشپزی و خرید را نیز انجام دهند. پذیرش پیامدهای مسئولیتها نیز از بخشهای مهم این مهارت است.
۳. مهارتهای ارتباطی و تعاملی
فرزندان باید شیوه صحیح تعامل با دیگران را بیاموزند؛ بهگونهای که نه وابستگی بیش از حد داشته باشند و نه به استقلال افراطی و گسست از دیگران برسند. توانایی نه گفتن به شکلی محترمانه و احترام گذاشتن به پاسخ منفی دیگران نیز از الزامات ارتباط سالم است.
۴. توانایی حل مسئله و مدیریت چالشها
فرزندان باید حل مسئله و مواجهه با چالشها را تمرین کنند و بیاموزند که با حفظ آرامش و استفاده از بارش فکری، راهکارهای مختلفی برای حل مسائل و تعارضات پیدا کنند. فرزندان باید همواره به دنبال شکلدادن به روابطی باشند که در آن هر دو طرف احساس رضایت و آرامش داشته باشند؛ نه اینکه یکی خود را برنده و دیگری بازنده بداند.
نظر شما