خبرگزاری بین المللی اهل بیت(ع)-ابنا: پایبندی به حجاب، حساسیت نسبت به حلال و حرام و حتی حفظ چند جزء قرآن، لزوماً به معنای علاقه‌مندی نوجوان به نماز نیست. مادری نگران از اینکه دختر ۱۴ ساله‌اش با وجود برخورداری از این ویژگی‌ها، هنوز به نماز روی نیاورده و در پاسخ به دعوت مادرش می‌پرسد: «نماز بخوانم که چه بشود؟» این پرسش را مطرح کرده است که چگونه می‌توان انگیزه و علاقه به نماز را در فرزندش تقویت کرد؟
حجت الاسلام محمد کاظمی، مدیر پژوهش مرکز تخصصی نماز به سوال این مادر پاسخ داد و گفت:
با سلام و عرض ادب و احترام. بسیار سپاسگزارم که سؤال خود را مطرح کردید.
برای اینکه یک دختر ۱۴ ساله به نماز خواندن روی بیاورد، باید سه موضوع در او حل شود.
موضوع اول، بحثِ شناختی است؛ یعنی اعتقاد و باور به نماز.
موضوع دوم، بحث انگیزشی است؛ یعنی داشتن احساس خوب نسبت به نماز.
موضوع سوم نیز عادت کردن به نماز است.
به نظر می‌رسد در دخترخانم شما دو مسئله با مشکل مواجه است. یکی مسئله شناختی است؛ یعنی فرزند شما از نظر شناختی به کمک بیشتری نیاز دارد.
منظور از این مسئله چیست؟ یعنی در حال حاضر با این سؤال مواجه است که «نماز بخوانم که چه اتفاقی بیفتد؟» بنابراین، فردی با محتوای بسیار حرفه‌ای و ادبیاتی متناسب با نوجوان باید با فرزند شما گفت‌وگو کند و درباره چیستی و چرایی نماز با او صحبت کند.
شاید فرزند شما سخنان خودتان را نپذیرد؛ زیرا بارها درباره نماز با او صحبت کرده‌اید و از طرفی، مادر او هستید. ممکن است شما را به‌عنوان مرجع علمی نپذیرد؛ حتی ممکن است فردی خودش فوق‌تخصص مسائل دینی داشته باشد، اما فرزندش او را به‌عنوان مرجع دینی قبول نداشته باشد. بنابراین، لازم است فرد دیگری این مسئولیت را بر عهده بگیرد.
نکته دوم، مسئله دیگری است که فرزند شما به کمک در آن نیاز دارد و آن، بحث تنبلی است؛ همان‌طور که خودتان نیز در صحبت‌هایتان به این موضوع اشاره کردید. اگر تنبلی دختر شما در همه کارها وجود دارد، باید برای برطرف کردن آن اقدام کرد؛ اما اگر این مسئله فقط در زمینه نماز وجود دارد، مشخص است که او به کمک نیاز دارد و باید کاری کنیم تا بتواند این مسئله را حل کند.
اولین کمکی که باید به او بکنیم، این است که متوجه شود علت نماز نخواندنش این نیست که خدا را دوست ندارد یا نمی‌خواهد با خدا ارتباط برقرار کند؛ بلکه علت آن، همین تنبلی است. او ابتدا باید خودش تصمیم بگیرد که این تنبلی را برطرف کند و سپس ما به او کمک کنیم تا بتواند بر آن غلبه کند.
البته اگر برچسب تنبلی به او بزنیم، ممکن است همین مسئله بیشتر باعث لجبازی او شود.
از آنجا که شما سؤال مطرح کردید، من نیز به‌صورت بسیار مختصر پاسخ دادم؛ اما اگر فرصت و شرایط گفت‌وگوی بیشتری وجود داشت، می‌شد علت این مقاومت را نیز بررسی کرد.
دختر شما در حال حاضر به سطحی از مقاومت رسیده است و من از همین چند خطی که نوشته بودید، این موضوع را متوجه شدم. بنابراین، لازم است ریشه‌های این مقاومت را شناسایی و برای حل آن اقدام کنید.
نظر شما