۱۲ دی ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۸
مولود کعبه صاحب ذو الفقار

همان نوزادی که در آغوش پیامبر قرآن شنید، در جوانی شمشیر ایمان را در راه خدا برکشید و صاحب ذوالفقار شد؛ شمشیری که نماد عدالت الهی و دفاع از حق بود. هرگاه در میدان نبرد می‌درخشید، صدای رسول خدا بلند می‌شد که:    «لا فتی إلا علی، لا سیف إلا ذوالفقار»   «جز علی جوانمردی نیست و جز ذوالفقار شمشیری نیست.»

خبرگزاری بین المللی اهل بیت(ع)_ابنا: در میان رویدادهای درخشان تاریخ اسلام، ولادت امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام جایگاه ویژه و بی‌نظیری دارد. این ولادت نه‌تنها افتخار خاندان بنی‌هاشم، بلکه نشانه‌ای از لطف خاص پروردگار نسبت به انسانیت بود؛ چراکه نخستین و آخرین بار، کودکی در درون خانه کعبه چشم به جهان گشود.

پاک‌ترین رحم و پاک‌ترین مادرحضرت علی علیه‌السلام از دامن مادری به نام فاطمه بنت اسد متولد شد؛ زنی بزرگوار، مؤمن، و از نخستین بانوانی که به پیامبر اسلام ایمان آورد. درباره طهارت او چنین روایت شده است که پیامبر اکرم (ص) در هر مجلسی از او به نیکی یاد می‌کرد و بارها فرمود:  
«او همانند مادرم بود که پس از وفات مادرم، مرا در آغوش خود پرورید.»  
فاطمه بنت اسد سال‌ها پیش از بعثت به خدا و رسالت محمد (ص) ایمان آورده بود و از بانوانی بود که خداوند رحم او را برای حمل نوری عظیم، یعنی ولایت و امامت، برگزید.  

در روایات آمده است که در لحظه‌ای که درد زایمان او را فرا گرفت، دیوار کعبه به فرمان خدا شکافته شد و او وارد خانه خدا شد. سه روز در آن مکان مقدس ماند تا علی (ع) به دنیا آمد. صدایی از آسمان آمد که:  
«ای فاطمه! نام پسر خود را علی بگذار، زیرا من او را از نام خودم مشتق کرده‌ام، و اوست صاحب قدرت و عزت.»

در آغوش پیامبر و تلاوت قرآن هنگامی که فاطمه بنت اسد از خانه خدا بیرون آمد، نوزاد گرامی خویش را در آغوش پیامبر اکرم (ص) نهاد. در آن لحظه، چشمان نوزاد گشوده شد و نخستین کسی را که دید، چهره مبارک پیامبر بود. روایت شده است که امیرالمؤمنین لبخند زد و گفت: «السلام علیک یا رسول‌الله».  و قرآن قرائت کردند درست زمانی که هنوز قرآن نازل نشده بود پیامبر که از این کرامت شگفت‌زده شده بود، کودک را در آغوش گرفت و او را بوسید. گفته‌اند که لحظه‌ای بعد، رسول خدا (ص) آیاتی از قرآن تلاوت نمود و نوزاد به شگفتی لب‌های خود را حرکت داد، گویی با تلاوت پیام وحی مأنوس است. و خواندند: قد افلح المومنون و رسول اکرم لبخند زدند و فرمودند: قد افلح المومنون به ولایتک

یا علی

در برخی روایات آمده است که :حضرت علی علیه‌السلام در همان عهد کودکی، قرآن را می‌شنید و در نهاد پاک خود می‌پذیرفت، گویی از همان آغاز برای همراهی قرآن و دفاع از وحی آفریده شده بود.  
از این رو، بعدها پیامبر درباره او فرمود:  
 «علیٌّ مع القرآن و القرآن مع علی، لن یفترقا حتی یردا علیّ الحوض.»  
 «علی با قرآن است و قرآن با علی؛ این دو هرگز از هم جدا نمی‌شوند تا روزی که بر حوض کوثر بر من وارد شوند.»

 صاحب ذوالفقار؛ نماد عدالت و ایمان
همان نوزادی که در آغوش پیامبر قرآن شنید، در جوانی شمشیر ایمان را در راه خدا برکشید و صاحب ذوالفقار شد؛ شمشیری که نماد عدالت الهی و دفاع از حق بود. هرگاه در میدان نبرد می‌درخشید، صدای رسول خدا بلند می‌شد که:  
 «لا فتی إلا علی، لا سیف إلا ذوالفقار» 

 «جز علی جوانمردی نیست و جز ذوالفقار شمشیری نیست.»

این جمله، روح ولایت و ایمان را در جان تاریخ اسلام جاودانه ساخت.

ولادت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام مژده‌ای بود برای تمام مؤمنان و دوستداران حق. او از پاک‌ترین رحم و پاک‌ترین مادر متولد شد، در خانه خدا پرورش یافت، و در آغوش پیامبر، نخستین نغمه‌ها را از وحی شنید. زندگی او از آغاز تا انجام، تجلی نور الهی، عدالت، و عبودیت بود.  

درود بر آن مولودی که خانه خدا را گهواره خود ساخت و ذوالفقار را در دست عدالت به کار گرفت؛ مولودی که قرآن او را همراه خود دانست و پیامبر، محبتش را معیار ایمان قرار داد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha