خبرگزاری بینالمللی اهلبیت (ع) ـ ابنا: چنانچه مسلمانی، شاهد و ناظر بر وقوع جُرمی باشد یا جهت اثبات وقوع جُرمی، مَحکمه به اطلاعات و دانستههای وی نیاز داشته باشد، اگر محکمه او را احضار نماید، آیا شرعاً تکلیفی در خصوص حضور و شهادت دارد یا خیر؟ آیا می تواند از باب مصلحت اندیشی و رعایت مواردی که خود آن شخص صلاح می داند از ذکر همه موارد خودداری کند؟
ج: در فرض سؤال، ادای شهادت و بیان مواردی که لازم است تا احقاق حق شود، واجب کفایی است.
ادای شهادت برای کسانی که تحمل شهادت کرده اند، چه حکمی دارد؟ آیا به دلائلی از جمله رودربایستی با مشهود علیه و بر هم خوردن رفاقت خود با مشهود علیه، مجوز استنکاف از ادای شهادت به حق می شود؟
ج: اگر احقاق حق موقوف بر شهادت دادن او باشد و از او در خواست شود که در دادگاه حاضر شود و شهادت دهد، واجب (کفایی) است شهادت بدهد.
دو نفر از دوستان بنده به دلیل اختلاف با یکدیگر، اخیراً با هم دعوا کردند و در حین دعوا، طرف اول به طرف دوم فحاشی نموده و او را تهدید کرد و بنده هم شاهد این ماجرا بودم؛ حالا طرف دوم از بنده خواسته که در دادگاه علیه طرف اول شهادت بدهم. آیا از نظر شرعی، بنده وظیفه ای در قبال این موضوع دارم؟ آیا می توانم به خاطر جلوگیری از ناراحتی و احتمال قطع رابطه دوستی طرف اول با خودم، برای شهادت دادن حاضر نشوم؟
ج: به طور کلی اگر در جایی احقاق حق مؤمن، موقوف بر شهادت دادن باشد، بر شاهد واجب است در دادگاه حاضر شود و شهادت به حق دهد و تشخیص موضوع بر عهده شخص مکلف است.
اینجانب از معامله ملکی بین دامادمان و پدرم مطلع شدم و شاهد انجام آن بودم. در حال حاضر بین خواهرم و همسرش اختلافاتی عارض شده و پدرم و خواهرم کلاً معامله را کتمان می کنند؛ از طرف دیگر دامادمان بابت دریافت ملک خریداری شده شاهدی ندارد. مسئولیت شرعی من چیست؟ اگر از من به عنوان شاهد دعوت کند آیا میتوانم نپذیرم یا باید علیه خواهرم و پدرم شهادت بدهم؟
ج: اگر رسیدن حق به صاحب حق متوقف بر این است که شما شهادت بدهید، واجب است به آنچه که حق است شهادت بدهید، هر چند به ضرر نزدیکانتان باشد.
در صورتی که مسلمانی از برادر دینی خود خواهش کند تا حضور یابد و بر امری شاهد باشد و معامله یا کاری را ببیند یا بشنود، تا در موقع لزوم، گواهی دهد، آیا پذیرفتن آن شرعاً واجب است؟
ج: تحمل و اداء شهادت، واجب کفایی است.
نظر شما