نقش مساجد در احیاء معنویت و عقلانیتِ حماسه آفرین

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ یکی از مظاهر مهم تمدنی یکجانشینی است. دلیل این امر این است که یکجا نشینی باعث بروز و ظهور رشد آدمی در طول تاریخ بوده‌است.
در طول تاریخ انسان‌ها نیازمند جمع شدن کنار یکدیگر بودند تا بتوانند خودشان را به یک  گفتمان مشترک نزدیک کنند و با این هم‌صدایی بتوانند دشمنان احتمالی را تا حد ممکن دفع کنند، آنان را تادیب کنند و در مرحله حساس آنان را نابود کنند.
این کنش در مقابل دشمن، رمز بقای هر تمدنی بوده‌است.

هنگامی که رحمة‌للعالمین(ص) برای تشکیل حکومت اسلامی به یثرب هجرت می‌کنند، در اولین اقدام، مکانی را به عنوان مسجد در شهر انتخاب می‌کنند. مکانی در مرکزیت شهر. شهری با اقوام متفاوت و قلاعی بلند در اطراف آن، قلاعی که جز یهودیان کسی صاحب آن نبود.

در این شرایط اولین محل اجتماع مسلمانان ایجاد شد. مسجد قبا اولین پایگاه جدی مسلمانان صدر اسلام بود و پیامبر اسلام(ص) در صدد انواع آموزش‌ها، بیان مبانی و روشنگری بودند.
مسجد در طول تاریخ اسلام برای مسلمانان از قداست و اهمیت خاصی برخوردار بوده‌است. قداستی که روز به روز بیشتر می‌شد و مردم درطول تاریخ به سمت این جایگاه تقرب می‌جستند.

نکته مهم دیگر این که هرچه از اهمیت جایگاه مساجد در طول تاریخ بگوییم، باید به همان اندازه نیز از خوف و ترس دشمنان از این مکان مقدس گفته‌شود. ترسی که در طول تاریخ خود را به شکل‌های مختلف نشان داده است. گاهی این ترس، به سمت تبلیغات مسموم می‌رود. گاهی زشت را زیبا جلو می‌دهد و اگر از تمام مدل‌های تخریبی‌اش بهره نجست، آن‌گاه به سمت تخریب و آتش زدن و نابودی می‌رود.

مسجد مکانی است در بالاترین درجات معنوی و کثرت حضور افراد مختلف. مکانی که در بحبوحه شرایط سخت، سنگر و دژی بسیار مستحکم در مقابل دشمن مردم و معتقدات مردم است.

سنگری که در چند دهه گذشته در کشور عزیزمان، همیشه ایستاده است. مسجد در ایران اسلامی نقطه عطف خاطرات و تاریخ سازی مردمانش بوده‌است. فرزندان این وطن از همین جایگاه به سمت پیکار می‌رفتند. پیکرهای شهدای‌مان در همین جا به خانواده‌های‌شان می‌رسید. مادران‌شان در همین مکان با پاره تن وداع می‌کردند.

در فتنه دی ماه اخیر، این اهمیت بیشتر از هر زمان دیگری عیان شد. زمانی که در آن شب تار، سیاهی دل‌های اغتشاشگران، نور مساجد را ندید و قرآن‌ها بود که می‌سوخت و مساجدی که بی‌پناه بود. اما این سوختن نشان از ترس و اهمیت این پایگاه مردمی است.
امروز در بحبوحه جنگ تمدنی، در رویارویی شر مطلق و خیر مطلق، این پایگاه مردمی وظایف مهمی دارد.

مسجد و ما، همان چیزی است که اکنون باید به آن پرداخت. ما با پشت سر گذاشتن وقایع دو سال اخیر، نگاهی ژرف‌تر به مسایل یافته‌ایم. یک رابطه دو طرفه معنادار وجود دارد: ما و مسجد، مسجد و ما. این نگاه دوطرفه ما را از عافیت قبل، به کنش درست اجتماعی در حال سوق می‌دهد.

امروز بیش از روز و زمانی مسجد پایگاه جدی دربرابر حمله دشمن خارجی و داخلی است. سنگری که می‌تواند توأمان جنبه مادی و معنوی انسان امروز را دربربگیرد و او را مجهز به سلاحی از فهم و اقتدار کند.

امروز در عصرآخرالزمانی فرزندان محمد(ص) در مقابل لجن‌زار صهیونیست، مسجد همان مرکزی است که محمد رسول الله(ص) ساخت و مردم گرد او آمدند و از دشمن بی‌پروا نترسیدند. امروز ما نیز مساجد خود را  بیش از قبل برای نیل به اهداف الهی و آسمانی خویش مجهز کنیم. این سنگر نباید خالی نماند، بلکه قوی‌تر از قبل بمانیم و بدانیم که خدا وعده پیروزی داده است. وعده پیروزی محقق نمی‌شود جز ایستادن در مقابل دشمن خدا و خسته نشدن از جهادی که آغاز شده‌است. جهادی که مدت‌ها منتظر بودیم با چشمان خود ببینیم. روزی که اسرائیل به دست فرزندان سلمان فارسی از نقشه جهان گم بشود.

ما بنا داریم سوگ‌مان را به حماسه بدل کنیم. حماسه‌ای که در
امتداد تمدن اسلامی است. ایران امروز پرچم‌دار این تمدن است.

به قلم: فاطمه میری‌طایفه‌فرد
دانشجوی دکترای تاریخ اسلام از دانشگاه باقرالعلوم و سطح چهار حوزه

..........................

پایان پیام