به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ ۱۲ فروردین در شناسنامه سیاسی این مرز و بوم، تنها یک ایستگاه تقویمی یا برگی از تاریخ نیست، بلکه نقطه عزیمت ملت ایران از جایگاه «رعیتِ بیاختیار» به مقام «کنشگر سرنوشتساز» و معمار اصلی ساختار است. از منظر رسانهای، این روز بزرگترین تجلی «اعتبار ملی» و هویتبخشی در تاریخ معاصر محسوب میشود که توانست در کمتر از دو ماه، شور پرالتهاب خیابان را به شعور منسجم صندوق رأی پیوند بزند. در جهانی که انقلابها اغلب با خشونت مستمر یا خودکامگیهای پس از شورش شناخته میشوند، ۱۲ فروردین ۵۸ یک «نوآوری تمدنی» در سطح بینالمللی بود؛ چرا که منطق، انتخاب را جایگزین منطقِ سلاح کرد و نشان داد که اراده الهی از مجرای خواست مردم عبور میکند.
امروز در عصر هجمههای رسانهای که تلاش میشود با خاطرهسازیهای ساختگی از دوران پیش از انقلاب، حق تعیین سرنوشت ملت زیر سوال برود، بازخوانی این روز به عنوان مرزِ صفرِ استقلال، ضرورتی دوچندان دارد.
۱۲ فروردین ثابت کرد که مردمسالاری در این سرزمین یک وصله ناهمگون نیست، بلکه ریشه در مطالبهای کهن برای نفی خودکامگی و بیگانهپرستی دارد. رسانههای تراز انقلاب باید این روز را نه به عنوان یک واقعه تاریخی صِرف، بلکه به عنوان یک جریان زنده و پیوسته روایت کنند که در آن، هر برگه رأی، پیمانی برای دیدهبانی، مطالبهگری و همافزایی در ساختن آینده است. در واقع اینروز پیامی فراتر از یک همهپرسی ساده داشت؛ این روز اعلام رسمی بلوغ سیاسی ملتی بود که آگاهانه در میانه دوگانه «فرمانبرداری یا ایستادگی»، مسیر دشوار اما باصلابتِ حاکمیت مردم بر پایه ایمان را برگزید و نشان داد که قدرت راستین نه در باروت و گلوله، بلکه در جوهر قلمهایی است که بر روی برگههای سبز، شناسنامه جدید یک تمدن را امضا کردند.
الناز موسوی یکتا
مسئول رسانه و فضای مجازی کمیته بانوان بلاغ مبین
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما