خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت (ع) ـ ابنا: یکی از علت های کامیابی هر فرد در زندگانی اش، مهرورزی و عنایت به سایرین است. کسانی در زندگی اجتماعی و خانوادگی کامروا بوده اند که توجه و مواظبت از دیگران را نیز به همان اندازهیعنایت و مراقبت از خویش ضروری می دانسته اند. آن گروه از اشخاصی که پیوسته به سایرین بی توجه اند و همه چیز را برای خود می خواهند، از دیدگاه مردم، آدمهای قابل احترامی نیستند. بچه باید بیاموزد که بین خواسته های خود و دیگران تفاوت قائل نشود و آنچه را که خوب بوده و برای خودش می خواهد، برای بقیه هم آرزو کند.
بچه باید نخستین گام یاری رسانی به همنوعان و دیگران را از پدر و مادرش فرا گیرد. بچه ای که همواره والدینش را آماده یاری رسانی به دیگران احساس کند، یقیناً در آینده او نیز روحیه تعاون خواهد داشت. شیوه رفتار هرکس باید بدون تظاهر و عوام فریبی باشد. بچه ها باید از لحاظ روحی به مردم انس و الفت پیدا کنند، سایرین را دوست داشته باشند واز دلشادی آنان خشنود شوند.
در کشورهایی که بیشتر بچه ها از سه سالگی ناچاراً در شبانه روزی ها و کودکستان ها شروع به زندگی دست جمعی می کنند، بهتر از کودکان سایر کشورها با زندگی اجتماعی آشنا می شوند و تجربه نشان داده که روحیه مردم گریزی در این قبیل کودکان، در بزرگی کمتر است.
کودکستان ها از حیث اجتماعی بارآوردن کودکان بسیار مناسب اند. به همین جهت اگر می توانید بچه های خودتان را حتماً به کودکستان بفرستید ولی بکوشید که جای امن و مطمئنی باشد. عامل دیگری که در زندگی عاطفی کودک مهم است، جانوران می باشند.
هیچ وقت بچه ها را از انواع جانوران نترسانید و با فراهم آوردن مجله ها و کتاب های مصور، آنان را با زندگی و جهان خاص حیوانات آشنا سازید و حس مهر و همدلی نسبت به این موجودات زنده را در آنان تقویت کنید و بالاخره متوجه باشید که بچه ها حس همگانی، تعاون، مهربانی و سازگاری با دیگران را از شما یاد می گیرند. چنانچه نسبت به دیگران بی قید و سهل انگارید، نباید متوقع باشید که بچه هایتان با مردم به آسانی بجوشند و در موردشان احساس محبت و دلسوزی نمایند.
برگرفته از سایت شیعه کوئست
نظر شما