۱۷ آبان ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۰
رازِ تبدیل کردنِ کارهای معمولی به عبادت‌های بزرگ

مرز میانِ «قتل» و «جراحی»، مرز میانِ «گناه» و «عبادت»، مرز میان «خدمت» و «جستار»؛ این مرز در چیست؟ این چه مرزی است که اجازه می‌دهد انسان، حتی اگر در عمل به هدف بزرگ خود نرسد، در حسابِ الهی در مسیرِ درست باقی بماند؟

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت (ع) ـ ابنا: چگونه عمر انسان در راه خدا باشد؟ حداقل با نیت. درباره‌ی نیت، اسلام بسیار سفارش کرده است. ارزش کارها به نیت است. من این مسئله را مکرراً در سخنرانی‌ها گفته‌ام که چاقوکش شکم پاره می‌کند، جراح هم همینطور. ازچاقوکش هزار تومان می‌گیرند و به جراح هزار تومان می‌دهند. هر دو هم کار واحدی را انجام داده‌اند، ولی نیت اولی کشتن بوده و نیت دومی بهبود مریض بوده است.

نیت شکل کار را تغییر می‌دهد، حدیث داریم، علت این که افرادی همیشه در جهنم می‌سوزند این است که نیت این‌ها این بوده که هر چه عمر دارند، بدی کنند. برخی گناه می‌کنند، ولی بنا ندارند که همواره گناه کنند.
در توضیح المسائل امام این مسئله هست که اگر کسی گناه می‌کند و درصدد است تا گناه را رها کند و بنای ادامه ندارد، به این‌ها نهی از منکر واجب نیست، بلکه نهی از منکر در جایی واجب است که انسان احتمال بدهد این فرد همچنان می‌خواهد گناه کردن را ادامه بدهد.


سؤال می‌کند که این فرد ۵۰ سال گناه کرد، چرا باید تا ابد در آتش جهنم بسوزد؟ امام می‌فرماید: به این دلیل که این فرد نیت کرده بود که اگر ۲۰۰۰ سال هم عمر کند باز به گناه کردن ادامه بدهد. مثلاً شما یک چاقوکش را موقع چاقو کشیدن و وقتی دست به چاقو برده گرفتار می‌کنی و حتی مانع آسیب رساندن او به غیر می‌شوی و او را در زندان می‌اندازی ولی می‌دانی این شخص هر وقت از زندان رها بشود، باز هم به کار خودادامه می‌دهد. حالا اگر شما بدانی که این فرد هر وقت از زندان آزاد شود باز به کار خود ادامه می‌دهد، هیچ وقت او را آزاد نمی‌کنی. ما می‌توانیم با نیت خود تمام عمرمان را در راه خدا باشیم. آقازاده چرا درس می‌خوانی؟ نیت تو خدمت به خلق و جامعه است؟ اگر اینطور است باید هر وقت بتواند و فرصت داشته باشد به جامعه خدمت کند...

انسان تنها با نیت می‌تواند تمام عمرش در راه باشد. و لذا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): «نِیَّهُ الْمُؤْمِنِ خَیْرٌ مِنْ عَمَلِهِ»(کافی، ج‏۲، ص‏۸۴) نیت مؤمن از عمل او بهتر است، زیرا انسان در عمل گاهی به خاطر وجود موانع موفق نمی‌شود، ولی هیچ مانعی بر سر راه نیت نیست. شما می‌توانید با نیت و آرزو چشم انداز خیلی دوری را ببینید، اما در عمل اینطور نیست. چون نیت و آرزو مرزی ندارد. من ممکن است آرزو داشته باشم ۱۰۰ جلد کتاب بنویسم، ولی در عمل موفق به نوشتن یک کتاب هم نشوم. بنابر این مؤمن باید همیشه چشم انداز خود را از راه نیت تقویت کند. آن وقت انسان چه به هدفش برسد و چه نرسد در راه خداست. اگر نیت شما خدمت به جامعه اسلامی باشد فیزیک یا شیمی هم بخوانید در راه خدا هستید، و کسب و کار هم برایتان عبادت می‌شود.

برگرفته از سایت درس هایی از قرآن، سخنرانی حجت الاسلام قرائتی در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۶۱.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha