خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: میگویند غایبم؛ اما من در میان شما هستم؛ در همان خیابانی که ایستادهاید؛ در همان سرمایی که تحمل میکنید؛ در همان بارانی که خیستان میکند.
من میبینم و مینویسم. هر لحظهای که میمانید، در دفتری ثبت میشود که هیچکس نمیتواند پاکش کند.
شما را مبعوث کردهاند؛ نه به مرزهای دور، بلکه برای همین خیابانهای نزدیک.
جنگ رمضان میدانش عوض شده است. دشمن، مرزهای نظامی را نشانه نگرفته؛ حضور شما را نشانه گرفته؛ اما شما آمدهاید.
شما با همان چیزی که از فاطمه(س) به ارث بردهاید، آمده اید: حجاب، کرامت و ایستادگی. زنی با بچهاش، مردی با پرچمش، جوانی با صدایش؛ اینها را من میبینم.
پیامبر(ص) فرمودند: یک شب حراست از اسلام، از هزار شبی که تا به صبح نماز بخوانید و روزهایش را روزه بگیرید بالاتر است.
حالا شما در سراسر کشور، بیش از ۲۵۰ شب است که ایستادهاید. در گرما، در سرما، زیر باران. این عددها را من میشمارم و میدانم که هر شب، یک قدم به ظهور نزدیکتر است؛ حتی نیمساعت حضور هم در این دفتر میماند.
اما یک نکته را فراموش نکنید: من از شما نخواستهام که تنها بایستید. فرمان این حضور را ولیامر داده است؛ همان کسی که نائب من است. پس هر لحظهای که در این میدان ثبت میشود، به امر اوست و من، هم او را میبینم، هم شما را.
شما تنها نیستید. نه در آن شب سرد، نه در آن روز گرم.
پس بمانید. در دفتری که من میخوانم و بدانید این حضور، به ظهور ختم میشود. روزی که بیایم، همین عددها را با خودم میآورم و میگویم: اینها کسانی بودند که در غیابم، برایم ایستادند؛ و همین ایستادنها، راه آمدنم را هموار خواهد کرد.
به قلم: مریم حلاجزاده؛ فعال رسانهای
..........................
پایان پیام
نظر شما