به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ اجابت دعای حضرت ابراهیم(ع)، توسط خداوند و نوید دادن به ایشان برای اعطای مقام رسالت به حضرت اسماعیل(ع)، همچنین ایجاد نسلی فراوان و «ربانی» و دارای جایگاه «حاکمیت الهی» از طرف خداوند به ایشان، از موضوعات مشترک ادیان توحیدی است که با تفاوتهایی در کتابهای آسمانی نقل شده است.
در کتاب تورات، نام فرزندان حضرت اسماعیل(ع)، «سِفر پیدایش» و «سِفر اول تواریخ ایام»، با تغییراتی در ترتیب آنان بیان شده است، اما خصوصیات کاملی از این افراد در میان کتابهای مذهبی و تاریخی یهودیت و مسیحیت به دست نمیآید تا قابل تطبیق دادن به اوصاف ذکر شده از ایشان در تورات باشد.
اسامی فرزندان حضرت اسماعیل (ع) در آیات ۱۵ فصل ۲۵ سفر پیدایش به این ترتیب بیان شده است: «و این است نام پسران اسماعیل، موافق اسمهای ایشان بهحسب پیدایش ایشان، نخست زادۀ اسماعیل، «نَبایوت» و «قیدار» و «اَدَبئیل» و «مِبسام» و «مشماع» و «دومه» و «مسا» و «حدار» و «تیما» و «یطُور» و «نافِیش» و «قِدْمَه».
در میان این اسامی نام «حدار» مشابه نام «حیدر» بهعنوان یکی از اوصاف امیرالمومنین (ع) و نام «ادبئیل یا ابدئیل» بهمعنای کسی که در راه خدا، قطعه قطعه شده است به امام حسین(ع) قابل انطباق است.
نام یکی دیگر از فرزندان اسماعیل(ع)، «تیما תֵיָמָ֔א» است که به معنای «واله شدن و محبت شدید به چیزی داشتن» است. این واژه در فرهنگ عربی به صورت «التّیم» به معنای «العبد»استفاده میشود که نشانگر عشق شدید الهی است. صفتی که اشاره به یکی از مشهورترین القاب امام سجاد(ع) یعنی «زینالعابدین» دارد.
«نافیش נִָפִישׁ» نیز نام یکی دیگر از فرزندان حضرت اسماعیل(ع) است که از کلمه نفس و روح گرفته شده است. در کلام عربی نیز از این واژه میتوان واژههایی مانند «نافس» و «نفیس» را در کتابهای لغت مانند «مصباح المنیر» یا «العین» یافت که بهمعنای کریم و «جواد» استفاده میشود. جواد نیز مشهورترین صفت امام نهم(ع) است.
در میان این اسامی «یطور יְטוּר» نیز دیده میشود که هم ریشه با טִּירה به معنای اردوگاه نظامی و معادل واژه عربی «عسکر» است و برهمین اساس «یطور» بهمعنای کسی است که در پادگان محصور شده و میتوان این صفت را معرفی امام حسن عسکری(ع) در تورات دانست.
«قِدْمَه ֵקֵדְָמָה» نیز بهعنوان آخرین فرزند حضرت اسماعیل(ع) در تورات معرفی میشود. این واژه که در بیش از سی آیه در تورات بهکار رفته، بهمعنای مشرق، محل طلوع و فجر است. صفت «فجر» نیز در روایات شیعی به امام زمان(عج) تطبیق داده شده است. بهعنوان نمونه در تفسیر فرات کوفی در شرح سوره «قدر» آمده است: «سلام هی حتی مطلع الفجر؛ یعنی حتی یخرج القائم»؛ همچنین در کتاب «البرهان فی تفسیر القرآن» تالیف سیدهاشم بحرانی از امام صادق(ع) در تفسیر سوره مبارکه فجر آمده است: «فجر همان قائم(ع) است.»
منابع:
تورات، سفر پیدایش
تورات، سفر اول تواریخ ایام
کتاب: فرهنگ عبری به انگلیس، koehler-baumgartner,Hebrew and Aramaic lexicon
کتاب: قاموس المحیط و لسان العرب ذیل واژه تیم
کتاب: مصباح المنیر ذیل واژه نفس
کتاب: البرهان فی تفسیر القرآن
کتاب: تفسیر فرات کوفی
سید علی اصغر حسینی/ ابنا
.................................
پایان پیام
نظر شما