به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در پی حملات مکرر حزبالله به این شهر مرزی «کریات شمونه» در شمال اسرائیل، ساکنان باقیمانده در این شهر در شرایطی از اضطراب و ترس زندگی میکنند؛ آن هم در حالی که تنشها و درگیریها در جبهه شمالی اسرائیل رو به افزایش است.
براساس گزارش روزنامه «الاخبار» لبنان، شبکه عبری N۱۲ در گزارشی به قلم «مناحیم هوروویتس» نوشت که کریات شمونه در طول حدود یک سال و نیم گذشته، همراه با دیگر شهرکهای مرزی لبنان، به «شهری ارواح» تبدیل شده است؛ شهری خالی، غمزده و گویی در زمان منجمد شده، درست مانند بیلبوردها، ویترین مغازهها و سایهبانهایی که از زمان عید «سوکوت» همچنان بدون تغییر باقی ماندهاند.
این گزارش اشاره میکند که برخلاف تخلیه سریع و قاطع، بازگشت ساکنان کریات شمونه، بسیار کند و تدریجی بوده است. همه بازنگشتهاند و کسانی هم که برگشتهاند، فوراً بازنگشتهاند؛ بلکه زمانی برگشتند که احساس کردند جنگ واقعاً به اهداف خود رسیده است—حتی اگر حزبالله را از بین نبرده باشد—اما دستکم چند سال آرامش به همراه آورده است. حتی پیش از آغاز جنگ اسرائیل علیه ایران، نیز شهر کریات شمونه هنوز از جنگ قبلی بهبود نیافته بود.
بر اساس این گزارش، حدود ۳۰ درصد از ساکنان کریات شمونه پس از تخلیه هنوز به شهر بازنگشتهاند. این موضوع عمدتاً مربوط به جوانان و افرادی است که توان مالی بیشتری دارند؛ کسانی که زندگی در مرکز اسرائیل یا مناطق دورتر از مرز را تجربه کردند و تصمیم گرفتند از زندگی در شرایط اضطراب دائمی فاصله بگیرند.
نویسنده میافزاید: این اتفاق پس از آن رخ داد که دولت همه ما را تخلیه کرد و با سخاوت هزینه اقامتمان را در مناطق دور از مرز پرداخت. با نگاه به گذشته، این اقدام اشتباه بود؛ چه از نظر ارزشهای صهیونیستی که به معنای رها کردن منطقهای کامل توسط دهها هزار نفر است، و چه از نظر راهبردی که به دشمن یک دستاورد روانی بیسابقه داد. با این حال، در روزهای دشوار اکتبر ۲۰۲۳، زمانی که ترس از حمله حزبالله—که سازمانی قویتر و باتجربهتر از حماس تلقی میشد—واقعی و قابل درک بود، تصمیم تخلیه شهرها قابل فهم بود. اما امروز، با مطرح شدن دوباره گزینه تخلیه بهدلیل شرایط سخت کریات شمونه، باید متفاوت فکر کرد و این اشتباه را تکرار نکرد.
در ادامه آمده است: درست است که کل اسرائیل در معرض خطر قرار دارد و هر شهری ممکن است هدف قرار گیرد، اما توصیف زندگی در شرایطی که فاصله زمانی بین هشدار و اصابت موشک تقریباً صفر است دشوار است؛ نه امکان رفتن به پناهگاه وجود دارد، نه فرصت یافتن سرپناه، و حتی زمانی برای دعا کردن نیست. در چنین شرایطی، زندگی ممکن نیست و قطعاً نمیتوان کودکان را تربیت کرد.
نویسنده معتقد است دولت باید به ساکنان خط مقدم اجازه دهد بهصورت موقت از منطقه خارج شوند و هزینه اقامت آنها را در مناطق امنتر و دورتر از مرز لبنان تأمین کند. با این حال، این اقدام نباید بهعنوان تخلیه رسمی تلقی شود، بلکه شهر باید به فعالیت خود ادامه دهد؛ برخلاف آنچه در اکتبر ۲۰۲۳ رخ داد.
در پایان، هوروویتس مینویسد: در حال حاضر، یک درگیری غیرضروری میان شهر کریات شمونه و نمایندگانش با دولت وجود دارد و این احساس شکل گرفته که ما و مسئولان در یک جبهه نیستیم. ساکنان کریات شمونه طی دههها خود را در خط مقدم اسرائیل میدانستند و زندگی در این شهر فقط یک انتخاب جغرافیایی نبود، بلکه یک انتخاب ملی-صهیونیستی محسوب میشد؛ انتخابی که با آگاهی کامل از خطرات انجام میشد.
او میافزاید: در تمام سالهایی که در کریات شمونه، زندگی کردهام، همواره برای آرامش کامل دعا کردهایم، در حالی که میدانستیم چنین آرامشی کاملاً دستیافتنی نیست. ما همیشه تنها یک چیز از دولت خواستهایم به ما کمک کنید تا در مرزها بایستیم و در این مأموریت حیاتی مدنی شریک ما باشید. در شرایط کنونی، ما به برگزاری جلسات نمادین دولت در کریات شمونه یا بازدیدهای رسانهای نیازی نداریم، بلکه به یک تصمیم روشن و قاطع نیاز داریم، از یکسو، هرگز دوباره این شهر تخلیه نشود و از سوی دیگر، تضمین شود که در سالهای آینده دگرگونی واقعی در آن رخ دهد. در غیر این صورت، شهر ما فرو خواهد پاشید و نباید اجازه داد چنین اتفاقی بیفتد.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما