آیت‌الله مروارید، نقطه تعادل اجتماعی و مرجع معنوی حوزه خراسان بود

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ حجت‌الاسلام والمسلمین نهاوندی در آئین نکوداشت مرحوم آیت‌الله‌ میرزا حسنعلی مروارید(ره) با عنوان نشست مقدماتی همایش «گوهر فضیلت» که شامگاه چهارشنبه در موسسه آل‌البیت(ع) قم برگزار شد، با اشاره به سیره تربیتی و سلوک اجتماعی این عالم بزرگ گفت: نظام تربیتی و زیست دینی ایشان، تجلی یک الگوی کامل بود که در چند محور قابل بررسی است.

وی افزود: مرحوم آیت‌الله مروارید در حقیقت تجربه زیستی خود را از دو استاد بزرگ، مرحوم نخودکی اصفهانی و مرحوم آیت‌الله مهدی اصفهانی، الگو گرفته بود و بیشتر شخصیت ایشان در ساحت روحی و معنوی، متأثر از میرزا بود. ایشان الگوی معرفت دینی را در سلوک عملی خود دنبال می‌کرد و نظام نظریه‌پردازی خود را نه صرفاً با انتقال معارف، بلکه با ابعاد برگرفته از معرفت توحید و مبدأ سیر معنوی انجام می‌داد.

حجت‌الاسلام نهاوندی با اشاره به خاطره‌ای گفت: یک جلسه در محضر ایشان بودیم و تعدادی از دانشگاه آمده بودند و درباره برخی اذکار در سلوک معرفتی و عرفانی برخی بزرگان سؤال می‌کردند. ایشان بدون اینکه نفی مسئله کنند، می‌فرمودند: در همان ساعتی که شما می‌گویید، ائمه معصومین(ع) دستور دارند و طبق آن دستور باید عمل شود. ایشان مقید بود که از چهارچوب معرفتی اهل‌بیت(ع) و سیره تربیتی افراد خارج نشود.

وی افزود: مرحوم آیت‌الله مروارید در نهضت امام خمینی(ره) حضور داشت. من اسناد ساواک و اعلامیه‌ها را نگاه می‌کردم و دیدم که ایشان زیر نظر کامل ساواک بودند. بیش از ۳۰ تا ۴۰ اعلامیه را همراه با اساتید مشهد امضا کرده بودند. هنگامی که حضرت امام به ایران تشریف آوردند، ایشان به همراه مرحوم شیخ مجتبی قزوینی به تهران آمدند و در اعتراض به دستگیری حضرت امام نیز حضور یافتند.

نقطه تعادل اجتماعی و مرجع معنوی

شاگرد آیت‌الله مروارید تصریح کرد: ایشان در حوزه علمیه خراسان، نقطه تعادل اجتماعی بودند و اقشار مختلف به ایشان مراجعه می‌کردند. حتی کسانی که از نظر منشأ سلوک اعتقادی و سبک علمی با ایشان زاویه داشتند، با ایشان ارتباط زیادی برقرار می‌کردند. ایشان عالمی دینی بودند که در حوزه اجتماعی بسیار مؤثر بودند و خدمت بی‌منتی که برای خلق الله انجام می‌دادند و گره‌گشایی‌هایی که در جایگاه‌های متعدد داشتند، فراتر از محدودیت‌های گروهی بود.

وی در پایان گفت: ایشان مرجعیت معنوی در حوزه علمیه خراسان بودند و مایه آرامش معنوی بسیاری از عزیزانی که به جبهه‌های جنگ می‌رفتند، بودند. رزمندگان قبل یا بعد از رفتن به جبهه، محضر ایشان می‌رسیدند و کسب فیض می‌کردند و دعای ایشان، شامل حالشان می‌شد. از خداوند متعال مسئلت داریم که ما را در همین مسیر و سیره و سنت و الگوی تربیتی و سلوکی ایشان قرار دهد.

....................

پایان پیام/