۲۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۴:۲۹
نگاهی به نهادهای شیعی افغانستان در دوران حکومت طالبان؛ تقویت انسجام شیعیان مهم‌تر از تأسیس نهاد است

در حالی که جامعه شیعه افغانستان تحت حاکمیت طالبان از جایگاه رسمی محروم شده، فقه جعفری به رسمیت شناخته نمی‌شود و هیچ نماینده‌ای در ساختار قدرت ندارد، حداقل چهار نهاد شیعی ادعای نمایندگی می‌کنند؛ اما تعدد این نهادها بدون اتحاد و انسجام، تاکنون کمترین تأثیر را در احقاق حقوق شیعیان داشته و مطالبات‌شان بی‌پاسخ مانده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در حال حاضر حداقل چهار نهاد شیعی به نمایندگی از جامعه شیعه افغانستان فعالیت دارند که مهم‌ترین این نهادها شورای علمای شیعه و کمیسیون عالی شیعیان است.

از این میان فقط «شورای علمای شیعه افغانستان» سابقه و فعالیت طولانی‌مدت دارد، اما سه نهاد دیگر که عبارت باشند از «کمیسیون عالی شیعیان»، «مجمع ملی شیعیان» و «مجمع علما و متنفذین تشیع افغانستان» به تازگی و پس از روی کار آمدن طالبان در چهار سال اخیر اقدام به فعالیت کرده‌اند.

این نهادها در شرایطی برای شیعیان افغانستان ادعای فعالیت و نمایندگی دارند که جایگاه جامعه شیعه در حکومت طالبان در سطح کشور تنزّل یافته و هیچ نماینده‌ی کارآمدی برای مردم شیعه در بدنه نظام فعلی افغانستان وجود ندارد.

افزون بر نگرانی فوق، با توجه به جمعیت قابل توجه شیعیان افغانستان، فقه جعفری از سوی حکومت سرپرست افغانستان به رسمیت شناخته نمی‌شود و در محاکم قضایی بر اساس فقه شیعه برای شیعیان حکم صادر نمی‌شود؛ در حالی‌که در قانون اساسی حکومت سابق، فقه جعفری و سایر حقوق شیعیان تعریف شده بود و مطابق آن، شیعیان به صورت واضح در نظام جمهوریت نقش موثری ایفا می‌کردند؛ به‌طوری که از میان حدود ۲۵ وزارت‌خانه، ۶ وزیر آن شیعه بود.

در شرایطی‌که شیعیان افغانستان هیچ‌گونه جایگاهی در نظام کنونی ندارند، نهادهایی از میان شیعیان قد بلند کرده‌اند که تاکنون کوچک‌ترین کارایی برای جامعه تشیع نداشته‌اند؛ هرچند شورای علمای شیعه افغانستان به هدف احیای حقوق شیعیان و به رسمیت شناختن فقه جعفری، اقداماتی انجام داد و مطالبات خود و جامعه شیعه را به مقام‌های حکومت سرپرست ارایه کرد، اما پس از سه سال، هنوز هیچ پاسخی دریافت نکرده است.

این نشان می‌دهد که کمیت نهادهای شیعی به نفع و خیر شیعیان افغانستان نیست و برای این‌که کارایی و تأثیر خود را در قبال وضعیت حقوق شیعیان داشته باشد، نیازمند اتحاد، انسجام و یک پارچگی است تا با خلق صدای جدید، جایگاه شیعیان را طبق انتظار تقویت و ارتقا دهند.

خلق صدا و اثربخشی از شیعیان افغانستان، در تعدد تأسیس مراکز و نهادهای جدید شیعی نیست؛ اگر این نهادها به درستی و با درک شرایط چهار سال اخیر، هوشیارانه و متحد گام بر می‌داشتند، جامعه شیعه با چنین سرنوشتی مواجه نمی‌شد؛ شیعان افغانستان در عصر حاضر و عبور از این وضعیت، مستلزم ادغام و انسجام نیروهای فعال و آگاه خود است تا تصویر جدیدی از شیعیان افغانستان را شکل دهد؛ تصویری که بتواند اعتبار و اهمیت جامعه شیعه را بازتاب داده و چشم‌انداز آینده را تعریف کند.

در حاضر حاضر فقدان روایت و تصویر جدید از شیعیان و چند پارچگی آنان، شیعیان افغانستان را رنج می‌دهد و این رنج زمانی بروز می‌کند که در جامعه هیچ اعتبار و جایگاهی برای شیعیان وجود ندارد و حتی روزبه‌روز محدودیت‌ها بر آنان افزوده می‌شود.

ورود جوانان نخبه شیعه به ویژه دانش‌جویان، اساتید دانشگاه‌ها و افراد تحصیل‌کرده به مسائل جامعه تشیع و پذیرش آنان توسط بزرگان شیعه، مهم و حیاتی است؛ جوانانی‌که در مسیر دانش و تولید آگاهی گام برداشته‌اند، می‌توانند مولد روایت جدید از شیعیان شوند.

....................

پایان پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha