به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در رویدادی نادر، امسال سال نوی چینی با فرارسیدن ماه مبارک رمضان همزمان شده است؛ بهگونهای که روز دوم سال نوی چین بر اساس تقویم قمری (۲۹ بهمن) در برخی کشورهای عربی و اسلامی مصادف با نخستین روز ماه رمضان است. این دو مناسبت برای نخستینبار در دهههای اخیر بهطور همزمان برگزار میشوند؛ آن هم در کشوری با تنوع گسترده قومی که مهمترین آنها قوم «هان» بهعنوان اکثریت جمعیت چین و قوم «هُوئی» بهعنوان بزرگترین اقلیت مسلمان از نظر جمعیت و پراکندگی در کشور هستند.
براساس گزارش روزنامه العربی الجدید در چنین شرایطی، پرسش این است که اعضای دو قوم برجسته «هان» و «هُوئی» چگونه باید این مناسبتها را به یکدیگر تبریک بگویند و بهترین آرزوها را ابراز کنند؟ چه شباهتهایی در فضای جشنها و آداب و رسوم این دو مناسبت وجود دارد؟ و این همزمانی برای اقلیتهای مسلمان چین چه معنایی دارد و آنان چگونه سال نوی قمری را با امید و خوشبینی آغاز میکنند و از نخستین روزهای مبارک رمضان استقبال میکنند؟
حاج «اسحاق شونگ» امام یکی از مساجد شهر شنژن در جنوب چین در گفتوگو با روزنامه العربی الجدید میگوید: رمضان برای مسلمانان چین ماهی مقدس است. در طول سی روز، آنان به خداوند نزدیکتر میشوند، گرسنگی را تجربه میکنند، همدلیشان افزایش مییابد و درک عمیقتری از معنای زندگی پیدا میکنند. روزه جایگاه ویژهای در اسلام دارد، زیرا با آیینهای دینی همراه است که هویت و سنتهای مسلمانان را در این روزهای مبارک برجسته میکند. روزه عبادتی است که مسلمانان از طریق آن میکوشند نفس خود را تربیت کنند. به همین دلیل، رمضان برترین و پربرکتترین ماه سال بهشمار میرود، زیرا آرامش و اطمینان را به دلها میآورد.
او توضیح میدهد که رمضان در گذشته در چین با نام «ماه زهد» و «فِنگجای» (به معنای پایان روزه) شناخته میشد و مسلمانان ترکزبان در منطقه سینکیانگ در شمالغرب کشور آن را «رو زی» مینامند. هر سال این ماه با شادی و سرور استقبال میشود و دلهای مسلمانان از همه گروههای قومی را سرشار از خوشحالی میکند؛ آنان یکدیگر را برای انجام هرچه بهتر این فریضه دینی تشویق میکنند. نماز و تلاوت قرآن نیز از مهمترین شعائر این ماه بهشمار میروند.
حاج اسحاق ادامه میدهد: رمضان تنها به خودداری از خوردن و آشامیدن محدود نمیشود، بلکه نماد روزهداری رفتار و روح، حواس و عقل و جسم است. پرهیز از غذا و نوشیدنی، دوری از سخنان بیهوده، افکار ناپسند و گناهان از سپیدهدم تا غروب آفتاب، نشانه غلبه بر تمایلات خودخواهانه و تزکیه نفس از طریق پاکسازی ذهن، تأمل و کنترل رفتار است. این روند، ترس از خدا، سپاسگزاری از او و همچنین رحمت و مهربانی نسبت به دیگران را در انسان بیدار میکند.
او تأکید میکند که پرداخت صدقات بخش مهمی از ماه رمضان در میان مسلمانان چین است؛ مسلمانان تنها به دیدار یکدیگر و تبادل غذا بسنده نمیکنند، بلکه میکوشند به فقرا و نیازمندان کمک کنند و از بیوهها، یتیمان، سالمندان، بیماران و افراد دارای معلولیت حمایت کنند. به همین دلیل، این ماه به ماه یاریرسانی به نیازمندان نیز معروف است.
۱۰ قوم مسلمان از میان ۵۶ قومیت
حاج اسحاق میگوید که امسال بهطور ویژهای استثنایی است، زیرا رمضان با سال نوی قمری چین همزمان شده و این امر به تقویت هماهنگی میان دو مناسبت مهم برای دو قوم بزرگ کشور کمک میکند. چینیها سال نوی خود را با فضایی جشنگونه با نصب تزئینات و فانوسهای رنگی در خیابانها و بر سردر خانهها و بالکنها، دید و بازدیدهای خانوادگی، گردهمایی اعضای خانواده بر سر یک سفره، خودداری از رفتارهای آسیبزننده به دیگران و افزایش کارهای نیک در آغاز سال جدید، آغاز میکنند.
او میافزاید: اینها سنتهایی است که مسلمانان نیز در ماه رمضان برای پاسداشت آن میکوشند؛ بنابراین، این همزمانی نویدبخش خیر و برکت در سالی تازه است که با جلوههای دینی و روزهای مبارک آغاز میشود.
وی توضیح میدهد که چین سیاست آزادی اعتقاد دینی را دنبال میکند و شهروندان را در انتخاب هر دینی آزاد میگذارد، در عین حال که آنان هنگام اعمال این حق باید به قانون اساسی و قوانین کشور پایبند باشند. بر این اساس، اکثریت مسلمانان از آزادی انجام شعائر دینی برخوردارند و قوانین از آیینهای معمول آنان حمایت میکند. روزه بهعنوان یکی از مهمترین شعائر دینی مسلمانان، افزون بر حمایت قانونی، نقشی مهم در تقویت همبستگی اجتماعی و تحقق رفاه عمومی ایفا میکند.
از همین رو، ماه رمضان در سطوح مختلف مورد توجه و حمایت نهادهای دولتی چین قرار میگیرد. هر سال ادارههای امور دینی برای تأمین امنیت در این ماه تلاش میکنند تا محیطی امن و باثبات برای مسلمانان فراهم شود.
در طول ماه رمضان، شهرداریهای محلی به شهروندان چینی ساکن در مناطق با اکثریت مسلمان یادآوری میکنند که به آداب اسلامی رمضان احترام بگذارند و مقررات مرتبط با این ماه را رعایت کنند؛ برای نمونه، به غیرمسلمانان توصیه میشود از خوردن، آشامیدن و سیگار کشیدن در نزدیکی تجمعات اسلامی خودداری کنند، در ساعات روزهداری برای مسلمانان غذا یا نوشیدنی ارائه نکنند و در رستورانها از نوشیدن یا تعارف مشروبات الکلی به آنان پرهیز کنند تا احساساتشان محترم شمرده شود.
بهواسطه این توجه و حمایت، همه گروههای قومی چین به حفظ سنتهای نیکو و تعهد دینی ادامه میدهند و روزه و تجربه گرسنگی را به رفتارهای اجتماعی چون خودکنترلی، نیکوکاری و یاریرسانی به نیازمندان پیوند میزنند.
گفتنی است چین ۵۶ قومیت را در خود جای داده که از میان آنها ۱۰ قوم مسلماناند؛ بزرگترین آنها هُوئی و اویغور هستند و در کنار آنان قومهای قزاق، دونگشیانگ، قرقیز، ازبک، سالار، تاجیک، بونان و تاتار نیز حضور دارند. منطقه سینکیانگ در شمالغرب چین زادگاه قوم اویغور است که جمعیتی حدود ۱۰ میلیون نفر دارد، در حالی که دیگر اقوام مسلمان در مناطق و شهرهای مختلفی همچون منطقه نینگشیا در شمالغرب کشور ــ زادگاه قوم هُوئی ــ و همچنین در پکن، شنژن و گوانگژو در جنوب چین پراکندهاند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما