۳۱ فروردین ۱۴۰۵ - ۲۱:۰۳
مولفه‌های تاب‌آوری در سلوک مبارزاتی شیعی

تاب‌آوری، یک ضرورت حیاتی در هر نوع مبارزه با شیاطین نفسانی یا قدرت‌های شیطانی است. بررسی اهمیت، ویژگی‌ها، شرایط و بیان نمونه‌های تاب‌آوری موفق در طول تاریخ اسلام می‌تواند نمایانگر الگوی‌های مناسب برای تاب‌آوری در جامعه کنونی باشد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ تاب‌آوری، به بیانی ساده «رمز یک مبارزه موفق» است، خواه این مبارزه با خواسته‌های فردی و نفسانی باشد یا درخواست‌های نامشروع دشمنان داخلی و خارجی. در اصطلاحات روان‌شناسی نیز تاب‌آوری به توانایی‌های افراد در حفظ سازگاری خوب و احساسات مثبت در شرایط و محیط‌های ناخوشایند گفته می‌شود. این اصطلاح نیز اگرچه در ابتدا به‌عنوان یک توان فردی در مواجه با محیط‌های ناخوشایند شناخته می‌شد، اما به مرور مفهومی فراتر از موضوعات فردی یافت و به تاب‌آوری‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیز توسعه یافت.  

روشن است که مفهوم تاب‌آوری در هر کدام از این مفاهیم نیازمند توجه به موضوعات متنوعی است به‌عنوان نمونه تاب‌آوری سیاسی نیازمند ساختاری نظام‌مند، خود اتکاء، مستقل و بدون وابستگی به کشورهای دیگر است و اگر کشوری فاقد هر کدام از این موارد باشد، در موضوع تاب‌آوری سیاسی ضربه‌پذیر خواهد بود.

در نگاه عمومی، هر تاب‌آوری، نیازمند تمرین، ممارست، تکامل‌جویی و تعالی‌بخشی به خود و جامعه است و شخص یا جامعه تاب‌آور، دارای ویژگی‌هایی است که آنها را به مرور و در مواجه به مشکلات مختلف، تجربه کرده و با توانمندی‌های خود، آن را توسعه داده است، بر همین اساس نیز افراد دارای «تاب‌آوری» دارای اعتمادبنفس بالا، همراه با نگرش‌ها و باورهای مثبت‌اندیش نسبت به زندگی، همچنین دارای یک سیر هدفمند و معناگرا در طول حیات خویش، دارای توانمندی در حل مسائل، با قابلیت سازگاری با شرایط مختلف و ارائه راه‌حل‌های خلاقانه برای  برون‌رفت از مشکلات همچنین داشتن ارتباطات اجتماعی قوی هستند.

در «روان‌شناسی دینی» نیز به این خصوصیات عوامل دیگری مانند داشتن پایه‌های اعتقادی و معنوی قوی افزوده شده که مجموع این عوامل می‌تواند شخصیت هر فرد یا جامعه را در مقابل بحران‌های مختلف دارای «تاب‌آوری» قرار دهد.

مبانی تاب‌آوری از منظر دینی و با نگاهی شیعی نیز می‌تواند موضوعاتی مانند آگاهی از سنت‌های الهی به‌ویژه قوانین مانند امتحان، ابتلاء و استدارج، داشتن نگاه توحیدی به حوادث دنیایی، ذکر و یاد خداوند، ایمان به معاد، تاکید بر شناخت وظایف فردی و اجتماعی و تلاش برای انجام کامل همه تکالیف، اعتماد به وعده‌های الهی و اعتماد به حاکمیت نهایی حکومت الهی با تاکید بر حکومت جهانی مهدوی باشد.

روشن است که بررسی هر کدام از این اندیشه‌های دینی درمحورهای مختلف تاب‌آوری از موضوع این نوشتار خارج است، اما در نگاهی کلی باید گفت که در شرایط فعلی، همه ساختارهای ترویجی، تبلیغی و رسانه‌ای باید بر ترویج و توسعه این محورهای تاب‌آوری تاکید کنند تا با گسترش «امید» در جامعه، امکان مقاومت بیشتر کشور در مقابله هجمه‌های رسانه‌ای، توطئه‌های داخلی و تهاجم‌های خارجی را فراهم کنند.

سید علی اصغر حسینی/ ابنا

---

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha