۳۱ فروردین ۱۴۰۵ - ۲۱:۰۹
شیوه‌های مجاهدت و مقاومت در دعای چهاردهم صحیفه سجادیه

دعای چهاردهم صحیفه سجادیه، که پس از تاکیدات رهبر مجاهد و قائد شهید به‌عنوان «دعای نصر» در جامعه شناخته شده، شیوه‌هایی از مجاهدت و مقاومت را نمایان کرده که بازخوانی مکرر آن، در هر زمانی می‌تواند وظایف انسان در هر دوران را به مجاهدان بیاموزد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ تاکید مقتدای شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی خامنه ای بر خواندن سوره فتح، دعای ۱۴ صحیفه و دعای توسل به عنوان دعا برای حمایت از جبهه مقاومت  و پیروزی امت در نبرد با دشمنان آمریکایی و صهیونیستی،  بازخوانی معارف این دعا را به یک ضرورت تبدیل کرده است تا وظایف همگان در این دوران دوران، نمایان شود.

در دعای چهاردهم صحیفه سجادیه، حدود ۲۰ درخواست از خداوند متعال صورت می‌گیرد که بخش اندکی از این درخواست‌ها، برای نابودی ظلم یا ناتوانی ظالم است. بسیاری از فرازهای این دعا، وظایف همگان را در هنگام مقابله با دشمنان بیان می کند. وظایفی که باید کمترین آن را دعا خواندن برای نابودی دشمنان و حداکثر آن را باید استفاده از هر ابزار ممکن و مشروع برای مقابله با دشمن، متناسب با هر زمان و مکان دانست.

نگاه توحیدی به ظلم  در ساختار دنیایی همراه با لزوم اقدامات مناسب برای رفع ظلم با هر ابزار ممکن و مشروع در کنار توجه به حکمت های خداوندی و تاکید بر ظلم نکردن به دیگران حتی به ظالمان  از نکات دعای چهاردهم صحیفه سجادیه است.

اما اگر بخواهیم، با نگاهی به ظرفیت این نوشته، تنها به بخشی از معارف این دعا بپردازیم باید گفت : در دعای چهاردهم صحیفه سجادیه، وظایفی مشخص برای عموم مردم تعیین شده است تا هر کسی در هر جایگاه و مقامی و با هر قدرت و  توانمندی، در کنار همه وظایف که در ابعاد مختلف نظامی، سیاسی، فرهنگی و تبیینی که وجود دارد، باید به این وظایف چندگانه توجه داشته باشد:

رضایت، هدایت و استفاده از بهترین روش در اقدام

در فراز ۱۳ دعای چهاردهم از خداوند این گونه درخواست شده است:

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ وَفِّقْنِی لِقَبُولِ مَا قَضَیْتَ لِی وَ عَلَیَّ وَ رَضِّنِی بِمَا أَخَذْتَ لِی وَ مِنِّی ، وَ اهْدِنِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ ، وَ اسْتَعْمِلْنِی بِمَا هُوَ أَسْلَمُ. خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا به پذیرفتن هر سود و زیانی که برایم مقرر کرده‌ای موفّق دار و مرا به آنچه از دیگری برای من و از من برای دیگری می‌ستانی، خشنود ساز؛ و به راست‌ترین راه هدایتم کن و به سالم‌ترین برنامه به کارم گمار.»

«وفقنی لقبول ما قضیت» ، قبول تقدیرات الهی و رضایت به قضای خداوندی «رضّنی»، درخواست هدایت به استوارترین تصمیم «و اهدنی للتی هی اقوم» و کمک برای انجام بهتر هر مسئولیت در هر دوران متناسب با شرایط زمان و مکان «و استعملنی بما هو اسلم» شاخص ترین درخواست ها از خداوند و روشن ترین وظیفه در دوران نبرد با دشمنان است.

روشن است که در هر جنگی، ممکن است حوادثی پیش بینی نشده، واقع شود که پذیرش آنان و رضایت  به آنچه واقع می شود بخشی از نگاه توحیدی به وقایع دنیایی است. بدون شک ، شهادت «قائد شهید» تلخ ترین حادثه در نبرد رمضان بود، این حادثه تلخ ، در کنار شهادت گروهی دیگر از  سرداران سیاسی  و نظامی  نمونه های از این حوادث پیش بینی نشده در جنگ رمضان بود،  اما انسان مومن هیچ واقعه ای را در دنیا خارج از قدرت ، مشیت و حکمت خداوند رحمان نمی داند و اینگونه در برخورد با هر حادثه، تنها به رضایت خداوند می اندیشد و برای آن اقدام می کند. این تلاش نیز نیازمند هدایت برای استوارترین تصمیم و درخواست از خداوند برای بکارگیری توانمندی های در «اسلم» یعنی بهترین و سالم ترین روش است.

شرط مقاومت: نیت صادق و صبر دائم

روشن است که این رضایت الهی در کنار تصمیمات «اقوم» و تلاشهای «اسلم» نیازمند «نیت صادق » و «صبر دائم » است همانگونه که در فراز بعدی  این دعا آمده است :

«وَ أَیِّدْنِی مِنْکَ بِنِیَّةٍ صَادِقَةٍ وَ صَبْرٍ دَائِمٍ، مرا از سوی خود، به نیّت راستین و پایداری همیشگی یاری ده».

با همین نگاه بود که در دیدگاه رهبر شهید، نبرد میان مجاهدان و مستبکران، «نبرد اراده‌ها» نامیده شد تا همگان بدانند که کسی در این میدان پیروز است که «امیدوارتر، صادق تر و صابرتر» باشد.

 این روش در مقاومت و مجاهدت، انسان را از هر گونه تصمیم گیریهای خارج از تدبیر عاقلانه یا دینمدارانه دور می کند همانگونه که از خداوند در فراز بعدی اینگونه درخواست می کند که:

«وَ أَعِذْنِی مِنْ سُوءِ الرَّغْبَةِ وَ هَلَعِ أَهْلِ الْحِرْصِ،  از میل و رغبت بد ( و غیر مشروع)  و بی‌قراری اهل حرص پناه ده». واقع نگری در میادین نبرد و سیاست همراه با عدم اعلام خواسته های نامعقول به عنوان نتیجه نبرد می تواند نمادی از دوری انسان از «رغبت های نامناسب» یا  «حرص و خواسته های زیاد» باشد. 

سید علی اصغر حسینی/ ابنا

---

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha