به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ حجت‌الاسلام والمسلمین رضا برنجکار در نشست مقدماتی همایش «گوهر فضیلت» که به بزرگداشت مرحوم آیت‌الله میرزا حسنعلی مروارید اختصاص داشت، با مرور خاطره تلمذ در درس عقاید ایشان در تابستان سال‌های ۶۴ و ۶۵ (حدود ۵۰ جلسه آموزشی) که دست‌نویس‌های آن مبنای تألیف کتاب شریف «تنبیهات فی المبدأ و المعاد» شد، روش‌شناسی کلامی ایشان را تبیین کرد.
وی با اشاره به روش علمی آیت‌الله مروارید گفت: مشی ایشان در مباحث اعتقادی کاملاً اجتهادی و برهانی بود و حتی در برابر دیدگاه‌های استاد خود، مرحوم میرزا مهدی اصفهانی، کوچک‌ترین تقلیدی را روا نمی‌داشت و تا دلیل قطعی از قرآن، سنت یا عقل نمی‌یافت، دیدگاهی را نمی‌پذیرفت.
حجت‌الاسلام والمسلمین برنجکار افزود: مرحوم آیت‌الله میرزا حسنعلی مروارید، کتاب «تنبیهات» را با فصل محوری «ضرورة البرهان» آغاز می‌کند و به‌صراحت به نقد اخباریون می‌پردازد که چرا عقل و قرآن را کنار نهاده و صرفاً به ظواهر احادیث بسنده کرده‌اند.
وی تصریح کرد: آیت‌الله مروارید مرز روشنی میان «عقل مفهوم‌نگر، ذهنی، ریاضی و منطقی» با «عقل حقیقت‌یاب، شهودی و معرفت‌بخش» ترسیم می‌کند؛ عقلی که در قرآن و روایات حجت باطنی و ملاک تکلیف معرفی شده است.
حجت‌الاسلام والمسلمین برنجکار در ادامه به برشماری شاخصه‌های اندیشه کلامی آیت‌الله مروارید پرداخت و گفت: استفاده حداکثری از عقل و نقل در تمام جزئیات مباحث، نه توقف در کلیات کلامی؛ تعامل وثیق عقل و وحی بدون افتادن در دور (نگاه به برهان‌های عقلی موجود در نصوص وحیانی)؛ اعتقاد راسخ به اینکه متقن‌ترین و عقلانی‌ترین استدلال‌ها در متن آیات و احادیث مأثور نهفته است؛ نقد کاملاً علمی، برهانی، مستند و توأم با احترام نسبت به دیدگاه‌های مخالف در مباحث توحید، عدل و معاد، بدون کمترین بی‌احترامی؛ اجتناب جدی از شیوه‌های ناروای قیاس و تمثیل در مسائل ماورای طبیعت و اعتقادات؛ تبیین عمیق و تفصیلی جایگاه «فطرت» در کنار عقل و نقل؛ و احساس وظیفه شدید و تلاش مخلصانه در تفهیم و انتقال عمیق آموزه‌های اعتقادی به مخاطبان، از جمله این شاخصه‌هاست.
.................
پایان پیام/
نظر شما