به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ هزاران خانواده در یمن، بیهیچ وسیله و امکانی برای مقابله با سرما، درگیر نبردی دشوار با زمستان سخت هستند؛ در حالی که خدمات عمومی اساسی تقریباً وجود ندارد، حقوق صدها هزار کارمند در این کشور، قطع شده و وضعیت معیشتی مردم یمن بهشدت رو به وخامت گذاشته است.
یمن، بنا بر گزارش سازمان ملل، همچنان صحنه بزرگترین فاجعه انسانی جهان است؛ فاجعهای که پیامدهای جنگ و شکاف حکومتی بیش از ده ساله آن را تشدید کرده است. اوضاع در روستاهای کوهستانی دورافتاده و نیز در اردوگاههای پراکنده آوارگان که دهها هزار نفر را در خود جای داده، وخیمتر است.
مرکز ملی هواشناسی یمن نسبت به موجهای یخبندان در ارتفاعات استانهای صعده، عمران، صنعاء، ذمار، البیضاء، الضالع، إب، الجوف، مارب، حضرموت، شبوه، تعز، ریمه، المحویت و حجه هشدار داده و از سرمای شدید شبانه و صبحگاهی، احتمال تشکیل مه و نیز بارشهای پراکنده خبر داده است. این مرکز از سالمندان و کودکان خواسته لباس گرم بپوشند و همچنین به رانندگان هشدار داده بهدلیل کاهش دید در گردنههای کوهستانی با احتیاط تردد کنند.
سرما بهویژه برای کودکان، سالمندان و بیماران مزمن خطرناکتر است و ابعاد فاجعه انسانی موجود را بزرگتر میکند. در منطقه «العروس» بر فراز کوه صَبِر در جنوب استان تعز، خشکی پوست بر صورت و بدن مردم بهوضوح دیده میشود؛ چرا که این منطقه که در ارتفاع ۳۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد و روی ابرها است، تقریباً تمام سال سرد است و در زمستان دمای هوا به زیر صفر میرسد.
استان ذمار در جنوب صنعا، که تحت کنترل جنبش انصارالله (حوثیها) قرار دارد، نیز از سردترین مناطق یمن بهشمار میرود. در برخی نقاط، دما به زیر صفر سقوط میکند و هزاران نفر که از کمترین امکانات گرمایشی محرومند، با رنجی مضاعف دستوپنجه نرم میکنند.
محمد سیف، یکی از ساکنان کوه صبر، میگوید: با پنج فرزندم در قله کوه زندگی میکنیم. تمام سال با سرما دستبهگریبانیم و تا جایی که بتوانیم، سعی میکنیم مقاومت کنیم تا بیمار نشویم. اما شرایط زندگی بسیار سخت است. در خانه فقط دو پتو داریم؛ یکی برای من و همسرم و دیگری برای پنج فرزندم که مجبورند کنار هم بخوابند.
اما وضعیت در اردوگاههای آوارگان بهمراتب نگرانکنندهتر است. خانوادهها در چادرهای پارچهای و پلاستیکی زندگی میکنند که هیچ مقاومتی در برابر سرمای شبانه ندارند؛ همین امر شرایط را برای شیوع بیماریها و اپیدمیها مهیا میکند.
«فاطمه» آواره ساکن اردوگاه «الأشروح» در غرب تعز، میگوید: در این اردوگاه حقیقتاً با فاجعهای انسانی زندگی میکنیم. سرما بدن ما را میبلعد و بیماری از خانوادهمان جدا نمیشود. هیچ امکاناتی نداریم؛ حتی سادهترین نیازهای زندگی. تنها چند پتو داریم که عملاً بیفایدهاند. نه دولت، نه سازمانها و نه نیکوکاران، هیچکدام به وضعیت ما توجهی ندارند.
استان مارب که ۶۲ درصد آوارگان یمن را در خود جای داده، شاهد بحرانی عمیقتر است. بر اساس گزارشهای رسمی، حدود ۴۰۰ هزار آواره در بیش از ۲۰۰ اردوگاه در این استان بیابانی زندگی میکنند و بسیاری از آنها با کمبود شدید خدمات، زیرساخت ضعیف و امدادرسانی محدود روبهرو هستند.
در نبود کمکهای دولتی و بینالمللی، ابتکارهای مردمی و جوانان برای یاریرسانی به فقرا افزایش یافته است. گروهی از جوانان در مارب، کارزار «نبع العطاء» را برای تهیه پتو و لباس زمستانی راهاندازی کردهاند. «ناجی یحیی» یکی از اعضای این گروه، میگوید: ما تحت حمایت هیچ نهادی نیستیم. فقط مواردی را که واقعاً نیازمندند شناسایی و مدارکشان را ثبت میکنیم و از خیرین میخواهیم کمکهای عینی — مثل پتو و لباس — تهیه کنند. همین شفافیت باعث شده حمایتها بیشتر شود.
«تهانی العمودی» دانشجوی دانشگاه، نیز صندوقی برای گردش لباسهای زمستانی» ایجاد کرده است تا لباسهای بلااستفاده، توسط دیگران مورد استفاده قرار گیرد. او میگوید: دیدن کودکانی که از سرما میلرزند، قلبم را به درد آورد. تصمیم گرفتم سهمی در کاهش این رنج داشته باشم. صندوق تا امروز نتایج خوبی داشته و امیدوارم کمک بیشتری کنیم.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما