رفتارهای »غیرعادی« ترامپ او را زیر سؤال برده است؛ این‌بار گزارش هیل! + عکس

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ روزنامه The New York Times روز دوشنبه به وقت محلی در گزارشی تند با عنوان «رفتارهای نامتعارف و اظهارات افراطی ترامپ، بحث سلامت روانی را دوباره زنده می‌کند» به بررسی وضعیت ذهنی دونالد ترامپ پرداخت. این گزارش با طرح این پرسش که رئیس‌جمهور تا چه اندازه از تیزهوشی لازم برخوردار است، به موضوعی اشاره می‌کند که به‌گفته آن، نادیده‌گرفتنش روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.

.

.

هیل پیرو نیویورک تایمز گزارش کرد، بحث درباره وضعیت ذهنی ترامپ دیگر صرفاً به مخالفان سیاسی او محدود نیست و در برخی موارد از سوی افرادی مطرح می‌شود که پیش‌تر از حامیانش به‌شمار می‌رفتند.

در دوره دوم ریاست‌جمهوری، ترامپ کمتر از گذشته خود را مهار می‌کند؛ او طولانی‌تر سخن می‌گوید، بیشتر از الفاظ رکیک استفاده می‌کند و حتی در برخی نشست‌ها به‌خواب می‌رود. گزارش تأکید می‌کند که مسئله تنها به لحن محدود نیست، بلکه به محتوای سخنان او نیز مربوط می‌شود.

.

.

هیل افزود در نمونه‌ای از اظهارات اخیر که «گسسته» و گاه دشوار برای دنبال‌کردن توصیف شده، ترامپ ایران را تهدید کرده و گفته است «یک تمدن کامل امشب خواهد مرد». او بعداً در گفت‌وگو با New York Post اظهار داشت: «آماده انجامش بودم.»

پس از آن، ترامپ به پاپ حمله لفظی کرده و او را «در برابر جرم ضعیف و برای سیاست خارجی وحشتناک» توصیف کرد. همچنین تصویری که بعداً حذف شد و بسیاری آن را نمایش خود در قالبی شبیه به مسیح تعبیر کردند، به افزایش این بحث‌ها دامن زده است.

گزارش تأکید کرد شاید هر یک از این موارد به‌تنهایی قابل اغماض باشد، اما در کنار هم باعث شده‌اند این پرسش مطرح شود که «دقیقاً با چه چیزی مواجه هستیم؟»

.

.

بخشی از تندترین انتقادها نه از سوی جناح چپ، بلکه از میان متحدان سابق مطرح شده است. مارجری تیلر گرین (Marjorie Taylor Greene)، نماینده پیشین کنگره که اخیراً از ترامپ فاصله گرفته، تهدید نابودی تمدن ایران را «نه لفاظی قاطع، بلکه جنون» توصیف کرده است. همچنین تای کاب، وکیل سابق کاخ سفید، گفته است ترامپ «مردی است که آشکارا دیوانه است.»

در ادامه این گزارش به افکار عمومی نیز اشاره شده است. طبق نظرسنجی‌ای که رویترز منتشر کرد 61 درصد آمریکایی‌ها معتقدند ترامپ با افزایش سن رفتاری نامتعارف‌تر پیدا کرده است.

این گزارش در مطلب چالش‌برانگیزی را برجسته می‌کند: آیا این رفتارها بخشی از یک استراتژی «در ابهام نگه داشتن دیگران» است، یا نشانه‌ای از مسئله‌ای عمیق‌تر؟ و اینکه در مقام ریاست‌جمهوری، به‌ویژه در شرایط بحران‌های جهانی، این پرسش از سطح کارآمدی سیاسی فراتر رفته و به مسئله مسئولیت‌پذیری در قبال این جایگاه تبدیل می‌شود.

............

پایان پیام