خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا: پس از شهادت امام هفتم شیعیان، حضرت امام موسی کاظم(ع)، مردم در مدینه به درِ خانهی اُمّ احمد، مادر حضرت شاه چراغ احمد بن موسی(ع) گرد آمده و حضرت را با خود به مسجد بردند؛ زیرا با توجه به شأن و جلالتی که در آن جناب سراغ داشتند، گمان کردند که پس از وفات امام موسی کاظم(ع)، فرزندش احمد، امام بحق و خلیفه آن حضرت است. به همین جهت در امر امامت با وی بیعت کردند و او نیز از مردم مدینه بیعت گرفت، سپس بر منبر بالا رفت، و پس از قرائت خطبهای در کمال فصاحت و بلاغت فرمود:
همچنان که اکنون تمامی شما در بیعت من هستید، من خود در بیعت برادرم علی بن موسی(ع) میباشم، بدانید بعد از پدرم، برادرم «علی» امام و خلیفهی بحق و ولیّ خداست و از جانب خدا و رسول او بر من و شما واجب است که امر آن بزرگوار را اطاعت کنیم و به هرچه امر فرماید، گردن نهیم.
پس از آن شمّهای از فضایل و جلالت برادرش علی (ع) را بیان فرمود، تا آن جا که همه حاضران مطیع فرمودهی آن بزرگوار شدند. در ادامه، وی ابتدا بیعت خود را از مردم برداشت، سپس حاضران به همراه احمد بن موسی (ع) به در خانه حضرت علی بن موسی (ع) آمده و با آن حضرت بر امامت و وصایت و جانشینی امام موسی بن جعفر(ع) بیعت نمودند.
(کافی، ج۳، ص۶۱)
پس از شهادت امام موسی کاظم(ع)، مردم مدینه با گمان امامت احمد بن موسی گرد او جمع شدند، اما او با خطبهای روشنگر، امامت برادرش علی بن موسی الرضا(ع) را تبیین کرد و مسیر هدایت را برای همگان روشن ساخت. مناسبت: بزرگداشت حضرت احمد بن وسی شاهچراغ(ع)
نظر شما