۱۹ مهر ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۱
دعاهای گسترش رزق و ادای قرض؛ بخش ششم: دعاهای امام باقر(ع)

از امام باقر(ع)، چهار دعا در موضوع «طلب رزق» از خداوند روایت شده است و همه آنها، دعاهایی با عبارت‌هایی کوتاه است و هر شخصی می‌تواند این ادعیه را به عنوان «ذکرهای روزانه» خویش قرار دهد.

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: در بخش‌های قبلی این  نوشته، دعاهای رسول خدا(ص)، امام علی(ع)، حضرت زهرا(س) و امام سجاد(ع) در موضوع گسترش رزق و ادای قرض بررسی شد. در این نوشته، دعاهای امام باقر(ع) در موضوع گسترش رزق و ادای قرض بررسی می‌شود.

در دعاهای نقل‌شده از امام باقر(ع)، چهار دعای کوتاه با موضوع «گسترش رزق» وجود دارد. نخستین دعا، دعای طلب روزی هنگام سجده در نماز واجب است:

«یا خَیْرَ الْمَسْؤُولینَ وَ یا خَیْرَ الْمُعْطینَ، اُرْزُقْنی وَارْزُقْ عِیالی مِنْ فَضْلِکَ الْواسِعِ، فَاِنَّکَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظیمِ.»

ای بهترین کسی که از او درخواست می‌شود و ای بهترین بخشندگان، من و خانواده‌ام را از فضل گسترده‌ات روزی بده؛ زیرا تو صاحب فضل بزرگی.

دومین دعا از امام باقر(ع) در موضوع گسترش رزق، دعایی است که حضرت در آن، ابعاد مختلف رزق را بیان کرده و آنها را از خداوند درخواست می‌کند:

«اَللّهُمَّ اَوْسِعْ عَلَیَّ فی رِزْقی وَامْدُدْ لی فی عُمْری وَاغْفِرْ لی ذَنْبی وَاجْعَلْنی مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدینِکَ، وَلا تَسْتَبْدِلْ بی غَیْری.»

خدایا، روزی‌ام را گسترده کن، عمرم را طولانی گردان، گناهانم را ببخش، مرا از کسانی قرار بده که به‌وسیله آنان دینت را یاری می‌کنی و دیگری را جایگزین من مکن.

در این دعا، روزی فراوان، طول عمر همراه با بخشش گناهان و توانایی یاری دین خداوند درخواست شده است. فراوانی روزی، طولانی شدن عمر، بخشش گناهان و توانمندی برای یاری دین خداوند، از جمله نعمت‌هایی است که انسان می‌تواند از خداوند طلب کند.

در دعای سوم، امام باقر(ع) از خداوند گسترش رزق همراه با عافیت را درخواست می‌کند. در این دعا که امام صادق(ع) از پدرش نقل کرده است، آمده که پس از نماز صبح، سه مرتبه این دعا خوانده شود:

«اَللّهُمَّ اِنّی غَدَوْتُ اَلْتَمِسُ مِنْ فَضْلِکَ کَما اَمَرْتَنی، فَارْزُقْنی مِنْ فَضْلِکَ رِزْقاً حَلالاً طَیِّباً، وَاَعْطِنی فیما تَرْزُقُنِی الْعافِیَةَ.»

خدایا، همان‌گونه که فرمانم دادی، روزم را با طلب فضل تو آغاز کرده‌ام؛ پس از فضل خود، روزی حلال و پاک نصیبم کن و در آنچه روزی‌ام می‌کنی، عافیت نیز به من عطا کن.

گسترش رزق و برخورداری از دارایی فراوان ممکن است زمینه‌ساز تکبر، غرور یا توهم قدرت شود. در این دعا، از خداوند درخواست می‌شود که توسعه رزق با عافیت همراه باشد تا برخورداری از نعمت‌های مادی، انسان را از آسیب‌های احتمالی آن دور نگه دارد.

در روایت دیگری که امام کاظم(ع) نقل کرده است، آمده که امام باقر(ع) مردی را دید که چنین دعا می‌کرد: «خدایا، از تو روزی حلال می‌خواهم.» امام باقر(ع) به او فرمود: «تو خوراک پیامبران را درخواست کردی.» سپس به او آموخت که این‌گونه دعا کند:

«اَللّهُمَّ اِنّی اَسْاَلُکَ رِزْقاً حَلالاً واسِعاً طَیِّباً مِنْ رِزْقِکَ.»

خدایا، از تو روزی حلال، فراوان و پاک از روزی خودت درخواست می‌کنم.

امام باقر(ع) در احادیثی دیگر نیز از خداوند طلب غنا و بی‌نیازی کرده است:

«اَللّهُمَّ اَعِنِّی عَلَی الدُّنْیا بِالْغِنی وَ عَلَی الْآخِرَةِ بِالْعَفْوِ.»

خدایا، در دنیا با بی‌نیازی و در آخرت با بخشش خود، یاری‌ام کن.

در بخش‌های بعدی این نوشته، برخی از دعاهای نقل‌شده از ائمه معصومین(ع) معرفی و بررسی می‌شود.

سید  علی‌اصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا

___

پایان پیام 

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha