به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ به گزارش روزنامه عبری معاریو، بخش گستردهای از شبکه تونلهای نوار غزه از عملیات تخریب ارتش اسرائیل سالم مانده و جنبش حماس همچنان توانایی بازسازی و احیای این تونلها را دارد.
«عمیحای میتلمان»، متخصص مهندسی سازههای زیرزمینی در دانشگاه آریل، در این باره گفت: «هیچ راهکار جادویی برای نابودی تونلها وجود ندارد و بخش عمده شبکههای زیرزمینی در غزه، لبنان و ایران از تلاشها برای تخریب آنها جان سالم به در بردهاند.»
بر اساس برآوردهای اسرائیل، طول کلی شبکه تونلهای غزه پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ بین ۵۰۰ تا هزار کیلومتر بوده است.
به گفته میتلمان، نهادهای امنیتی رژیم اشغالگر تنها پس از آغاز جنگ به ابعاد و گستردگی این شبکه پی بردند. عمق تونلها نیز متفاوت است؛ بهطوریکه برخی در عمق حدود ۱۰ متری و برخی دیگر در عمق ۳۰ تا ۴۰ متری قرار دارند و شبکه شامل گذرگاههای باریک و مسیرهای عریضی است که از آنها بهعنوان اتاقهای فرماندهی استفاده میشده است.
این کارشناس صهیونیست به شکست تلاشهای ارتش رژیم اشغالگر برای نابودی تونلها از طریق آبرسانی و انفجار اذعان کرد و گفت: «درهای ضدانفجار مانع از رسیدن آب به بخشهایی از شبکه شدند و در مواردی آب بهجای نفوذ به تونلها به سطح زمین بازگشت. استفاده از حجم زیادی مواد منفجره نیز نتوانست شبکه را بهطور کامل تخریب کند و صرفاً موجب ریزشهای موضعی شد که امکان ترمیم آنها وجود دارد.»
وی تزریق بتن را روش مؤثرتری برای مسدود کردن تونلها دانست، اما تأکید کرد که این روش هزینه بسیار بالایی دارد.
میتلمان برآورد کرد مسدود کردن شبکهای به طول هزار کیلومتر و با عرض دو متر، به حدود دو میلیون مترمکعب بتن نیاز دارد که هزینه اولیه آن حدود یک میلیارد شکل خواهد بود؛ رقمی که هزینههای حملونقل و اجرا را شامل نمیشود.
وی همچنین خاطرنشان کرد که جنس خاک شنی و سنگهای نرم در غزه، امکان بازسازی بخشهای تخریبنشده شبکه تونلها را برای حماس فراهم میکند.
این کارشناس درباره لبنان نیز گفت: «تونلهای حزبالله در جنوب لبنان در دل صخرههای سخت حفر شدهاند و به همین دلیل، نابودی کامل آنها حتی با استفاده از حجم زیادی مواد منفجره دشوار است.»
به ارزیابی وی، انفجارهای اسرائیل صرفاً موجب ریزش و آسیبهای موضعی شدهاند و تمام شبکه را از بین نبردهاند؛ ضمن آنکه بخشهای آسیبدیده نیز قابلیت بازسازی دارند.
وی درباره ایران نیز اظهار کرد: «تهران با بهرهگیری از رشتهکوهها، تأسیسات زیرزمینی خود، از جمله شهرهای موشکی و مراکز مرتبط با برنامه هستهای را در عمق ۱۰۰ متری و حتی بیشتر احداث کرده است.»
به گفته میتلمان، عمق زیاد این تأسیسات، نابودی آنها را حتی با بمبهای سنگرشکن بسیار دشوار میکند و هیچ تضمینی وجود ندارد که این بمبها بتوانند به عمق موردنظر نفوذ کنند.
وی همچنین در کارآمدی طرح رژیم اشغالگر برای استفاده متوالی از دو بمب سنگرشکن بهمنظور تخریب تأسیسات عمیق ایران تردید کرد.
بر اساس این طرح، بمب نخست باید تا عمق ۵۰ متری نفوذ کند و بمب دوم از همان مسیر به عمق ۵۰ متری دیگر برسد؛ اما به گفته وی، حتی رسیدن بمب نخست به عمق موردنظر نیز تضمینشده نیست.
او با اشاره به توانمندی مهندسی ایران در ساخت و بازسازی تأسیسات زیرزمینی تأکید کرد که این کشور میتواند با ایجاد ورودیهای جدید و بازگشایی مسیرها، تونلهای آسیبدیده در دل کوهها را احیا کند.
میتلمان در پایان تصریح کرد: «فیزیک اجازه نمیدهد با ابزارهای کنونی به پیروزی مطلق دست یافت.»
...........
پایان پیام/
نظر شما