به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ ایالات متحده آمریکا امروز شنبه، حملهای گسترده به ونزوئلا انجام داد و «نیکولاس مادورو» رئیسجمهور این کشور را بازداشت کرد؛ اقدامی که در ادامهی تاریخ طولانی مداخلات نظامی واشنگتن در آمریکای لاتین ارزیابی میشود.
براساس گزارش شبکه العربی، «هوگو چاوز» رئیسجمهور فقید ونزوئلا و پس از او جانشینش مادورو، بارها واشنگتن را به حمایت از تلاشهای کودتا متهم کردند؛ از جمله کودتایی که در سال ۲۰۰۲ به مدت دو روز چاوز را از قدرت برکنار کرد.
سرنگونی با مزدوران در گواتمالا
در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴، سرهنگ «یاکوبو آربنز گوسمان» رئیسجمهور گواتمالا توسط مزدورانی که از سوی واشنگتن آموزش دیده و تأمین مالی شده بودند، از قدرت برکنار شد. این اقدام پس از اصلاحات ارضی صورت گرفت که منافع شرکت قدرتمند آمریکایی «یونایتد فروت کورپوریشن» — که بعدها به «چیکیتا برَندز» تغییر نام داد — را تهدید میکرد.
در سال ۲۰۰۳، ایالات متحده آمریکا، نقش سازمان اطلاعات مرکزی (CIA) در این کودتا را در تاریخ رسمی مبارزه با کمونیسم خود ثبت کرد.
تهاجم خلیج خوکها
بین ۱۵ تا ۱۹ آوریل ۱۹۶۱، حدود ۱۴۰۰ شورشی ضدکاسترو که توسط CIA آموزش دیده و تأمین مالی شده بودند، تلاش کردند در منطقه «خلیج خوکها» در ۲۵۰ کیلومتری هاوانا عملیات آبی–خاکی انجام دهند، اما نتوانستند حکومت فیدل کاسترو را سرنگون کنند.
در این نبرد، نزدیک به ۱۰۰ نفر از هر دو طرف کشته شدند.
در سال ۱۹۶۵ نیز، به بهانه مقابله با خطر کمونیسم، آمریکا تفنگداران دریایی و نیروهای چترباز خود را برای سرکوب شورش هواداران «خوان بوش» رئیسجمهور برکنارشده به سانتو دومینگو اعزام کرد.
ایالات متحده آمریکا همچنین از چندین دیکتاتوری نظامی در منطقه حمایت کرد که آنها را سدی در برابر جنبشهای چپگرا میدانست.
پشتیبانی از پینوشه و «جنگ کثیف»
واشنگتن در کودتای ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ «آگوستو پینوشه» علیه «سالوادور آلنده» رئیسجمهور سوسیالیست شیلی نقش داشت.
همچنین «هنری کیسینجر» وزیر خارجه وقت آمریکا از شورای نظامی آرژانتین در سال ۱۹۷۶ حمایت کرد و او را تشویق نمود هرچه سریعتر جنگ کثیف علیه مخالفان را پایان دهد. طبق اسناد منتشرشده در سال ۲۰۰۳، دستکم ۱۰ هزار مخالف در این دوره ناپدید شدند.
در دهههای ۷۰ و ۸۰، شش دیکتاتوری نظامی — آرژانتین، شیلی، اروگوئه، پاراگوئه، بولیوی و برزیل — در قالب «عملیات کُندور» برای حذف مخالفان چپگرا همکاری میکردند؛ عملیاتی که با حمایت ضمنی آمریکا همراه بود.
جنگهای داخلی در آمریکای مرکزی
در سال ۱۹۷۹، انقلاب «جبهه ساندینیستها» در نیکاراگوئه، دیکتاتور «آناستاسیو سوموزا» را سرنگون کرد. رونالد ریگان، رئیسجمهور آمریکا، که از اتحاد ماناگوا با کوبا و شوروی نگران بود، به CIA اجازه داد ۲۰ میلیون دلار به «کنتراها» (ضدانقلابیها) کمک مالی کند.
این جنگ داخلی حدود ۵۰ هزار کشته بر جای گذاشت و در آوریل ۱۹۹۰ پایان یافت.
ریگان همچنین مستشاران نظامی به السالوادور اعزام کرد تا شورش «جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی» را سرکوب کنند؛ جنگی که بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲، حدود ۷۲ هزار کشته داشت.
تهاجم به گرانادا
در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۳، آمریکا به جزیره گرانادا حمله کرد؛ پس از آنکه نخستوزیر «موریس بیشاپ» توسط یک شورای نظامی چپگرا کشته شد و کوباییها در حال توسعه فرودگاه این کشور بودند.
ریگان با ادعای حفاظت از هزار شهروند آمریکایی و به درخواست سازمان کشورهای شرق کارائیب، عملیات «خشم فوری» را آغاز کرد.
این عملیات — که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل محکوم شد — در ۳ نوامبر پایان یافت و بیش از ۱۰۰ کشته بر جای گذاشت.
مبارزه با کمونیسم در پاناما
در سال ۱۹۸۹، پس از انتخابات جنجالی پاناما، جورج بوش دستور مداخله نظامی داد که در نهایت به تسلیم ژنرال «مانوئل نوریهگا» — که زمانی با CIA همکاری داشت — منجر شد.
در این عملیات موسوم به «قضیه عادلانه»، حدود ۲۷ هزار سرباز آمریکایی شرکت داشتند. طبق آمار رسمی ۵۰۰ نفر و طبق گزارش سازمانهای غیردولتی چند هزار نفر کشته شدند.
نوریهگا بهمدت بیش از ۲۰ سال در آمریکا به جرم قاچاق مواد مخدر زندانی شد و سپس برای گذراندن احکام دیگر به فرانسه و پاناما منتقل گردید.
مدرسه قاره آمریکا
در سال ۱۹۴۶، مدرسهای نظامی به نام «مدرسه قاره آمریکا» در پاناما تأسیس شد که مأموریت آن آموزش نیروها برای مقابله با کمونیسم بود و تا سال ۱۹۸۴ تحت کنترل آمریکا باقی ماند. بسیاری از دیکتاتورهای منطقه در همین مرکز آموزش دیدند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما