خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: وی یکی از علمای بزرگ حدیث و فقه شافعی و تاریخ نگار بزرگ و معتبر اهل سنت به شمار می رود. اهل سنت از او به عنوان «حافظ» و «شیخ الاسلام» در حدیث یاد می کنند. او در ردیف پنج نفر اوّل حافظان بزرگ حدیث نبوی و تاریخ اسلام قرار دارد. نام او «علی بن محمد عسقلانی» می باشد که به «ابن حَجَر» لقب و شهرت یافته است. وی در قاهره به دنیا آمده در دوازده سالگی که در مکه بود کلّ قرآن را حفظ کرد. سپس به تعلیم و حفظ حدیث، فقه و تاریخ پرداخت. او خطیب مساجد جامع مهم مصر و قاضی القضاه آن دیار بود و به کار کتابداری نیز می پرداخت.
اساتید ابن حجر عسقلانی:
او اساتید زیادی داشت و از بیشتر علمای عصر خود در شهرهای مختلف استفاده برده بود. زیرا او برای یادگیری دانش و معرفت به مسافرتهای زیادی رفته و در نزد سلاطین مصر و شام جایگاه والایی یافته بود. برخی از اساتید وی عبارتند از: عفیف نیشابوری، زکیّ الدّین خرّوبی، شمس الدین محمد قطّان، محمد بن عبداللّه بن ظهیره، و ابومحمد انباسی.
مذهب ابن حجر عسقلانی:
او در عقاید، گرایش اشعری داشته و سلفی مسلک بود و درفقه به روش فقه شافعی فتوا می داد و در هر ماه به طور متوسط سیصد فتوا صادر می کرد (یعنی بیش از ۳۰۰ استفتاء را پاسخ می داد) از این رو، به زیاد فتوادادن (کثیر الافتاء) شهرت یافته است. این فتوا دادن توسط عدهای مورد انتقاد قرار گرفته است و گفته اند که به دلیل زیادی افتاء، فتواهای اشتباه صادر کرده است.
«ابن حجر» نظرات ویژه ای درباره تشیّع دارد. او می گوید تشیّع بدعت است و حدیث راوی شیعه پذیرفته نیست، زیرا که بدعت، کفر به شمار می رود. او علاوه بر شیعه، دشمن سر سخت حنفیان نیز بوده است. همچنین نظرات ویژه ای درباره عدالت مطلق صحابه دارد.
او کتابهای مهمی در تاریخ و حدیث شناسی نوشته است که مورد اعتماد و وثوق اهل سنت می باشد:
۱ ـ لسان المیزان، که خلاصه ای از کتاب میزان الاعتدال ذهبی است.
۲ ـ فتح الباری بشرح صحیح البخاری، که کتابی حدیثی و رجالی بوده و شرح کتاب معتبر حدیث اهل سنت یعنی صحیح بخاری است.
۳ ـ الاعلام بمن ذکر فی البخاری من الاعلام، که یک کتاب رجالی درباره راویان احادیث کتاب صحیح بخاری است.
۴ ـ الاصابه فی تمییز الصحابه، که یکی از مهم ترین منابع رجال اهل سنت تلقی می شود.
پی نوشت:
(۱)- ابن العماد حنبلی، شذرات الذهب فی أخبار من ذهب، تحقیق الأرناؤوط، دمشق و بیروت، دار ابن کثیر، ۱۴۰۶ ق، ج ۷، ص ۴۰ و بعد.
(۲)- دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۳.
(۳)- ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۳۹۰ ق.
(۴)- ابن حجر عسقلانی، فتح الباری بشرح صحیح البخاری، تحقیق محب الدین الخطیب. بیروت، دارالمعرفة. بی تا.
نظر شما