خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: پاره ای از جانداران (باکتری ها) با میکروسکوپ های معمولی که اجسام را چند هزار مرتبه بزرگ تر نشان می دهند، قابل مشاهده هستند، امّا تعداد دیگری از آنها (ویروس ها) حتّی با قوی ترین میکروسکوپ ها نیز قابل دیدن نیستند و باید با وسایل مخصوصی به نام میکروسکوپ الکترونیکی از حال آنها باخبر شد!
برای اندازه گیری باکتری ها، واحد مخصوصی به نام میکرون را برابر بایک هزارم میلی متر انتخاب کرده اند. یعنی اگر یک میلی متر ناچیز را به ۱۰۰۰ قسمت تقسیم کنیم، یک قسمت آن یک میکرون نام دارد، زیرا باکتری ها به قدری کوچک هستند که مقیاس های معمولی جواب احتیاجات ما را درباره محاسبه اندازه حجم و جثّه آنها نمی دهد.
داستان تولید مثل در باکتری ها یکی دیگر از اسرار شگفت انگیز جهان بی نهایت کوچک است.
درست است که باکتری ها هرگز جفت گیری نمی کنند، ولی تولید مثل آنها به سرعت عجیبی از راه تقسیم شدن انجام می گیرد. به این ترتیب که هر باکتری وقتی رشد و نموّ کافی نمود، از وسط، فرورفتگی پیدا کرده و کم کم این فرورفتگی افزوده می شود تا اینکه به دو نیم تقسیم می شود و هر کدام از آن دو، نیز به نوبه خود رشد و نمو کرده و به دو باکتری مستقلّ دیگر تقسیم می شوند و به همین ترتیب... در شرایط مناسب، هر باکتری در عرض هر نیم ساعت به اندازه کافی رشد کرده و تولید مثل می کند.
اکنون اگر یک عدد باکتری را در محیط مناسب (مانند شیر) قرار دهیم، پس از نیم ساعت، به دو باکتری تقسیم شده و در هر نیم ساعت تعداد آنها دو برابر می گردد. به این ترتیب تعداد باکتری های بوجود آمده از تقسیم یک باکتری، در ۲۴ ساعت اوّل، بالغ بر ۱۰۰ هزار میلیارد خواهد شد، (۱) در حالی که حجم مجموع باکتری های مزبور ۱۰۰ سانتی متر مکعّب می باشد. (۲) حال اگر به همین ترتیب جلو برویم، در ۴۸ ساعت، حجم این باکتری ها از یک کیلومتر مربع تجاوز کرده و در مدّت ۲ تا ۳ روز به مقدار حجم کره زمین افزایش می یابد!
باید دانست که این همه افزایش سرسام آور باکتری ها از راه اضافه تصاعدی است که در هر مرتبه، عدد موجود، دو برابر افزوده می شود و پیداست که نباید آن را با عمل جمع و ضرب معمولی اشتباه کرد.
این باکتری های نامرئی با تمام نیرو برای تأمین موادّ حیاتی مورد احتیاج جانداران، از مدفوعات و لاشه های فاسد استفاده می نمایند. یعنی باکتری ها، فضولات، کثافات و لاشه های حیوانات را از صورت فعلی در آورده و در آزمایشگاه های طبیعی خود تجزیه و به موادّ حیاتی (از قبیل کربن، ازت، هیدروژن و اکسیژن) تبدیل می کنند.
به این وسیله هم مواد فاسد و مزاحم را از بین می برند و هم جای موادّ حیاتی مصرف شده را پر می کنند. به راستی باکتری ها چه مأموریت طاقت فرسا و اسرارآمیزی به عهده دارند!؟
بر این اساس، همیشه از یک سو موادّ حیاتی در اثر وجود جانداران نابود شده و رو به کاهش می گذارد و از سوی دیگر، تحت سازمان مجهّزی، ساخته و تحویل داده می شود. در واقع همیشه موادّ حیاتی زمین به اندازه معیّن موجود می باشد، ولی در هر حال نباید فراموش کرد که قهرمان این صحنه شگفت انگیز، همان باکتری هایی هستند که ما هیچ وقت آنها را نمی بینیم. (۳)
پی نوشت:
(۲). توضیح آنکه اگر ما هر باکتری را ۱۱۰۰۰ میلی متر (یک میکرون) فرض کنیم، هزار عدد از آنها به اندازه یک میلی متر خواهد بود. بنابراین، یک میلی متر مکعّب، گنجایش یک میلیارد از آنها را خواهد داشت. و با ملاحظه اینکه هر سانتی متر مکعب، ۱۰۰۰ میلی متر مکعّب می باشد، حجم معادل با یک سانتی متر مکعّب از باکتری ها به تعداد یک تریلیون باکتری می رسد و سرانجام ۱۰۰ سانتی متر مکعّب (۱ متر مکعّب) حجم باکتری های آن یک کُنتیلیون (۰۰۰، ۰۰۰، ۰۰۰، ۰۰۰، ۰۰۰، ۰۰۰، ۱) می شود!؟
نظر شما